Anton Kaestner - #442 - S - " Stellar ".

#442 - S - " Stellar ".
Μονογραφία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ του Παρισιού.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτό το έργο δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και/ή σπρέι, της γυαλιστερής απόδοσης "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, η οποία είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 11,6" x 8,1" x 0,12" / 32 x 20,5 x 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Το έργο παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο έχει υπογραφεί από την πίσω πλευρά.
Το Certificat d'Authenticité το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ένας ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος άσκησε την επιρροή που φύτεψε τον σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και αργότερα Α3. Αρχικά με επηρέασε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και την Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την αντίληψή μου, εκθέτοντας σε ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Εκεί όπου πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και συνδεόμουν με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά τη έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά-σιγά σιγοβράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής διαδικασίας για εμένα—a τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα μου έδινε τεράστια ικανοποίηση η ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσα από αληθινές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς την έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρήκε στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαιτέρως στη Γαλλία, τη Πορτογαλία, τη Γερμανία, και την Ολλανδία.

Αρμονική επισκόπηση βιογραφίας

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε το τέλος του 2024 στο Παρίσι, επέδειξε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στον πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω "τυχαία πειράματα" -ό,τι πάει- για να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση, που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι πρόκληση και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια "ασκητική" ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω "απαράβατες αναγκαιότητες", δηλαδή αυτά που πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλοί και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου με σαφήνεια. Ούτε "συναισθηματισμός" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε "διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ SF Αλαν Νταμασιο.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Περαιτέρω, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σκιά, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω, ο διάλογος μεταξύ "λεπτομερειών για το κοντινό" και "απόσταση για το σύνολο" θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκοπική πορεία.
Δεν υποστηρίζω ότι ξέρω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε καινοτομία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, ωθώντας με να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να διερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτεί ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζάν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για να βλέπει κανείς."

Anton Kaestner"