Pippo - Red Parasol at Dusk

Κόκκινη Ομπρέλα στο Λυκόφωτο

Στέκομαι μόνη δίπλα σε ήσυχα νερά όπου ο λευκός λωτός που αιωρείται πάνω από τη γαλάζια επιφάνειά τους χάνεται σε ήσυχη λύπη, το κόκκινο φόρεμά μου αιμορραγεί μέσα στην κόκκινη ομπρέλα που σφίγγω με τα δύο χέρια - ένα ασπίδα ενάντια σε έναν κόσμο διχασμένο ανάμεσα στο σκοτάδι και τη δροσερή τιρκουάζ σιωπή. Τα μαύρα μαλλιά μου πλαισιώνουν ένα πρόσωπο βαρύ με αδημονούντα επιθυμία, τα κόκκινα χείλη κλειστά πάνω σε μυστικά. Το πινέλο είναι τολμηρό μα τόσο τρυφερό, παχιά χτυπήματα στρώνουν σκιά πάνω σε λαμπερό δέρμα. Οι νούφες του ιλισκρού αιωρούνται κάτω από εμένα σαν ξεχασμένες σκέψεις, και δεν κουνιέμαι.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Ακαρυλικά πάνω σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο επάνω σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (οι πλευρές έχουν βαφή, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματικά πακέτα και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο
Ο Πίπο (γεννημένος στην Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφηρημένοτητα και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφικό σχεδιασμό για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζιόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του — αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς — μα οι ίδιες γίνονται μαλακότερες από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μην μπορώντας συνειδητά να εισέλθει στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο κεντρικός ήρωας «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας σε θεατή να βρεθεί στο σκηνικό και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Δεσμώμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Πίπο εξευγενίζει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακες του — γεμάτοι σιωπηλά ζώα, κοφτές σκιές και φλεγόμενο φως — δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.