Κατάνα - Ιαπωνία

Katana υπέγραψε Ichihara Nagamitsu (Emura Shigetaro)
Okayama Prefecture Shōwa 18 (1943)
Αξιολόγηση: Μουσείο Σιδήρου Κουράσιχαϊ (JASMK)

Μεταξύ των πολλών σπαθιών που παρήχθησαν κατά τα ταραχώδη χρόνια του Πολεμικού Ευσταγματικού Πολέμου, λάμες που συνδέονται με το όνομα Ichihara Nagamitsu κατέχουν μια διακριτική και ιστορικά ελκυστική θέση. Υπογραφή συνδέεται στενά με τον Emura Shigetaro (江村繁太郎), έναν σιδηρουργό που δραστηριοποιήθηκε στην OKayama Prefecture κατά την περίοδο Shōwa και έγινε ευρέως γνωστός διευθύνοντας ένα από τα πιο ασυνήθιστα προγράμματα τήξης μεταπολεμικών σπαθιών της Ιαπωνίας.

Κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ιαπωνική κυβέρνηση απαιτούσε μεγάλο αριθμό σπαθιών για στρατιωτικούς αξιωματικούς. Ως απάντηση, ο Emura οργάνωσε και επίβλεπε ένα εργαστήριο ήλωσης μέσα από τις φυλακές της Okayama, όπου οι κρατούμενοι διδάσκονταν στις παραδοσιακές τεχνικές της ιαπωνικής σιδηρουργίας. Κάτω από την καθοδήγησή του οι κρατούμενοι εκμάθησαν το σύνθετο τέχνασμα της τήξης, διαμόρφωσης και τελειοποίησης λαβών, παράγοντας σπαθιά που προορίζονταν για χρήση από Ιάπωνες αξιωματικούς. Παρά το εξαιρετικά μη συμβατικό αυτό περιβάλλον, το εργαστήριο λειτουργούσε με έμφαση στις παραδοσιακές μεθόδους και την τεχνική τεχνογνωσία.

Σε αντίθεση με πολλά στρατιωτικά σπαθιά πολέμου που ήταν μηχανικά παραγόμενα ή σε παραφυάδες, ένας σημαντικός αριθμός λαβών συνδεδεμένων με τον Emura και την υπογραφή Nagamitsu κατασκευάστηκαν παραδοσιακά χρησιμοποιώντας διπλωμένο χάλυβα και υδατικό σκληρύ. Για τον λόγο αυτό πολλά θεωρούνται συχνά ως μέρος της κατηγορίας gendaitō, ή σύγχρονα παραδοσιακά φτιαγμένα σπαθιά, αντί για μαζικά παραχθέντα όπλα. Οι συλλέκτες και οι μελετητές σήμερα θεωρούν αυτά τα σπαθιά σημαντικά παραδείγματα της συνέχισης των ιαπωνικών παραδόσεων σιδηρουργίας κατά τη δύσκολη περίοδο πολέμου.

Η παρούσα λάμα, υπογεγραμμένη Ichihara Nagamitsu, χρονολογείται στο Shōwa 18 (1943) και αντικατοπτρίζει τις πρακτικές αλλά ισχυρές αναλογίες που ήταν τυπικές για σπαθιά που παρήχθησαν για στρατιωτικούς αξιωματικούς στα μεταγενέστερα στάδια του πολέμου. Το μήκος της λάμας είναι 63,6 cm, λίγο κάτω από δύο shaku ένα sun, με μια γραφική καμπυλότητα (sori) 1,66 cm. Οι διαστάσεις δείχνουν μια ισχυρή και καλά ισορροπημένη κατασκευή, αρχίζοντας με ένα ευρύ motohaba ύψους 3,25 cm και μια σημαντική kasane 8,4 mm στη βάση. Αυτές οι μετρήσεις υποδηλώνουν μια λάμα σχεδιασμένη με ανθεκτικότητα και απόδοση κοπής στο μυαλό.

