Tijs Dragtsma (1992) - Even Judgment Pauses

Ακόμη και οι Συγκεντρώσεις Κρίσης είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για τη μετανοία, το βάρος και τη διακεκομμένη στιγμή ανάμεσα στην ετυμηγορία και τη χάρη.

Ένα φτερό πέφτει. Μία πέτρα διατηρεί τη θέση της. Δύο αντικείμενα, δύο αντίπαλες αλήθειες, παγωμένα στο ίδιο ακίνητο κάδρο του σκοταδιού. Αυτό που ζητάει η εικόνα είναι ήσυχο αλλά επίμονο: ποιο από τα δύο φέρει περισσότερο νόημα; Ποιο τελικά αποφασίζει;

Η εικόνα δεν εμφανίζεται μέσω βαφής ή εκτύπωσης. Αναδύεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Κάθε γδαρμός αιχμαλωτίζει το φως στην δική του γωνία, αλλάζοντας την ισορροπία ανάμεσα σε ό,τι είναι ορατό και ό,τι εξαφανίζεται. Αν τη δεις από απόσταση, η σύνθεση είναι μινιμαλιστική, μοναδική, κινηματογραφική. Αν την προσεγγίσεις κοντά, γίνεται ένα πεδίο σημαδιών, μια επιφάνεια αλλοιωμένη μέχρι να διαμορφωθεί το νόημα.

Η αντίθεση φτερού προς πέτρα είναι αρχαία. Πολιτισμοί σε όλη την ιστορία τις έχουν βάλει σε αντίθετα άκρα της ίδιας κλίμακας, ζυγισμένες η μία απέναντι στην άλλη στη τελική μετριότητα. Εδώ, μοιράζονται έναν χώρο χωρίς να αγγίζονται, ισοπεδωμένοι σε suspens, κανείς δεν είναι βαρύτερος από τον άλλον σε αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή. Ακόμη και η κρίση, φαίνεται, παρεμβαίνει πριν πέσει.

Το φως κάνει τα υπόλοιπα. Καθώς ο επισκέπτης κινείται, ένα στοιχείο φωτίζεται ενώ το άλλο ολισθαίνει. Ισορροπία αλλάζει. Το χιαροσκούρο δεν είναι στάσιμο αλλά ζωντανό, μια συνομιλία ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία που ποτέ δεν επιλύεται πλήρως.

Ακόμη και οι Κρίσεις Παύσεων συνεχίζουν τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Dragtsma, στην οποία η εικόνα οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς επιφάνειας αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά δομή.

«Στον χώρο ανάμεσα στο φτέρο και την πέτρα, η κρίση κρατά την ανάσα της.»

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποδεσμεύεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβά σωστές χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ατομικά σημαδια. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βαρύτητας. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως λεπτή δικτυωτή σειρά γραμμών, καθεμία μια συνειδητοποιημένη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως είναι αυτό που δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γραμμές-χαράξεις αντανακλώ. Καθώς το φως μεταβάλλεται πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μία γωνία το σχήμα στέκεται καθαρά και ορισμένα. Από άλλη αποσυρμάται, επιστρέφει, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι από όπου ήρθε. Υπό ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση εντείνεται και η εικόνα παίρνει μια σκαλιστή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτά τα μέσα τόσο συναρπαστικά είναι ο ήσυχος τους τόνος. Η πράξη του χάραγμα είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σφοδρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μεταμορφώνεται σε δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το πρόσωπο ποτέ δεν παραμένει απόλυτα σταθερό. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα αλλάζει με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές το θέμα φαίνεται ότι βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίθυρο μορφής. Εκεί βρίσκεται μέσα σε αυτήν τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και τη εξαφάνιση, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγιχτεί από τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γδάρσιμο κρατά ένα στιγμιότυπο, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συναντώνται.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσπελαύνεται ως δικό του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι η κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ορατού και ανοιχτού σε ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον καιρό.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συνενώνονται. Δεν αποτελεί μόνο ένα εργαστήριο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται distinctive, προμελετημένα και ζωντανά.