Marco Ercoli - Cave Canem

Cave Canem

Τίτλος: Cave Canem
Τεχνική: λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 80 × 60 εκ
Έτος: 2026

Cave Canem είναι μια σκέψη για την ανθρώπινη κατάσταση, για τον αυτοπεριορισμό και για την εμφανή αδυναμία απόσυρσης από ορισμένους εσωτερικούς κύκλους. Ο σκύλος, τυλιγμένος γύρω από την καρέκλα και προσπαθώντας να δαγκώσει την ουρά του, αποκτά τη συμβολική αξία ενός ατόμου κλειστού στον εαυτό του, φυλακισμένου σε μια κίνηση που συνεχίζει να επαναλαμβάνεται.

Ο περιορισμός του δεν προέρχεται από εξωτερική δύναμη, αλλά από την ίδια κίνηση με την οποία προσπαθεί να αρπάξει και να κρατήσει αυτό που του ανήκει. Το δάγκωμα γίνεται έτσι η εικόνα ενός εσωτερικού μηχανισμού που τροφοδοτείται από μόνος του: ο φόβος, η εμμονή, το αίσθημα ενοχής, η συνήθεια ή ο πόνος μπορούν να μετατραπούν σε περιορισμούς ικανούς να κλείσουν το άτομο μέχρι να εμποδίσουν κάθε διέξοδο.

Η καρέκλα, καθημερινό και φαινομενικά σταθερό στοιχείο, εντείνει το αίσθημα του κλεισίματος. Το σώμα του σκύλου τυλίγεται γύρω της μέχρι σχεδόν να συγχωνευθεί με τη δομή της, σαν να έχει γίνει η φυλακή πλέον μέρος της ίδιας της μορφής της. Σε αυτή τη συγχώνευση ανάμεσα σε ζώο και αντικείμενο διαφανίζεται μια υπαρξιακή κατάσταση ακινησίας, κατά την οποία ό,τι θα έπρεπε να στηρίζει τελικά κρατά.

Ο σκύλος γίνεται λοιπόν μια αλληγορία του ανθρώπου που έχει γυρίσει επάνω στον εαυτό του, ανίκανος να διακόψει την κίνηση που τον κρατά φυλακισμένο. Cave Canem βάζει στη σκηνή μια κυκλική/περιστροφική μορφή οδύνης, χωρίς αρχή ή τέλος εμφανή, και υποδηλώνει πόσο συχνά ο άνθρωπος μπορεί να μείνει κλειστό όχι από το περιβάλλον του, αλλά από το ίδιο του το δάγκωμα.