GONZHO - El viaje de Hockney

Φρανθίσκο Γκονζάλεθ Ντές “Gonzho”, Jaén. Εκπαιδευμένος σε διαφορετικά εργαστήρια από καταξιωμένους καλλιτέχνες. Κινηματογραφικός animator (σειρές, μεγάλου μήκους ταινίες, διαφήμιση TV). Σχεδιαστής βιτρό–εκθεσιολογίας.. Αναστηλωτής και τεχνικός μεγαλοπρεπούς αρχιτεκτονικής. Καθηγητής σχεδίου και ζωγραφικής στο Κέντρο Πολιτών του Δημοτικού Συμβουλίου Cobisa (Toledo) Καθηγητής σχεδίου και ζωγραφικής πειραματικής στο Toledo. Εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν: - 2003: Diputación de Albacete. Πολιτιστικό Κέντρο La Asunción. Αλβαθέτα. - 2003: Caja Rural de Toledo. Τολέδο. - 2004: La Despernada. Villanueva de la Cañada. Μαδρίτη. - 2004: La Galería de Soledad Arroyo. Τολέδο. - 2005: Ιστορικό Αρχείο του Τολέδο. Τολέδο. - 2005: La Galería de Soledad Arroyo. Τολέδο. - 2005: Caja Madrid. Manzanares. Ciudad Real. - 2006: Caja Rural de Toledo. Τολέδο. - 2007: Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Τέχνης “ARCALE 2007”. Valladolid. - 2007: Παλάτιο Benacazón. Τολέδο. - 2007: Διεθνής Έκθεση Τέχνης χωρίς Σύνορα. La Plata. Αργεντινή. - 2007: Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Τέχνης “AGRIGENTO ARTE SEGNALI DEL TEMPO 2007”. Agrigento. Ιταλία. - 2007: Galerie d’Arte San Vicente. San Vicente del Raspeig. Αλικάντε. - 2007: Παλάτιο Benacazón. Συλλογική Αλληλεγγύη Τέχνης. Τολέδο. - 2008: Galerie d’Arte San Vicente. Συνιδρυτής του 1ου Εθνικού Συναντήσεων Καλλιτεχνών και Φίλων της Τέχνης. Αλικάντε. - 2008: Art al Carrer. San Vicente del Raspeig. Αλικάντε. - 2008: Ateneo de Alicante. Συλλογική Έκθεση Αλληλεγγύης στην Τέχνη. Αλικάντε. - 2008: Galerie d’Arte San Vicente. Συλλογική. San Vicente del Raspeig. Αλικάντε. - 2008: Galería de Arte moderno Alba. Ferrara. Ιταλία. - 2008: II Πανεθνική συνάντηση Φίλων της Τέχνης. Centro Cívico Buenavista. Τολέδο. - 2008: Διεθνής Galerie Marziart. Αμβούργο. Γερμανία. - 2008: Συλλογική έκθεση στην Παγκόσμια Κορυφή Επιχειρηματικότητας του Νερού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Η Έκθεση: Expo Universal. Zaragoza. 2008 - 2008: Συλλογική έκθεση “Τέχνη και Περιβάλλον” στην αίθουσα AAPP Goya. Zaragoza. - 2009: Caja Rural de Toledo. Τολέδο. - 2013: Έκθεση στο “III διαγωνισμό ποίησης Ángel Deza” Κάστρο Bayuela, Τολέδο. - 2015/2016: έργο δοσμένο για Φιλανθρωπική Έκθεση Τέχνης υπέρ του Συλλόγου Lupus της Asturias Alas Solidarias - 2016: Χειμερινό Σαλόνι Tandem Art Gallery Sabadell, Βαρκελώνη - 2016: Συλλογική έκθεση στη Galería Aires de Córdoba, Córdoba. - 2016: Συλλογική έκθεση στη Galería FeedingArt, Μαδρίτη. - 2016: Espacio Despacio, Τολέδο. - 2016: Galería Fariza, Getxo, Μπιλμπάο. - 2016: Galerie Thuillier, Παρίσι - 2017: San Clemente, Τολέδο - 2017: Santana Art Gallery, Μαδρίτη - 2018: Έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Mayte Spínola de Marmolejo (Jaén) - 2018: Ομιλητής σε εργαστήρια σχολείων εκκίνησης στον κόσμο της Τέχνης και πιλότος εμπειρίας κατά του σχολικού μπούλινγκ, στο CEIP Europa στην Τολέδο. - 2018: Συλλογική έκθεση στη Galería Feel & Flow, Μαδρίτη. - 2019: Μάιος: Μονογραφική έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2019: Ημέρες για τη ζωγραφική της προϊστορίας, παρασκευή χρωστικών και πρακτική διαδικασία σε τοιχογραφία 18 m2 για παιδιά 8 και 9 ετών στο CEIP Europa της Τολέδου. - 2019: Σεπτέμβριος: Μονογραφική έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2019: Νοέμβριος: Μονογραφική έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2020: Απρίλιος: Μονογραφική έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2020: Ιούνιος: Μονογραφική έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2021: Σεπτέμβριος: “El Arte de Gonzho” Μονογραφική Έκθεση Δημοπρασίας Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2022: Έκθεση στη The Brick Lane Gallery, Λονδίνο. - 2022: Ιούλιος: “El Arte de Gonzho” Μονογραφική Έκθεση Δημοπρασίας Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2022: Νοέμβριος: “El Arte de Gonzho” Μονογραφική Έκθεση Δημοπρασίας Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2023: Φεβρουάριος: “El Arte de Gonzho” Μονογραφική Έκθεση Δημοπρασίας Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2023: Απρίλιος: “El Arte de Gonzho” Μονογραφική Έκθεση Δημοπρασίας Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2024: Σεπτέμβριος: “Μεταξύ του αφηρημένου και του ρεαλιστικού: Ο Γκόνσο και η Άνα Μαρκ” Κοινή Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Δεκέμβριος: “Ιστορίες σε κίνηση: Το Τέχνη του Gozho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - 2025 Ιανουάριος: “Μονογραφική δημοπρασία του Gonzho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Φεβρουάριος: “Ιστορίες σε κίνηση: Το Τέχνη του Gonzho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Μάρτιος: “Ιστορίες σε κίνηση: Το Τέχνη του Gonzho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Απρίλιος: “Ιστορίες σε κίνηση: Το Τέχνη του Gonzho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Ιούνιος: “Διάλογος ανάμεσα σε καλλιτέχνες: Gonzho και Cosmin” Κοινή Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. - Ιούλιος: “Ιστορίες σε κίνηση: Το Τέχνη του Gonzho” Μονογραφική Έκθεση σε Δημοπρασία Τέχνης, στο σπίτι δημοπρασιών Catawiki. ΕΡΓΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΣ: - Τρεις πίνακες στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Mayte Spinola de Marmolejo (Jaén) - Έργα σε ιδιωτικές συλλογές σε: Ισπανία, Ηνωμένες Πολιτείες (Καλιφόρνια, Φλόριντα, Νέα Υόρκη, Βιργινία, Νέο Μεξικό), Ιαπωνία, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Azores, Κάτω Χώρες, Ιταλία, Ελλάδα, Αυστρία, Ρουμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κροατία, Λιθουανία, Νορβηγία, Ελβετία, Μάλτα, Σουηδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σιγκαπούρη, Δανία, Σλοβενία, Τσεχική Δημοκρατία, Λουξεμβούργο, Κύπρος, Εσθονία, Μεξικό, Φινλανδία, ΗΑΕ, Βραζιλία και Σαουδική Αραβία. - Έργο σε μόνιμη δημοπρασία στην πλατφόρμα Catawiki, Δημοπρασίες Σύγχρονης Τέχνης (www.catawiki.es) - Καλλιτέχνης Top στο οίκο δημοπρασιών Catawiki Αρθρο γραμμένο από την Andrea García Casal: Gonzho Από την Andrea García Casal, ιστορικό τέχνης και θεωρία ”Η οπίσθια στροφή είναι μια εμβληματική πράξη εξέγερσης με την οποία το πρόσωπο απαλλάσσεται από την ταυτότητά του και εγκαθιδρύεται ως σημαίνων που επιδέχεται ερμηνεία μυστηριώδη. Αυτή η ανώνυμη οπτική αποτελεί την άρνηση της γνωστής εκτύπωσης, την καταστροφή της διάσημης εικόνας που ανοίγει τον δρόμο για την αναπαράσταση αντρών και γυναικών χωρίς καταγωγή, [...]