Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Σαμπτί ή Ουσαμπτί για τον Nanefer-senebek. Ύψος 11 εκ. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Σαβθί ή Ουσάφτι για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: "Φωτίστηκε ο Όσιρις του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένος από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος"

- πιο καλαίσθητη στην πράξη από τις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ός Δυναστεία, 378 - 341 π.Χ.

Φαιενς

Ύψος 11 cm

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, BORDEAUX, Γαλλία. Κύριος C., συλλογή. Αποκτήθηκε κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Αποκτήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό, 2026.

Κατάσταση: Πολύ καλή, ακέραιο, μόνο ένα μικρό κομμάτι στην γενειάδα, βλέπε φωτογραφίες.

Αυτή η μορφή ουσαφτίε (ουσαφτί) απεικονίζεται ως εργαζόμενος που κρατά δύο φτυάρια για εργασία στα χωράφια του Οσίρις στον μεταθανατικό κόσμο. Φοράει τρίτατο περούκα που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διαθέτει γενειάδα τύπου Όσιρις με έντονη στροφή προς τα εμπρός. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα πάνω στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερόμενα γεωργικά εργαλεία, ξεπετιούνται από το μούμια μορφή σκεπαστή όλων των σωμάτων.

Υπάρχει ένα μπλοκ ιερογλυφικών πάνω στο σώμα. "Φωτίστηκε ο Όσιρις του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένος από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος". Το αντικείμενο βρίσκεται σε μια μικρή βάση που το υψώνει.

Οι ουσαφτί ήταν κατασκευασμένες από ένα αρχικό καλούπι διπλής κοιλότητας. Μόλις τα δύο κομμάτια ενώνονταν και οι τραχειές άκρες αφαιρούνταν, και ενώ το υλικό ήταν ακόμη υγρό, τα λεπτομέρειες της εικόνας διορθώνονταν και οι στήλες σχεδιάζονταν πάνω στις οποίες θα ήταν χαραγμένα τα ιερογλυφικά. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαφτί ήταν μοναδικό, παρότι προερχόταν από το ίδιο καλούπι.

Ουσάφτι, όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει «απαντήσεις» (ή «εκείνοι που απαντούν»), ήταν φιγούρες που αντιπροσώπευαν άμεσα τον αποθανένο. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νέα Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των αντικειμένων του τάφου. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συνήθως ήταν εγγεγραμμένο από τη φιγούρα, ή μια πιο απλή εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών φιγούρων επέτρεπε στον κάτοχό τους να απολαύσει τη μεταθανατική ζωή, καθώς οι ουσαφτί ενεργούσαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον κάτοχο στα χωράφια του Αάρου, τον Αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα δούλευαν γι’ αυτούς και με αυτόν τον τρόπο θα εξασφάλιζαν τη διατροφή τους στη μεταθνητική ζωή. Υπήρχαν 365 ουσαφτί τοποθετημένα ανάμεσα στα αντικείμενα του τάφου, ένα για κάθε ημέρα του έτους. Μαζί με αυτά υπήρχαν ίσως 36 επίβλεποι που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε εργώδικη ομάδα που αποτελείτο από 10 εργάτες, και έτσι αποφευγόταν κάθε πιθανότητα εξέγερσης στις γραμμές. Αυτές οι φιγούρες μπορούσαν να βρεθούν σε ένα ειδικό ξύλινο κουτί ή μπορούσαν να τοποθετηθούν σε μια ανεπίσημη ομάδα σε ένα σημείο κοντά στο σαρκοφάγο. Στην Ύστερη Περίοδο αυτές οι φιγούρες παρήχθησαν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε πιο συχνή στους τάφους της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτού του ουσαφτί είναι φαιάνς, αποτελούμενο από ψιλή άμμο συγκολλημένη με ανθρακικό νάτριο (διοξείδιο του νατρίου) και ανθρακικό νάτριο που εξήχθη από νατρόνη. Ψήθηκε στους 950 βαθμούς Κελσίου· το μείγμα δίνει φινίρισμα τύπου κρυσταλλικού σμάλτου με τα ανθρακικά να σχηματίζουν μια γυαλιστερή επιφάνεια. Η διαδικασία ήταν απλή και επομένως όχι δαπανηρή. Οι πράσινοι και μπλε τόνοι επιτύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού που εξάγεται από μαλαχίτης ή αζουρίτης. Οι κόκκινοι τόνοι επιτεύχθηκαν με οξείδιο του σιδήρου, οι βαθύ μπλε με Κοβαλτ, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου του σιδήρου και μαγνησία με νερό. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να βαφτούν οι επιλεγμένες λεπτομέρειες στο επιλεγμένο χρώμα με ένα πινέλο πριν το ψήσιμο.