Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale

Συνδυασμένη αποστολή, εάν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια δημοπρασία πληρώνεις ΜΟΝΟ μια αποστολή

Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την ηλεκτρονική μας πλατφόρμα πωλήσεων “DELAURETISART”

Giovanni Greco (1953, Καλτανία) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη στο μπροστινό και στο πίσω μέρος·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας του καλλιτέχνη
GIOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κάτανια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά τις ατελείς σπουδές βιολογίας και τα βάθη των σπουδών τέχνης εγγράφεται στη Scuola del Nudi της Κατάνια και το 1980 ξεκινά τη ζωγραφική activity, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγριτικό παράδειγμα και ακολούθως από το ντιχιρίκο όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντίθετων, το όνειρο και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε έναν είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Βάση της έρευνας του αποτελεί μια ισχυρή παρόρμηση με στόχο την επίλυση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα σε εαυτόν και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη “σκέψη” μερικές φορές– Αδιάσειστα μεταβάσεις - έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco ανείπωτο ως μέσο για να ρίξει σε φως τα βασικά προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να απελευθερώνεται, παρουσιάζοντας οπτικά εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· αργότερα τον ελκύει η μεταφυσική ζωγραφική και κατά κύριο λόγο τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στιλιστικές επιλογές όσο για το σημαντικό ενδιαφέρον που εκφράζεται σε μια σταθερή συνθεσητική δομή· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος μετατρέπονται σε αστάθμητες μάζες που προέρχονται από τους όγκους χρωματικούς, σκοτεινοί και παχύτοιχοι σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται ότι έχει παγώσει και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και στους νεοκλασικούς υπενθυμίσεις από έργα του παρελθόντος, που κλονίζονται από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “éndonèxò”, όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα προσανατολίζεται ξεκάθαρα προς τον εαυτό του και προς τα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί την αίσθηση της επιθυμίας να κάνει τη ζωγραφική του πιο κοντά στη ζωή του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικατασταθεί, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, στους φωτεινούς και απλούς χώρους της λογικής.