. Η οπίσθια προβολή υποδηλώνει, [...] την ανο anonymity και το “χάσιμο ταυτότητας”.’ Τα νοήματα των μορφών που στην ζωγραφική γυρίζουν την πλάτη στον θεατή. Cristina Parellada Bezares. 2023. Η ερευνήτρια Cristina Parellada Bezares έχει προτείνει την έννοια της οπίσθιας προβολής για να εξηγήσει την παρουσία χαρακτήρων που τοποθετούνται με πλάτη σε μια οπτική απεικόνιση, κάτι που δεν είναι αμελητέο, καθώς πρόκειται για την άρνηση του όρου αντίθετου, της προσόψεως. Κατά κανόνα, η προσέγγιση με τα πρόσωπα είναι ο πιο συνήθης τρόπος αναπαράστασης, η κανονικότητα στην τέχνη, ακόμη και σήμερα, που επηρεάζει τον δυτικό κόσμο. Το πρόσωπο μπορεί να φανεί, να εκτεθεί∙ το πίσω μέρος αποτρέπει το βλέμμα του αλλοδαπού παρατηρητή· κρύβει. Ο ζωγράφος Gonzho (Marmolejo, 1967) καταφεύγει στην οπίσθια προβολή σε μεγάλο μέρος των έργων του, απολέωντας την ρίζω-παράδοση και την παρωχημένη προσέγγιση της προσώπευσης, με την ιδέα να καταστρέψει “τη διάσημη εικόνα”, δηλαδή τη συγκεντρωμένη στο να φανεί το πρόσωπο από την όψη του, καθιστώντας το αναγνωρίσιμο —ακόμα και μόνο από προikonografικό επίπεδο, συνδέοντάς του συγκεκριμένα, αλλά επιφανειακά χαρακτηριστικά, σε κάθε περίπτωση—. Ένας χαρακτήρας με την πλάτη θα γίνεται ανώνυμος και ξαφνικά μετατρέπεται στην αλλοτρίωση. Αλλοτριότητα για το κοινό, στο οποίο είναι αδύνατο να προχωρήσει 더 πέρα στην εξερεύνηση του απεικονιζόμενου υποκείμενου. Δεν μπορεί να προσεγγίσει τη θέαση και την ανακάλυψή του· γίνεται ερμητικά κλειστός· συνεπάγεται μια “μυστηριώδη ερμηνεία” και μεροληπτική αυτού. Ο θεωρητικός John Berger υποστήριζε ότι “ο ορατός κόσμος είναι τακτοποιημένος ανάλογα με τον θεατή, με τον ίδιο τρόπο που κάποτε πίστευαν ότι το σύμπαν ήταν τακτοποιημένο ανάλογα με τον Θεό (Modes of seeing, John Berger).” Ωστόσο, ο Gonzho παίζει με το κοινό, αμφισβητεί τον εξουσιαστικό βλέμμα του, την ισχύ που έχει για την εικόνα, αποτυπωμένη σε ένα μέσο, στατικό και φαινομενικά υποταγμένο. Με αυτήν την αλλαγή στην πλοκή, οι χαρακτήρες με πλάτη του πρωταγωνιστή μας αποφύγουν την παρατήρηση και ταυτόχρονα βουτάνε το κοινό στο περιβάλλον τους, διαλύοντας το φράγμα θεατή-έργου τέχνης. Ακολουθώντας την ιστορία του κινηματογράφου η Laura Mulvey, είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ότι η προσφορά με πρόσωπο, που ξεκίνησε στην Ανατολή με τις τέχνες της αρχαιότητας, ιδιαίτερα τις γλυπτικές, κατέληξε να μεγιστοποιηθεί και να επιδεινωθεί στον κινηματογράφο: “…αν και η ταινία προβάλλεται πραγματικά, παρότι είναι εκεί για να δει, οι συνθήκες προβολής και οι αφηγηματικές συμβάσεις παρέχουν στον θεατή τη ψευδαίσθηση ότι κοιτάζει έναν ιδιωτικό κόσμο” (Laura Mulvey, Visual Pleasure and Narrative Cinema, 1975). Ο ιδιωτικός κόσμος των χαρακτήρων του σινεμά αντικειμενοποιείται και δίνει ευχαρίστηση σε αυτόν που