Silvio Mattioli (1929-2011) - Ohne Titel

-Ζωγραφιά του Σίλβιο Μάτιολι (1929–2011) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς γλύπτες-καλλιτέχνες της Ελβετίας του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, κυρίως φημισμένος ως δάσκαλος της γλυπτικής σε σίδηρο και ατσάλι. Η βιογρα��φική του τροχιά συνδέει βαθιά τεχνική δεξιότητα στους μεταλλικούς υλικούς με μια εκλεπτυσμένη ευαισθησία προς την αφαιρετική τέχνη και τη γεωμετρική αποσύνθεση. Προέλευση και Εκπαίδευση
Η δυναστεία των σιδεράδων: Ο Σίλβιο Μάttioli γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1929 στη Winterthur-Töss της Ελβετίας. Η οικογένειά του κατέχει μακρά και βαθιά ιταλική παράδοση στην τέχνη της ορφάνωσης και της μεταλλικής κατεργασίας. Αυτό το οικιακό περιβάλλον του επιτρέπει να εξοικειωθεί από παιδιά με τη θερμική επεξεργασία των βαριών υλικών.
Οι καλλιτεχνικές σπουδές: Μεταξύ 1945 και 1946 ξεκινά επίσημη μαθητεία ως γλύπτης της πέτρας στη Winterthur. Αργότερα εγγράφεται στην περίφημη Kunstgewerbeschule της Ζυρίχης (Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών), όπου διδάσκεται γλυπτική υπό την καθοδήγηση του δασκάλου Όττο Τόυχερ και εμβαθύνει στην ιστορία της τέχνης με τον Έντγουιν Γκράντμαν.

Δελτίο περιγραφής και φόρμα
Θέμα: Κάθετη ανθρωπομορφική σύνθεση. Το έργο απεικονίζει τρεις stilized μασκάρες σε στρώσεις, αποτυπωμένες σε πόζα προφίλ ή τριών τετάρτων. Η κάθετη διάταξη δημιουργεί έναν ανοδικό ρυθμό, όπου κάθε πρόσωπο φαίνεται να αναδύεται ή να εγκιβωτίζεται στο γειτονικό.Στυλ και Οπτική Γλώσσα: Η γλώσσα είναι αφαιρετικά-φιγκουρη, άρρηκτα επηρεασμένη από τον κυβισμό και τον κονστρουκτιβισμό. Τα χαρακτηριστικά των προσώπων έχουν περιοριστεί σε βασικές γεωμετρίες: τα μάτια αποδίδονται με σφαλματικά σχήματα αυλοειδή κομμένα από ευθείες, οι μύτες είναι κρυστάλλινοι πυραμίδες και τα στόματα είναι αποφασισμένα τμήματα. Αυτή η γεωμετρική αποσύνθεση αντικατοπτρίζει την πλαστική και γλυπτική ευαισθησία του δημιουργού.Τεχνική και Πάνω από Χρωματικές Αντιθέσεις: Πρόκειται για ένα έργο σε χαρτί εκτελεσμένο σε μικτή τεχνική. Μαύρες και έντονες γραμμές με μελάνι (ή λεπτό γραφίτης) ορίζουν τη δομή των προσώπων. Πάνω σε αυτές επικαλύπτονται διαφανείς γέμισεις από υδατογραφία ή αδιάλυτη φακερτονική, με ζωηρές πινελιές κίνησης. Τα πινέλα είναι δυναμικά, ελεύθερα και όχι περιορισμένα από τα περιγράμματα, επιτρέποντας ευρείες περιοχές φόντου από λευκό χαρτί να δίνονται ανάσα στη σύνθεση.
Κομοτριμά: Η παλέτα είναι αυστηρή και απαραίτητη. Κυριαρχούν οι ψυχροί τόνοι του μπλε και της σκόνης του γαλάζιου, που διαμορφώνουν όγκους και την ατμόσφαιρα γύρω. Αυτή η μονοχρωματική κατασκευή διακόπτεται από θερμές και ζωηρές πινελιές κόκκινου και πορτοκαλί, στρατηγικά τοποθετημένες στις χείλες και στα περιγράμματα για να δημιουργήσουν σημεία έντονου οπτικού αντίθετου.
Υπογραφή και Εγγραφές: Στα αριστερά κάτω, γραμμένη σε γραφή με μολύβι με ροή κυματιστή, βρίσκεται η αυτογραφική υπογραφή του καλλιτέχνη Σίλβιο Μάτιολι, ακολουθούμενη από την αριθμητική χρονολόγηση 1988.
Κατάσταση Διατήρησης και Παρουσίαση: Το φύλλο παρουσιάζεται σε κατάσταση άριστης διατήρησης μέσα σε ένα σαφή μουσειακό προστατευτικό passe-partout. Το έργο είναι προστατευόμενο από γυαλί και περιτείνεται από μεταλλική ματ κορνίζα με ελάχιστο προφίλ και γυαλιστερή επιφάνεια, χαρακτηριστικά επιλογών έκθεσης των γκαλερί σύγχρονης τέχνης της δεκαετίας του ογδόντα.