Προς το άκρο η λάμα στενεύει σε 2,48 cm sakihaba με kasane 6 mm, διατηρώντας αρμονικές αναλογίες μεταξύ βάσης και άκρου. Τέτοια γεωμετρία αντικατοπτρίζει τον λειτουργικό σχεδιασμό των σπαθιών αξιωματικών του πολέμου διατηρώντας τα κομψά ευθύγραμμα χαρακτηριστικά των ιαπωνικών λαβών. Ο νάκαγο (nakago) περιέχει δύο mekugi-ana, υποδεικνύοντας ότι η λάμα έχει στερεωθεί περισσότερες από μια φορές στη διάρκεια ζωής της, μια κοινή περίπτωση για σπαθιά που χρησιμοποιήθηκαν σε στρατιωτική υπηρεσία ή αργότερα επανατοποθετήθηκαν για συντήρηση.

Η υπογραφή Ichihara Nagamitsu ανήκει σε ομάδα mei που χρησιμοποιούσε ο Emura καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Εκτός από αυτή τη μορφή, οι λάμες μπορεί να βρεθούν επίσης signed Nagamitsu, Bizen Nagamitsu, Emura, Emura saku, ή η μακρύτερη επιγραφή Ichihara Ichiryūshi Chounsai Emura Nagamitsu. Αυτές οι παραλλαγές αντικατοπτρίζουν τόσο τις καλλιτεχνικές παραδόσεις ονοματοδοσίας των Ιαπώνων σιδηρουργών όσο και τον θαυμασμό του Emura για τη ιστορική γραμμή παραγωγής σπαθιών Bizen, μια από τις πιο εορτασμένες παραδόσεις στην ιαπωνική ιστορία των σπαθιών.

Επειδή το εργαστήριο στην φυλακή του Okayama περιελάμβανε αρκετούς εκπαιδευμένους βοηθούς και μαθητές που δούλευαν υπό την επίβλεψη του Emura, ορισμένες λάμες bearing the Nagamitsu επωνυμία παραχθήκαν από καλλιτέχνες μέσα στο εργαστήριο αντί του Emura προσωπικά. Παρ’ όλα αυτά, ολόκληρη η ομάδα των σπαθιών που παρήχθησαν υπό την διεύθυνσή του αντιπροσωπεύει ένα εξαιρετικό κεφάλαιο στην ιστορία της σύγχρονης ιαπωνικής σιδηρουργίας. Η ιστορία τους συνδυάζει στοιχεία πολεμικής ανάγκης, παραδοσιακής τεχνικής και ενός αξιοσημείωτου εκπαιδευτικού προγράμματος στο σωφρονιστικό σύστημα.

Το παρόν παράδειγμα έχει αξιολογηθεί από το Μουσείο Ατσάλινων Σπαθιών Kurashiki (JASMK), ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον εντοπισμό του ως πολεμική λάμα από το Okayama Province χρονολογούμενη στο 1943. Η τεκμηρίωση και η θεσμική αξιολόγηση παρέχουν επιπλέον πλαίσιο και εμπιστοσύνη για τους συλλέκτες που ενδιαφέρονται για ιστορικά σημαντικά σπαθιά από την περίοδο Shōwa.

Σήμερα, τα σπαθιά που φέρουν την υπογραφή Ichihara Nagamitsu / Emura κερδίζουν ολοένα και περισσότερο την εκτίμηση από συλλέκτες ιαπωνικών όπλων και θωρακίσεων. Αντιπροσωπεύουν όχι μόνο τη συνέχεια της παραδοσιακής σιδηρουργίας υπό συνθήκες πολέμου αλλά και τη μοναδική ιστορία του σφυρηλατήματος στο εργαστήριο της φυλακής του Okayama. Παραδείγματα όπως αυτό το παράδειγμα σε καλά διατηρημένη μορφή προσφέρουν μια απτή σύνδεση με ένα από τα πιο ασυνήθιστα και συναρπαστικά κεφάλαια στην σύγχρονη ιστορία του ιαπωνικού σπαθιού.