Joan Torres de Torres (1953) - Bodegón

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το Magnífico έργο τέχνης που ανήκει στην Torres de Torres, το οποίο απεικονίζει ένα τραπέζι προετοιμασμένο με λευκό σερβίτσιο και έναν φρούτο-δοχείο, περιβαλλόμενο από πλούσιο φυτό, σε μια οικεία σκηνή που καλεί σε γαλήνη, προσμονή και καθημερινή ομορφιά. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 63x85x4 cm.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 60x81 cm.
· Έλαιο σε καμβά χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη δεξιά στην άκρη του έργου.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (included in the auction as a gift).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρονίδα.

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot. Ψευδής προσομοίωση σε mockup καθοδηγητικό; μπορεί να υπάρξουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ένα ιδιωτικό ντουβλέτ φύλλο που τοποθετείται πάνω σε ένα τραπέζι, όπου ένα λεπτεπίλεπτο σερβίτσιο καφέ ή τσαγιού μοιράζεται την αποκλειστική του ματιά με έναν φρουτο-δοχείο και ένα πλούσιο φυτό φύλλων με στριφογυριστά φύλλα. Η σκηνή περιβάλλεται από μια ζεστή και ήσυχη ατμόσφαιρα, κυριαρχούνται από γήινους τόνους, αποχρωματισμένα πράσινά, λευκά και ώχρα. Τα αντικείμενα φαίνεται να έχουν μαζευτεί για μια ήρεμη στιγμή ανάπαυσης, και παρότι δεν υπάρχει ανθρώπινη φιγούρα. Αυτή η απουσία επιτρέπει να φανταστεί ότι κάποιος μόλις αποχώρησε από το τραπέζι ή ετοιμάζεται να καθίσει μπροστά του.

Στο πρώτο πλάνο βρίσκεται ένα λαμπερό δίσκο πάνω στον οποίο καταγράφονται μια καφετιέρα, μια κανάτα, μια κούπα με το αντίστοιχο σχάρο και ένα μικρό δοχείο με καπάκι.Το λευκό αυτών των αντικειμένων αντιπαρατίθεται έντονα με το σκούρο φόντο και την γήινη επιφάνεια του τραπεζιού. Κάθε αντικείμενο έχει διαφορετικό σχήμα, αλλά όλοι μοιράζονται μια εύθραυστη και φωτεινή εμφάνιση. Η διάταξη δημιουργεί ένα μικρό οικιακό σύνολο γεμάτο ισορροπία.

Ο δίσκος κατέχει μεγάλο μέρος της κάτω αριστερής ζώνης και επεκτείνεται προς το κέντρο με μια ανομοιομορφική σιλουέτα. Οι στρογγυτερές άκρες πλαισιώνουν τα διάφορα κομμάτια και τα ενώνουν οπτικά. Αν και κυριαρχεί το λευκό, εμφανίζονται πολυάριθμες σκιές γκρι, γαλάζιες και βιολετί που επιτρέπουν τον προσδιορισμό του βάθους. Η διαύγεια του δίσκου λειτουργεί ως φωτεινή βάση που τραβά αμέσως το βλέμμα.

Στην αριστερή άκρη φαίνεσαι μια καφετιέρα ή βραστήρας με στρογγυλό σώμα. Το χέρι της περικαλύπτει προς τα έξω σχηματίζοντας ένα ευρύ τόξο, ενώ το ράφος προσανατολίζεται προς το κέντρο της σύνθεσης. Το καπάκι περιλαμβάνει ένα μικρό λεπτομέρεια που ολοκληρώνει τη σιλουέτα της. Οι τόνοι του λευκού και γκριαινών εμπλουτίζονται με σκιές που υποδηλώνουν τον όγκο και το βάρος του αντικειμένου.

Δίπλα στην καφετιέρα βρίσκεται ένα μικρότερο δοχείο με καπάκι, ίσως προοριζόμενο για ζάχαρη. Η συμπαγής του μορφή αντιστοιχεί με το ύψος της κανάτας πίσω από αυτήν. Το αντικείμενο φαίνεται μερικώς κρυμμένο, σαν να τοποθετήθηκε αυθορύτως ανάμεσα στα υπόλοιπα κομμάτια. Αυτή η υπερφόρτωση συνεισφέρει στη δημιουργία βάθους και ενισχύει την αίσθηση ενός τραπεζιού έτοιμου για χρήση.

Η κανάτα κεντρικά υψώνεται πάνω από το υπόλοιπο σερβίτσιο και αποτελεί ένα από τα κύρια κέντρα προσοχής. Το σώμα της ευρεία και στενεύει ελαφρά στην κορυφή μέχρι να σχηματίσει μια απαλή κορυφή. Το χέρι δεξιά σχηματίζεται με ένα διακριτικό τόξο, ενώ η άνοιξη της κορυφής φαίνεται φωτισμένη. Η μεγάλη επιφάνειά της εισάγει μια οπτική παύση μέσα στη συνολική νωχέλια των σκουρότερων τόνων.

Αντίκρυ της κανάτας βρίσκεται μια μικρή κούπα τοποθετημένη πάνω στο αντίστοιχο της πιάτο. Η κούπα διακοσμείται με λεπτές μπλε-μωβ νότες που προσδίδουν ευαισθησία στο λευκό της. Το μικρό της μέγεθος και η κεντρική της θέση της δίνουν ιδιαίτερη εγγύτητα, σαν να περιμένει το άτομο που θα τη χρησιμοποιήσει. Το πιάτο απορροφά μια σκιά γκρι που τη διαχωρίζει από τον δίσκο.

Το σερβίτσιο μεταφέρει μια αίσθηση οικιακής τάξης και καθημερινής οικειότητας. Δεν φαίνεται σαν μια μεγάλη γιορτή, αλλά σαν μια απλή στιγμή, πιθανώς πρωινό ή απογευματινό τσάι. Η ύπαρξη ενός μόνο φλιτζανιού μπορεί να υποδηλώνει μια μοναχική και ήρεμη παύση. Μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως προετοιμασία ενός χώρου προκειμένου να δεχθεί κάποιον.

Δεξιά αναδύεται ένα λευκό φρουτιά με λεπτό πόδι. Η ανυψωμένη του μορφή το διαχωρίζει σαφώς από το σερβίτσιο στο πρώτο σχέδιο και του δίνει μια σχεδόν τελετουργική παρουσία. Το περίγραμμά του καμπυλώνεται γύρω από διάφορα φρούτα μεγάλα και στρογγυλά. Η βάση ρίχνει μια απαλή σκιά στην επιφάνεια, ενισχύοντας τη σταθερότητά του.

Μέσα στο φρουτοδοχείο εμφανίζονται τρία κομμάτια φρούτων σε χρώματα κίτρινα, πράσινα, κόκκινα και ώχρα. Το κεντρικό φρούτο είναι το πιο εντυπωσιακό εξαιτίας του θερμού χρώματος και των κόκκινων αποχρώσεων που καλύπτουν την επιφάνειά του. Τα άλλα δύο, που βρίσκονται πίσω, εμφανίζουν πιο ανοιχτές και πρασινωπές αποχρώσεις. Αυτός ο συνδυασμός φέρνει μια νότα φρεσκάδας και φυσικού χρώματος μέσα στο σοβαρό περιβάλλον του δωματίου.

Τα φρούτα αντιπροσωπεύουν έναν ενδιαφέροντα αντίθεση με το σερβίτσιο. Ενώ οι λευκές συσκευές υποδηλώνουν τεχνητά κατασκευασμένα και τακτοποιημένα αντικείμενα, οι στρογγυλεμένες και ακανόνιστες μορφές των φρούτων παραπέμπουν στη φύση. Και οι δύο πραγματικότητες συνυπάρχουν αρμονικά πάνω στο ίδιο τραπέζι. Το φρουτοδοχείο ολοκληρώνει τη σκηνή και μετατρέπει το απλό σερβίτσιο σε μια πιο πλούσια και φιλόξενη σύνθεση.

Πίσω από τα αντικείμενα εκτείνεται ένα φυτό μεγάλου μεγέθους, αποτελούμενο από πολυάριθμα μακριά και καμπυλωτά φύλλα. Οι μορφές του διασταυρώνονται με πράσινα γκρι, λευκά, καφέ και σκοτεινές αποχρώσεις. Τα φύλλα φαίνονται να κατεβαίνουν, να υψώνονται και να γυρίζουν σε διάφορες κατευθύνσεις, δημιουργώντας μια κίνηση που αντιτίθεται στη σταθερότητα της πορσελάνης. Η βλάστηση καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φόντου και αγκαλιάζει τα αντικείμενα.

Μεταξύ των φύλλων εμφανίζονται μικρά άνθη ή βλαστοί κόκκινοι και ροζ. Αυτές οι λεπτομέρειες, έστω και διακριτικές, προσφέρουν ζωή και προσελκύουν το βλέμμα σε διαφορετικά σημεία της ανώτερης ζώνης. Κάποιες κόκκινες νότες φαίνονται να κρύβονται ανάμεσα στη βλάστηση, ενώ άλλες διακρίνονται σαφώς. Η κατανομή τους, ακανόνιστη, δημιουργεί ένα ρυθμό οπτικό διάλογο με τους θερμούς τόνους των φρούτων.

Το φυτό δεν παρουσιάζεται ως δευτερεύον διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως ισχυρή παρουσία που κυριαρχεί στο φόντο. Τα φύλλα του φαίνονται να αναπτύσσονται ελεύθερα και να σχηματίζουν μια είδους φυλλώδη κουρτίνα πίσω από το τραπέζι. Η αφθονία των οργανικών μορφών ενισχύει τη αντίθεση με τη γεωμετρία των φλυτζανιών και των δοχείων. Με αυτόν τον τρόπο η φύση και τα οικιακά αντικείμενα συνδέονται μέσα σε μια ενιαία ατμόσφαιρα.

Το φόντο αποτελείται από αποχρώσεις καφέ, βιολέ, γκρι και πρασινωπές που προσφέρουν βάθος και περισυλλογή. Δεν διακρίνονται ευκρινώς τοίχοι, παράθυρα ή άλλα έπιπλα, επομένως ο χώρος παραμένει αόριστος. Αυτή η σκιά ευνοεί τη φωτεινότητα της πορσελάνης και των φρούτων. Η σκηνή φαίνεται να αναπτύσσεται σε μια ήσυχη γωνιά, προστατευμένη από το έντονο φως του εξωτερικού.

Το τραπέζι διαθέτει μια επιφάνεια πλούσια σε γήινες αποχρώσεις. Οι καφέ συνδυάζονται με ώχρες, γκρι και μικρούς ροζ αποχρώσεις που δημιουργούν εναλλαγές φωτός. Πάνω του προβάλλονται οι σκιές της μεγάλης πλατιάς και του φρουτοδοχείου και των άλλων αντικειμένων. Οι σκιάσεις βοηθούν να συνδεθούν όλα τα στοιχεία και αποφεύγουν να φαίνονται απομονωμένα.

Η σύνθεση οργανώνεται με ισορροπία μεταξύ των φωτεινών και σκοτεινών μαζών. Ο λευκός δίσκος καταλαμβάνει την κάτω αριστερή ζώνη, το φρουτοδοχείο φωτίζει την πλευρά δεξιά, και το φυτό σχηματίζει μια μεγάλη δομή σκούρα στην άνω περιοχή. Μεταξύ αυτών των περιοχών καθιερώνεται μια οπτική διαδρομή που οδηγεί από την κούπα και την κανάτα μέχρι τα φρούτα και τα φύλλα. Η σκηνή διατηρεί έτσι μια ήρεμη αρμονία, παρόλο που υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες.

Η απουσία ανθρώπων εισάγει μια αφηγηματική διάσταση. Τα αντικείμενα φαίνονται να διατηρούν το αποτύπωμα μιας κοντινής παρουσίας, σαν το τραπέζι να είχε ετοιμαστεί λίγα στιγμή πριν. Η κενή κούπα, η κανάτα και τα φρούτα καλούν να φανταστεί κανείς μια συνομιλία, μια προσμονή ή μια στιγμή μοναξιάς. Το μποέντ γίνετα έτσι σε μια σιωπηρή απεικόνιση της καθημερινής ζωής.

Ο συνδυασμός των χρωμάτων ενισχύει τη συναισθηματική απόσταση που αποτυπώνεται στο έργο. Τα λευκά προσδίδουν καθαρότητα και διαύγεια· τα καφέ και οι βιολέ δημιουργούν οικειότητα· τα πράσινα συνδέουν τη σκηνή με τη φύση· και τα κίτρινα και κόκκινα εισάγουν ζεστασιά. Κανένα χρώμα δεν κυριαρχεί απόλυτα, αλλά όλα εναρμονίζονται μέσα σε μια ήρεμη ατμόσφαιρα. Η εικόνα μεταδίδει μια απλή ομορφιά και βαθιά οικειότητα.

Συνολικά, το έργο απεικονίζει ένα τραπέζι προετοιμασμένο με ένα λεπτό λευκό σερβίτσιο, μια κούπα, μια κανάτα και ένα φρουτοδοχείο γεμάτο χρωματιστά κομμάτια, όλα αυτά συνοδευμένα από ένα μεγάλο φυτό με κυμάτες φύλλα. Η αρμονία ανάμεσα στα καθημερινά αντικείμενα, τα φρούτα και τη βλάστηση δημιουργεί μια ζεστή, οικεία και ήσυχη σκηνή. Ο πίνακας γιορτάζει την ομορφιά των μικρών οικιακών τελετών και μετατρέπει μια απλή στιγμή ανάπαυσης σε μια εικόνα γεμάτη γαλήνη, ισορροπία και νοσταλγία.