Tijs Dragtsma (1992) - Condemned to Wait

Καταδικασμένο να Περιμένει είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για το προνόμιο, την επιβίωση και τη μεγαλειώδη σιωπή ανάμεσα σε δύο κόσμους που μοιράζονται το ίδιο κενό.

Δύο φιγούρες. Δύο πραγματικότητες. Πάνω, μια ιδιωτική σκάλες τζετ κατεβαίνει προς το φως, βήματα που οδηγούν κάπου. Κάτω, ένας εργάτης κάθεται μόνο σε μια σκοτεινή στάση λεωφορείου, ακίνητος, γιατί η αναμονή είναι η μόνη επιλογή που έχει απομείνει. Δεν υπάρχει κανένας διαμοιρασμός ανάμεσά τους. Ουδέν acknowledgment. Μόνο απόσταση, αιχμαλωτισμένη στο ίδιο μαύρο βελούδινο κάδρο.

Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσω μπογιάς ή μελίας. Αναδύεται μέσα από ελεγχόμενη φθορά της επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Κα θώς ο θεατής κινείται, το φως αγκαλιάζει τις γρατζουνιές διαφορετικά, σχεδιάζοντας τις φιγούρες μέσα και έξω από την ορατότητα, όπως και αν η ασυμμετρία μεταβάλλεται με την προοπτική, σαν το τι βλέπεις να εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το πού στέκεσαι.

Από απόσταση, η σύνθεση φέρνει κινηματογραφικό βάρος. Μονόχρωμη μελέτη αντίθεσης, χωρίς χρώμα ώστε τίποτα να μην αποσπά την προσοχή από τη δομή και την σιωπή. Από κοντά, η επιφάνεια μετατρέπεται σε πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, κάθε σημάδι ίχνος αφαίρεσης αντί προσθήκης. Καμιά χρωστική ουσία δεν τοποθετήθηκε εδώ. Η εικόνα υπάρχει επειδή κάτι αφαιρέθηκε.

Αυτή η ένταση είναι που κάνει το έργο να μείνει μέσα σου. Η σκάλες λάμπουν με έναν είδος αδιάφορης ομορφιάς. Ο εργάτης παρακάτω κάθεται στη σκιά, όχι ως διαμαρτυρία, όχι ως κατηγορία, απλώς ως γεγονός. Καταδικασμένος να περιμένει, όχι από νόμο, αλλά από την ήσυχη αρχιτεκτονική ενός κόσμου που ποτέ δεν ήταν ευνοϊκός γι’ αυτόν.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch του Τijs Dragtsma, στην οποία η απεικόνιση χτίζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρωστικές ή εκτύπωση. Η επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού μεταβάλλεται υπό μεταβαλλό φωτισμό, αποκαλύπτοντας τη σκηνή από μία γωνία και αποσύροντας την από μια άλλη. Η εικόνα αναπνέει ανάμεσα σε διαύγεια και απουσία.

Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Δύο κόσμοι. Μια σιωπή. Και ο χώρος ανάμεσά τους που λέει τα πάντα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεχωρίζει μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που αιχμαλωτίζουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι στο φως.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ατομικά σημάδια. Νεανικό, ευαίσθητο και σχεδόν ελαφρύ. Το ορατό φαίνεται να αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μία μια ενάλιος κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως είναι αυτό που δίνει σε αυτό το έργο τη ζωή του. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντικατοπτρίζουν. Καθώς το φως μεταβάλλεται κατά μήκος της επιφάνειας, το έργο αναπνέει. Από τη μια γωνιά η φιγούρα στέκεται καθαρή και ορισμένη. Από την άλλη, απαλύνεται, οπισθοχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα από το σκότος από το οποίο προέρχεται. Κάτω από μια εστιασμένη προβολή, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα υιοθετεί μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που καθιστά αυτή τη μέσο ύφος τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη ένταση. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή αποτελεί απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το υπόβαθρο φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο προς τα έξω. Σε άλλες, επιστρέφει, αφήνοντας μόνο μια ψίχα μορφής. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και τη συνέχεια της εξαφάνισης, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που ακουμπούν ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, έναGesture. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια μόνιμη επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθηματικότητα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, την ατμόσφαιρα και τη VisuaIdentity. Ορισμένα έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα ξεπηδούν μέσα από την απουσία, τη σκιά, την ανάκληση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με γοητεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που παραμένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να προσκαλεί την αναστοχασμό και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συναντώνται. Δεν είναι απλώς ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διαφορετικά, προμελετημένα και ζωντανά.