παρατηρεί. Όσο η ζωγραφική του υποστηρίζει τους ρόλους του βλέπειν και being seen είναι ενδιαφέρον, παρόλο που, όπως σωστά επισημαίνει η Parellada Bezares στην εργασία της, η οπίσθια προβολή έχει εμφανιστεί περιστασιακά στην ιστορία της Τέχνης, γι" αυτό στηρίζεται σε μια παράδοση με χαρακτήρα λεπτό, αλλά πλήρως αντιδρώντας στους συμβατικούς κανόνες, η οποία επανεμφανίζεται στη σύγχρονη τέχνη με πολύ συγκεκριμένους καλλιτέχνες, όπως ο Gonzho. Είναι χρήσιμο να αναφερθεί ο ρομαντικός ζωγράφος Caspar D. Friedrich, ο διασημότερος στην ανάπτυξη της οπίσθιας προβολής, αν και υπάρχουν και παλαιότερα και μεταγενέστερα παραδείγματα. Παρά ταύτα, οι ήρωες του Gonzho εντοπίζονται σε σκηνικά ζωγραφισμένα μέσα από την απουσία, αν και τελευταία ο καλλιτέχνης και περιβάλλοντα πιο συνδεόμενα με το φυσικό περιβάλλον, π.χ. φυσικές περιοχές, με έμφαση στην ακτή και τις παραλίες. Αυτές οι δημιουργίες μεταδίδουν μια αίσθηση ηρεμίας και ανάπαυσης, ακόμη και χωρίς να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες του νοήματος της καλλιτεχνικής σύνθεσης. Αναφορικά με τους τόπους απουσίας, απεικονίζονται στα έργα του ως σημεία όπου δεν διακρίνεται σκηνικό. Ο ατομικός ή μερικές φορές συγκεντρωτικός χαρακτήρας βρίσκεται απορροφημένος σε μια αντιλόκοτοποία, σε ένα μη-τόπο, σε έναν άγνωστο χώρο, τουλάχιστον για το κοινό. Δεν υφίσταται τίποτα πέρα από τη μορφή σε ένα φόντο συνήθως ουδέτερο, σκοτεινό. Ο μυστικισμός που αποκαλεί η οπίστια προβολή ενισχύεται από αυτή την υπόθεση. Επιπλέον, ο καλλιτέχνης χαρακτηρίζεται από το μεταϊμπρεσιονιστικό στυλ, με αρκετά ευκίνητες και ασαφείς άκρες στις μορφές. Μαζί με αυτήν τη σκιά της μαύρης παλέτας και την εξάλειψη του περιβάλλοντος, ενισχύονται οι εντυπώσεις ξένης παρουσίας, αμφιβολίας, περιέργειας και αμφιβολίας. Η καθαρή αισθητική απλώς ενισχύει όλα αυτά τα στοιχεία. Ωστόσο, η ρήξη της προοπτικής που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης, αν και αρχικά αντιτάσσεται στο κοινό και μπορεί να προκαλέσει ανησυχία, του βοηθά επίσης να βυθιστεί στο άγνωστο, ονόματος, όπου βρίσκεται ο χαρακτήρας ή οι χαρακτήρες. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργείται μια ιδιαίτερη contemplative εμπειρία που υπερβαίνει την απλή παρατήρηση και μετατρέπεται σε πράξη ενδοσκόπησης που μοιράζεται ανάμεσα στον πρωταγωνιστή ή τους πρωταγωνιστές του πίνακα και το κοινό. Προκαλεί το τελευταίο να σκεφτεί τον εαυτό του, να σκεφτεί και να ξανασκεφτεί και, ακόμη, να αποδεχθεί την ύπαρξη άγνωστων πτυχών της πραγματικότητας, της ύπαρξης, που θα μπορούσαν να του επιτρέψουν να ανοίξει σε νέες οπτικές ή/και να αναλάβει το αδύνατο να κατανοηθεί. Η οπίσθια προβολή, χάρη στον Gonzho, μετατρέπεται έτσι σε γλώσσα αντίστασης και πρωτοτυπίας ενάντια στην προσήλωση και ρητή εικόνα, οδηγώντας το κοινό να αρνηθεί τη δύναμή της, να αντιληφθεί τους περιορισμούς της, αλλά και να ανοίξει σε νέες δυνατότητες, παύοντας τη δυναμική του βλέμματος ώστε να μην μπορεί να το κάνει όπως το έχει διδάξει, και αντί αυτού, να μπορέσει να μάθει να κοιτάζει με διαφορετικό τρόπο, να θαυμάζει, να παραμένει σε μια οπτική σιωπή όπου να προβάλλεται.