Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αποτελεί αναπαραγωγή μίας από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώντας μόνος), συγγραφέας ο Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Έχει γίνει σε χαρτί vellum από 100% βαμβάκι υψηλής gram/ίδιας ποιότητας.
Υπογεγραμμένη στην πένα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαθήκης Miró στο οπίσθιο μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Spec Specifications:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ τοποθετηθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διαφυλάσσεται πάντοτε σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι' αυτό διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί με προσοχή σε επίπεδη σάκο από επιστρωμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα γίνει με πιστοποιημένο αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλεια για την αξία τελικού του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja ενάντια στη θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στη Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά του τοπία, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως τα Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέθηκε με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε αρκετές εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στα σαράντα. Αργότερα, το 1956, στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτών και αγγείων μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο της Mont-roig πρώτο και στη Μαγιόρκα αργότερα θα αποδειχθεί καθοριστική για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το βάθος ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας έναν συνεχή αγώνα για ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, ανεξάρτητο από οποιοδήποτε συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και έντονο αισθητήριο για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει να δημιουργήσει μια μοναδική και ιδιαίτερα προσωπική γλώσσα που τον κατατάσσει ως έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στη πέτρα με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν τη δημιουργική ζωτικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja ενάντια στη θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στη Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως τα Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει τον αντίποδα της διανοητικής ταραχής που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέθηκε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε πολλές εκθέσεις για τον Νταϊδισμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη στα τέσσερα και σαράντα. Αργότερα, το 1956, μέσα στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτών και αγγείων, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζωμα στο τοπίο Mont-roig πρώτα και το τοπίο της Μαγιόρκα αργότερα θα καθορίσουν το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αφοπλίζει τον ακαδημαϊσμό, επιδιώκοντας ένα διαρκές αναζητά το παγκόσμιο και αγνό έργο, μη ενταγμένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την εξέγερσή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στην πέτρα με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν τον ζωηρό εφευρετικό χαρακτήρα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Αρχική έκδοση επιμελήθηκε η Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 από αυτές σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte.