Santiago Puig Valls (1943) - Barcelona

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτήν τηνMagnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Puig Valls, και απεικονίζει μια ζωντανή αστική πλατεία μετά τη βροχή, με πεζούς, αυτοκίνητα και ένα μνημείο περιτριγυρισμένο από ιστορικά κτίρια κάτω από έναν ουρανό με μεγάλες συννεφώσεις. Το έργο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με καδένιο: 86x99x8 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 60x73 εκ.
· Λιά ζωγραφιά με λάδι σε καμβά, υπογεγραμμένη από τον καλλιτέχνη στο αριστερό μέρος του έργου, Puig Valls.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με όμορφο κάδρο (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια εξαιρετική ιδιωτική συλλογή στην Γκίρα.

Σημείωση: οι περιλαμβανόμενες φωτογραφίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής της παρτίδας. Ψηφιακή αναπαράσταση σε mockup ενδεικτική· ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και το μεταφορικό κόστος.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από την Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές διεθνώς.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πίνακας παρουσιάζει μια ευρεία αστική πλατεία μετά τη βροχή, περιτριγυρισμένη από κομψά κτίρια και ζωντανή από πεζούς, αυτοκίνητα και ένα μεγάλο άγαλμα που βρίσκεται στην αριστερή ζώνη. Ο βρεγμένος-δρόμος αποτυπώνει μικρούς αντανακλάσεις της αρχιτεκτονικής και του ουρανού, ενώ ογκώδεις συννεφώσεις εξαπλώνονται σε όλη την πόλη. Η σκηνή συνδυάζει τη ρουτίνα των ανθρώπων με τη σταθερότητα των κτιρίων και τη μεγαλοπρέπεια του δημόσιου χώρου. Το αποτέλεσμα μεταδίδει φρεσκάδα, βάθος και μια ευχάριστη αίσθηση ζωής στην πόλη.

Η πλατεία ανοίγει από το πρώτο πλάνο και οδηγεί το βλέμμα στους δρόμους που συνεχίζονται ανάμεσα στα κτίρια. Η επιφάνειά της φαίνεται να διαιρείται από πεζοδρόμια, κράσπεδα και ευρείες ζώνες κυκλοφορίας που σχηματίζουν καμπύλες και διαγώνιες γραμμές. Αυτές οι κατευθύνσεις οργανώνουν τη σύνθεση και καθοδηγούν οπτικά προς το κέντρο. Ο θεατής φαίνεται να βρίσκεται σε γωνία, παρακολουθώντας τη μετάβαση από μια θέση με μικρή απόσταση.

Το δάπεδο αποτελεί ένα από τα πιο εκφραστικά στοιχεία. Οι γκρίζοι, πράσινοι, γαλάζιοι και μπεζ τόνοι αναμειγνύονται με μικρά ρόδινα, κίτρινα και λευκά αντανακλάσεις. Μερικές περιοχές φαίνονται ότι εξακολουθούν να είναι καλυμμένες από ένα λεπτό στρώμα νερού, ειδικά στο κάτω μέρος. Η υγρασία μαλακώνει την όψη του δρόμου και προσθέτει μια ιδιαίτερη λάμψη στη σκηνή.

Στο πρώτο αριστερό πλάνο διαφαίνονται μια γυναίκα και ένα παιδί που περπατούν μαζί. Η γυναίκα φορεί ένα μακρύ φόρεμα ή παλτό σε κοκκινωπή απόχρωση, συνοδευόμενο από ένα ανοιχτό καπέλο που ξεχωρίζει στο φόντο. Σπλαχνίζοντας δίπλα της, το παιδί φορά κίτρινες και σκούρες αποχρώσεις και φαίνεται να προχωρά με μικρά βήματα. Και οι δύο φιγούρες εισάγουν μια καθημερινή και τρυφερή σκηνή μέσα στην ευρυχωρία της πλατείας.

Η μακριά σκιά αυτών των δύο φιγούρων αποτυπώνεται στο έδαφος και ενισχύει την παρουσία τους. Η γυναίκα φαίνεται να κλίνει ελαφρά το σώμα προς το παιδί, σαν να το καθοδηγεί ή να το προστατεύει καθώς διασχίζουν. Τα ζεστά χρώματά της αντίκεινται με τους ψυχρούς τόνους του δαπέδου. Αυτή η μικρή ομάδα προσφέρει ανθρώπινη εγγύτητα και θέτει ένα πρώτο αφηγηματικό σημείο.

Στο δεξί άκρο υπάρχουν δύο άνδρες που συνομιλούν ή περιμένουν δίπλα στο κράσπεδο. Ο ένας φορεί ένα ανοιχτό σκούρο σακάκι και σκούρα παντελόνια, ενώ ο άλλος φαίνεται με ένα μπλε έντονο ρούχο και πράσινα παντελόνια. Τα σώματά τους στρέφονται ελαφρώς προς τον άλλον, υποδηλώνοντας ανεπίσημη συνομιλία. Η παρουσία αυτών των φιγούρων εξισορροπεί οπτικά τη γυναίκα και το παιδί από την αντίθετη πλευρά.

Κοντά τους αναδύεται ένας στύλος και ένα σκοτεινό φανάρι που πλαισιώνουν το δεξί άκρο. Η κάθετη δυσαναλογία αυτών των στοιχείων αντιτίθεται στις οριζόντιες γραμμές της πλατείας και των προσόψεων. Το φανάρι φαίνεται να ανήκει σε έναν κομψό και παραδοσιακό εξοπλισμό πρασίνων πόλης. Το σκούρο χρώμα του εντείνει το βάθος σε αυτήν την ζώνη.

Στο κέντρο της σκηνής κυκλοφορεί ένα μαύρο αυτοκίνητο που προχωρά γύρω από την πλατεία. Το αμάξωμά του σε σκοτεινούς τόνους αντανακλά λαμπρά αδρά χαρακτηριστικά και διακρίνεται καθαρά απέναντι στα φωτισμένα κτίρια. Η θέση του οχήματος εισάγει κίνηση και τοποθετεί τη σκηνή σε μια μοντέρνα πόλη. Άλλα αυτοκίνητα φαίνονται παρκαρισμένα ή μερικώς κρυμμένα κοντά στα προσόψια.

Ο δρόμος περιγράφει μια καμπύλη γύρω από μια κεντρική ζώνη πρασίνου. Αυτή η διάταξη κάνει την πλατεία να φαίνεται ευρεία και οργανωμένη, με διαφορετικούς χώρους αφιερωμένους στην κίνηση και στο περίπατο. Οι γκρι αποχρώσεις του οδοστρώματος εναλλάσσονται με πράσινους και κοκκινωπούς. Ο στρογγυλός του σχήμα συμβάλλει ώστε το βλέμμα να διαπεράσει ολόκληη τη σύνθεση.

Η αγάλματα στα αριστερά υψώνεται σε ένα βάθρο από ανοιχτό πέτρινο. Αντιπροσωπεύει μια ανθρώπινη φιγούρα ντυμένη με κάπα ή παλτό, προσανατολισμένη προς την πλατεία. Το σκούρο της περίγραμμα ξεχωρίζει σε αντίθεση με τη φωτεινότητα του ουρανού και των κτισμάτων. Η μεγαλοπρέπεια αυτής της φιγούρας υποδηλώνει ότι πρόκειται για σημαντικό πρόσωπο στην ιστορία ή στη ταυτότητα της πόλης.

Το βάθρο διαθέτει διάφορα επίπεδα και ευρεία βάση που ενισχύει τη σημασία του μνημείου. Γύρω του απλώνεται μια ζώνη κήπου με γρασίδι και κόκκινα λουλούδια. Αυτός ο πράσινος χώρος προσθέτει χρώμα και δημιουργεί μετάβαση μεταξύ της άγαλμα, του δρόμου και των κτιρίων. Μερικοί άνθρωποι φαίνονται να περπατούν κοντά στο μνημείο, ενισχύοντας τη λειτουργία του ως σημείο συνάντησης.

Τα κόκκινα λουλούδια που περιβάλλουν το άγαλμα δημιουργούν μια ζεστή ζώνη πολύ ευδιάκριτη. Το χρώμα τους contrast με το πράσινο του γκαζόν και με τους σκούρους τόνους της βάσης. Παρά την απλότητά τους, φέρνουν χαρά και φροντίδα στον δημόσιο χώρο. Η πλατεία δεν αντιλαμβάνεται μόνο ως διαδρομή, αλλά και ως χώρος προγραμματισμένος για περισυλλογή και ανάπαυση.

Τα κτίρια στο βάθος παρουσιάζουν προσόψεις σε ώχρα, κίτρινους, καφέ και κρέμα. Τα παράθυρά τους διατάσσονται τακτικά και μερικά εμφανίζουν μικρά μπαλκόνια ή σκούρα πλαίσια. Το φως κάνει τα κτίρια στο κέντρο να φαίνονται ιδιαίτερα ζεστά. Αυτή η καθαρότητα contrast με τα πιο σκοτεινά κτίρια στα άκρα.

Το μεγάλο κεντρικό κτίριο διαθέτει αρκετά πατώματα και μια προσόψεως οργανωμένη με μια αλληλουχία παραθύρων και μπαλκόνιών. Οι κιτρινόμαυροι και χρυσοί τόνοι προσελκύουν το βλέμμα και μετατρέπουν τη δομή σε έναν από τους κύριους κεντρικούς σημείους της σκηνής. Το κόκκινο κεραμίδι της οροφής προσθέτει μια θερμή νότα που συνδιαλέγεται με τα λουλούδια και με την ενδυμασία ορισμένων φιγούρων. Η αρχιτεκτονική μεταδίδει κομψότητα και ιστορικό χαρακτήρα.

Αριστερά υψώνεται ένα παλαιότερο, πιο σκοτεινό κτίριο, απεικονισμένο με βαθιά καφέ και γκρι. Η καμπύλη πρόσοψη ακολουθεί τη διαδρομή της πλατείας και διαθέτει πολυάριθμα παράθυρα κατανεμημένα κατακόρυφα. η σκιά που καλύπτει αυτή τη κατασκευή δημιουργεί έντονο αντίθεση με τη διαφάνεια του κεντρικού φωτισμού. Αυτή η διαφορά βοηθά να οδηγηθεί το βλέμμα προς τους δρόμους του παρασκηνίου.

Στην δεξιά πλευρά εμφανίζονται κτίρια σε διαφορετικά στυλ και ύψη. Κάποια έχουν σκοτεινές προσόψεις, ενώ άλλα παρουσιάζουν κίτρινους τοίχους, κόκκινες στέγες και διακοσμητικά. Ένας πύργος ή καμπάνα υψώνεται στο πάνω άκρο, μερικώς κομμένος από το περιθώριο. Αυτή η αρχιτεκτονική ποικιλία πλουτίζει το τοπίο της πόλης και υποδηλώνει μια πόλη που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια διαφορετικών περιόδων.

Οι δρόμοι που ανοίγονται ανάμεσα στα κτίρια δημιουργούν μια σημαντική αίσθηση βάθους. Ο δρόμος κοντά στο μνημείο στενεύει προόρινα και εξαφανίζεται ανάμεσα σε προσόψεις μακρινές. Άλλοι μικροί δρόμοι φαίνονται να συνεχίζονται πίσω από τα κεντρικά κτίρια. Αυτή η οργάνωση προσκαλεί τη φαντασία να φανταστεί τη συνέχεια της πόλης πέρα από την πλατεία.

Ο ουρανός καταλαμβάνει σχεδόν το ήμισυ ανώτερο και είναι καλυμμένος από μεγάλες συννεφιές σε γκρι, λευκές, γαλαζωπές και πρασινωπές τόνους. Μερικές μάζες φαίνονται ιδιαίτερα σκοτεινές, ενώ άλλες δέχονται φως που φωτίζει τα άκρα τους. Η αντίθεση υποδηλώνει ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, ίσως μετά από καταιγίδα. Η ατμόσφαιρα διατηρεί υγρασία, αλλά και μια αναζωογονημένη διαύγεια.

Μεταξύ των νεφών ανοίγουν μικροί φωτεινότεροι χώροι που επιτρέπουν την είσοδο φωτός. Αυτή η διαύγεια αποτυπώνεται στις κεντρικές προσόψεις και σε ορισμένες ζώνες του δαπέδου. Τα κτίρια φαίνονται να εναλλάσσονται ανάμεσα σε σκιά και φως ανάλογα με την πορεία των νεφών. Το αστικό τοπίο αποκτά έτσι μια ζωντανή και μεταβαλλόμενη εμφάνιση.

Το έργο αιχμαλωτίζει μια καθημερινή στιγμή χωρίς να απεικονίζει κάποιο εξαιρετικό συμβάν. Οι άνθρωποι περιπατούν, συζητούν ή διασχίζουν την πλατεία· τα οχήματα κυκλοφορούν· και η πόλη συνεχίζει τους φυσικούς της ρυθμούς. Ωστόσο, το φως μετά τη βροχή μεταμορφώνει αυτές τις απλές ενέργειες και τους αποδίδει μια ειδική ομορφιά. Ο χώρος μοιάζει σχεδόν λουσμένος και γεμάτος μια φρεσκάδα που ανανεώνεται.

Η σύνθεση εξισορροπείται με τη διανομή μεγάλων μαζών. Τα σκούρα κτίρια στα άκρα περιλαμβάνουν τα φωτεινά προσόψης του κέντρου· το άγαλμα ισορροπεί τις φιγούρες από την δεξιά πλευρά· και ο ουρανός ανοίγει πάνω από την πλατεία. Οι καμπύλες γραμμές του δρόμου μαλακώνουν τη σκληρότητα της αρχιτεκτονικής. Όλα συνδέονται από την υγρασία της ατμόσφαιρας και το ομοιόμορφο φως.

Οι ζεστοί και κρύοι χρωματισμοί συνυπάρχουν αρμονικά. Τα κίτρινα και ώχρα των κτιρίων προσφέρουν ζεστασιά, ενώ τα μπλε και γκρι του ουρανού και του εδάφους μεταδίδουν φρεσκάδα. Τα κόκκινα της λουλουδιών και των ενδυμάτων εισάγουν ζωντάνια. Τα πράσινα του κήπου και ορισμένων αντανακλάσεων εξισορροπούν το σύνολο και συνδέουν τη φύση με την αρχιτεκτονική.

Συνολικά, το έργο αντιπροσωπεύει μια κομψή αστική πλατεία μετά τη βροχή, όπου πεζοί και αυτοκίνητα κυκλοφορούν γύρω από ένα μνημείο περιτριγυρισμένο από κήπους και ιστορικά κτίρια. Το υγρό δάπεδο, οι μεγάλες συννεφιές και το φως που φωτίζει τις προσόψεις δημιουργούν μια φρέσκια, δυναμική και ελαφρώς νοσταλγική ατμόσφαιρα. Ο πίνακας γιορτάζει την ομορφιά της καθημερινότητας στην πόλη και μετατρέπει μια κοινή στιγμή σε σκηνή γεμάτη βάθος, κίνηση και χαρακτήρα.