Anton Kaestner - #407 - S - " BM ".

#407 - S - " BM ".
Μονογραμμικό κομμάτι, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε γυάλινο δίσκο διαστάσεων 2mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και / ή σπρέι με γυαλιστερό φινίρισμα "glossy", παρεμφερές με την εφαρμογή ρητίνης, που είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : 22,3 * 25,6 * 0,3 cm (χωρίς πλαίσιο).
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πολυτελές πλαίσιο της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (διάστασεις 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας συνοδεύει το έργο.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στη Σουη, και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Ερχόμενη ατομική έκθεση - Gallery Artium Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το μεγάλο πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-αναφορική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Οπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και συνδεόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα ένα μέρος του εαυτού μου, που σιγά σιγά βρυχόταν κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή κρυφής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική γωνία και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργατική μου/ιδιωτική σας τούνδοση στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023 ξεκίνησε η δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου απέκτησε γρήγορα αναγνωρισιμότητα, βρήκε στέγαση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Βιογραφικό Καλλιτεχνικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos," που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου πλαστικού Plexiglas, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψει τη λογική!- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί στη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώσεις και διαφάνειες, αποδίδοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και στο φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιαστική κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητικό κατόρθωμα», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
while my work may sometimes evoke the transparency and luminosity of stained glass, it remains almost entirely abstract. Moreover, plexiglass provides the painting with a shimmering skin where one can glimpse one's own silhouette, different to each new viewer. Each work acts like a discreet mirror: it lives, it changes, it sees.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, των ελλείποντων μερών επίσης, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω, η παιχνιδιάρικη σχέση μεταξύ «λεπτομέρειες για το κοντινό» & «απόσταση για ολόκληρο», να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε καινούριο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τους περιορισμούς μου, που με ωθεί να βελτιώνω τις ικανότητές μου και να ερευνώ περισσότερο τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για να βλέπει."

Anton Kaestner