Pio Serafini (1951) - Abstract 13





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143216 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ο Pio Serafini (1951) παρουσιάζει το Abstract 13, αυθεντικός πίνακας σε λάδι σε καμβά, 40 × 40 cm, χειρογράφως υπογεγραμμένο, από το 2024, πολύχρωμη σύνθεση με μαύρο, κόκκινο, μπλε και κίτρινο, σε άριστη κατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
Σημείωση: εάν αγοράζετε περισσότερες δημιουργίες από την ίδια δημοπρασία ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ Μεταφορικών
Πιο Σεραφίνι (1951-ΑΠ. Ιταλία
Αρχειοθετημένο στο αρ. 96MP 24
Ακρυλικά και λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο,
Αυθεντικοποιημένο στο πίσω μέρος
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Επισκεφθείτε επίσης τις Online δημοπρασίες με ελεύθερη προσφορά στη διεύθυνση «delauretisart»
Ο Πιο Σεραφίνι γεννήθηκε το 1951 στην Ασκόλι Πιτσένο, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Είναι έτσι με τον βαθύτερο δυνατό τρόπο, διότι, πέρα από το ότι συχνά επιλέγει την περιοχή των Πιτσένο ως κύριο θέμα του έργου του, είναι και φορέας μιας τυπικής Ασκολιστικής ζωγραφικής παράδοσης: σε συνδυασμό με εμφανή επιρροή από τη βέλτιστη γαλλική μετα-ιμπρεσιονιστική ζωγραφική, από τον Σεζάν ως τον Τσαγάλ, το έργο του Σεραφίνι τοποθετείται στα χνάρια των διασήμων Ασκολικών ζωγράφων Ντινο Φερράρι και Ερνέστο Ερκολάνι, αφετηρία για μια πρωτότυπη εσωτερική διαμόρφωση της οπτικής έκφρασης. Η έρευνα για τους περιβάλλοντες χώρους, τυπικά σιωπηλούς και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα μια εσωτερική αναζήτηση, που κλίνει τους αστικούς συμπλέγματα και τους αγρούς, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν μια κύμα μνήμης και αναμνήσεων να ρηγματώνει το ίδιο τούτο το πράγμα, κάνοντάς τα αχνά περιγράμματα και διακριτικά χαρακτηριστικά. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και τραβά το βλέμμα μέσα στη σύνθεση, είναι επίσης εκφραστικό, συχνά αντι-φυσιοκρατικό, με αποχρώσεις άλλοτε φωτεινές και άλλοτε σκούρες, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των απεικονιζόμενων θεμάτων: τα τοπία της μαρτιγκικής περιοχής, με τις αγροικίες που μετατρέπονται σε ταπέτες συντιθέμενες από τα «stoffe» των διαφόρων καλλιεργειών, αλλά και η πόλη της Ασκόλι, με τις χαρακτηριστικές ακίνητες και μοναχικές της πύργες που λειτουργούν ως μεταφυσικά απομεινάρια· και έπειτα τα ζώα της ακόμα ζωντανής αγροτικής παράδοσης, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ο κόκορας, επαναλαμβανόμενο στοιχείο της παραγωγής του, αντιμετωπισμένο με σχεδόν φουτουριστικό τρόπο, σύγκλιση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονων χρωμάτων, πραγματικό «trait d’union» ανάμεσα στην παράδοση, τη συναισθηματική ένταση και τη συνθετική δυναμικότητα.
Ιστορία πωλητή
Σημείωση: εάν αγοράζετε περισσότερες δημιουργίες από την ίδια δημοπρασία ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ Μεταφορικών
Πιο Σεραφίνι (1951-ΑΠ. Ιταλία
Αρχειοθετημένο στο αρ. 96MP 24
Ακρυλικά και λάδι σε καμβά
Υπογεγραμμένο,
Αυθεντικοποιημένο στο πίσω μέρος
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Επισκεφθείτε επίσης τις Online δημοπρασίες με ελεύθερη προσφορά στη διεύθυνση «delauretisart»
Ο Πιο Σεραφίνι γεννήθηκε το 1951 στην Ασκόλι Πιτσένο, είναι αρχιτέκτονας, μουσικός και ζωγράφος. Είναι έτσι με τον βαθύτερο δυνατό τρόπο, διότι, πέρα από το ότι συχνά επιλέγει την περιοχή των Πιτσένο ως κύριο θέμα του έργου του, είναι και φορέας μιας τυπικής Ασκολιστικής ζωγραφικής παράδοσης: σε συνδυασμό με εμφανή επιρροή από τη βέλτιστη γαλλική μετα-ιμπρεσιονιστική ζωγραφική, από τον Σεζάν ως τον Τσαγάλ, το έργο του Σεραφίνι τοποθετείται στα χνάρια των διασήμων Ασκολικών ζωγράφων Ντινο Φερράρι και Ερνέστο Ερκολάνι, αφετηρία για μια πρωτότυπη εσωτερική διαμόρφωση της οπτικής έκφρασης. Η έρευνα για τους περιβάλλοντες χώρους, τυπικά σιωπηλούς και χωρίς ανθρώπινη παρουσία, είναι πάντα μια εσωτερική αναζήτηση, που κλίνει τους αστικούς συμπλέγματα και τους αγρούς, τα βουνά και τους ουρανούς, σαν μια κύμα μνήμης και αναμνήσεων να ρηγματώνει το ίδιο τούτο το πράγμα, κάνοντάς τα αχνά περιγράμματα και διακριτικά χαρακτηριστικά. Το χρώμα, που αιχμαλωτίζει και τραβά το βλέμμα μέσα στη σύνθεση, είναι επίσης εκφραστικό, συχνά αντι-φυσιοκρατικό, με αποχρώσεις άλλοτε φωτεινές και άλλοτε σκούρες, ικανό να συμπυκνώσει το φως στους όγκους των απεικονιζόμενων θεμάτων: τα τοπία της μαρτιγκικής περιοχής, με τις αγροικίες που μετατρέπονται σε ταπέτες συντιθέμενες από τα «stoffe» των διαφόρων καλλιεργειών, αλλά και η πόλη της Ασκόλι, με τις χαρακτηριστικές ακίνητες και μοναχικές της πύργες που λειτουργούν ως μεταφυσικά απομεινάρια· και έπειτα τα ζώα της ακόμα ζωντανής αγροτικής παράδοσης, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ο κόκορας, επαναλαμβανόμενο στοιχείο της παραγωγής του, αντιμετωπισμένο με σχεδόν φουτουριστικό τρόπο, σύγκλιση και έκρηξη δυναμικών γραμμών και έντονων χρωμάτων, πραγματικό «trait d’union» ανάμεσα στην παράδοση, τη συναισθηματική ένταση και τη συνθετική δυναμικότητα.

