Μεσαιωνική / Εποχή των Βίκινγκ Μπρούντζος Κρεμαστό φυλακτό με διάτρητο σχέδιο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένα εντυπωσιακό μπρούντζινο κολιγώμενο φυλακτό σε ορθογώνιο, ανοικτό στο σχέδιο μορφή, διακεκριμένο από το τολμηρό γεωμετρικό του διάταγμα από περίτεχνα διατρυπημένα άνοιγματα και εφαρμοσμένα κυκλικά μοτίφ. Το αντικείμενο τελειώνει με ενσωματωμένο κρικάκι ανάρτησης, επιβεβαιώνοντας τη χρήση του στην παρούσα μορφή ως φορετό στολίδι ή προσωπικό φυλαχτό.

Το πάνω πεδίο περιέχει τρεις μακρείς κάθετους άνοιγματα που τοποθετούνται σε παράλληλη διάταξη, δημιουργώντας ένα ρυθμικό αρχιτεκτονικό σχέδιο. Πάνω από αυτά και κάτω από αυτά ευρίσκονται σειρές από δαχτυλίδια-κουκίδες, ατομικά μορφοποιημένες και ελαφρώς ανομοιόμορφες στην τοποθέτηση. Αυτά τα ανυψωμένα ομφάλια κονσεντρικά μοτίφ δίνουν στην επιφάνεια μια δυνατή οπτική προσωπικότητα, που θυμίζει επιτήδειες ματιές, ηλιακούς δίσκους, καρφίτσες ή συμβολικούς ασπίδες.

Ένα ευρύ ορθογώνιο άνοιγμα καταλαμβάνει το χαμηλότερο τμήμα του φυλακτού, εξισορροπώντας τα στενότερα ανοίγματα από πάνω και ενισχύοντας την εντύπωση μιας προσεκτικά συγκεφαλαλωμένης συμβολικής σύνθεσης. Η διαίρεση μεταξύ των δύο ρυθμών ίσως να είχε σκοπό να διακρίνει διαφορετικές εννοιολογικές ζώνες—πιθανώς ουράνιες και επίγειες, προστατευτικές και δεκτικές, ή απλώς διακοσμητικά τμήματα μέσα σε ένα συμπαγές αμυλητικό σχέδιο.

Τα διακοσμητικά δαχτυλίδια-κουκίδες χρησιμοποιήθηκαν ευρέως σε όλη την πρώιμη μεσαιωνική Ευρώπη και μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τόσο διακοσμητικούς όσο και συμβολικούς σκοπούς. Ανάλογα με το περιεχcontext, τέτοια μοτίβα έχουν συνδεθεί με τον ήλιο, την επαγρύπνηση, την προστασία, τη γονιμότητα, την κοσμική τάξη και την απόκρουση επιβλαβών επιρροών. Σε αυτό το φυλακτό, η επαναλαμβανόμενη διάταξή τους δημιουργεί την εντύπωση πολλαπλών προστατευτικών ματιών που παρακολουθούν προς τα έξω από το αντικείμενο.

Το σχέδιο μπορεί επίσης να προέρχεται από μια μικρογραφική αρχιτεκτονική ή λειτουργική μορφή. Η διάτρητη κατασκευή θυμίζει μικρές τσιμούρες, προσαρμογείς λουριών, στερεώματα και άλλα χρηστικά μπρούντζινα αντικείμενα που θα μπορούσαν αργότερα να προσαρμοστούν για προσωπική ανάρτηση. Χωρίς αρχαιολογικό πλαίσιο, είναι σωστό να θεωρείται το κομμάτι είτε ως ειδικά διαμορφωμένο συμβολικό κολιγώμενο είτε ως διακοσμητική σύνδεση μετέπειτα μετατραπεί σε αμλητής.

Η πρόσοψη διατηρεί το ισχυρότερο μοντελοποιημένο λεπτομέρεια, ενώ η ανάποδη επιφάνεια φαίνεται παρόμοια επεξεργασμένη αλλά λιγότερο επίσημα τελειωμένη, συμβατή με ένα χυτό αντικείμενο αρχικά προορισμένο για μπροστινό επίδειξη. Διακριτή ασυμμετρία, υφή χύτευσης, φθορά επιφάνειας και μαλακωμένες άκρες συμβάλλουν στον χειροποίητο χαρακτήρα του.

Η σκοτεινή καφέ ως μαύρη πατίνα του εμπλουτίζεται με θερμότερους χαλκούχους τόνους πάνω στα ανυψωμένα ελάσσια, το κρικάκι ανάρτησης και τα φθαρμένα όρια. Αυτοί οι αντιθετικοί τόνοι τονίζουν τη γεωμετρία του σχεδίου και δίνουν στο αντικείμενο μια δραματική, γλυπτική παρουσία.

Συμπαγές, αλλά οπτικά επιβλητικό, αυτό το ασυνήθιστο φυλακτό ενσωματώνει την αφηρημένη δύναμη της τέχνης του πρώιμου μεσαιωνικού διακοσμητικού: επανάληψη, συμμετρία, ανοιχτός χώρος και προστατευτική συμβολική συνένωση σε μια μορφή που ίσως μια φορά μετέφερε ταυτότητα, κοινωνική θέση, πνευματική προστασία ή προσωπική αφοσίωση.