Plinio Martelli - Untitle

Η φωτογραφία πωλείται με κάδρο διαστάσεων 73x53
Ο Plinio Martelli (1945-2016) ανέπνεε τέχνη από παιδί: ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν, πράγματι, ζωγράφοι. Ο πρώτος συγχωριανός με τους Menzio, Quaglino και Fico, ο δεύτερος με Carrà, Bonzagni και Malerba. Από τα πρώτα του βήματα, μετά την φοίτηση στην Ακαδημία Albertina υπό την καθοδήγηση Paulucci και Calandri, συμμετέχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις, μεταξύ των οποίων το ιστορικό Fluxus του 1967 στη γκαλερί Il Punto και, την επόμενη χρονιά, στην έκθεση του Marcello Rumma, επιμελημένη από τον Germano Celant, «Arte Povera + Azioni Povere», στην Amalfi, για να παρουσιάσει ακολούθως την πρώτη ατομική του το 1969 στη συνάλλαγμα γκαλερί Christian Stein, με την οποία ξεκινά μια συνεργασία που θα διαρκέσει μακροπρόθεσμα. Η δουλειά του στρέφεται αμέσως προς μια έρευνα σχετικά με τη μεταμόρφωση της γλώσσας της τέχνης μέσα από τη χρήση ασυνήθιστων υλικών, συγκολλημένων σε γλυπτά που μυούν και προκαλούν συναισθήματα. Σημαντικές είναι οι εκθέσεις του στην δεκαετία του εβδομήντα στη γκαλερί LP220, όπως και η πειραματισμός του στον κινηματογραφικό τομέα που του εξασφαλεί πρόσκληση στη Μπιεννάλε της Βενετίας το 1978.
Ο πολυτάλαντος καλλιτέχνης Martelli δοκιμάζεται με τη φωτογραφία ως μεταφορά της ζωγραφικής, χτίζοντας ένα προσωπικό ύφος αναγνωρίσιμο χάρη στην αξιοποίηση του φωτός με στόχο την διερεύνηση της υπάρχουσας διάστασης των θεμάτων του.
Πρωτοπόρος στην ανακάλυψη του τατουάζ ως μορφή καλλιτεχνικής και αξιοσέβαστης αφήγησης, αργότερα εξερεύνησε τον κόσμο της ερωτικής τέχνης στα πιο ιδιωτικά και μερικές φορές ακραία της στοιχεία. Ως αιώνιον φανατισμό για την ιδέα του «Σώματος εικονογραφημένου και Χαραγμένου» ανασυγκροτεί Σκέψεις Φωτογραφιών που επαναφέρουν μια ατμόσφαιρα κλασική, γοτθική, νουάρ, ερωτική, με γεύση Trash με ειρωνεία και πρόκληση.
Μια «Mise en Scene» μέσω εικόνων με αισθητική ρήση, στην οποία η κατασκευή προσεγγίζει την ιδέα του «Πορτραίτου στο Στούντιο» με εμφανείς αναφορές στη Γλαύκα Παλαιότερη Τέχνη (Pittura Classica) και Μανιερισμό και σε μια εικονογραφία ιδανικά Φετιχιστικής φύσης που μας υπενθυμίζει τη σεξουαλικότητα παλαιότερων ερωτικών εικόνων.
Το σώμα της «Μοντέλλας» εξυψώνεται από το Τατουάζ «Σαν μεταφορά της Ζωγραφικής» την ίδια στιγμή που περιορίζεται και αλυσοδενεται από τις σκιές και τα φώτα των σετ και από τα αντικείμενα που αποτελούν το «Πορτραίτο» του, όλα μετατρέπονται σε μαγικό και αισθησιακό κόσμο, συνθέτοντας μια απεικόνιση της εικόνας της Διαφορετικής Αισθητικής, παραδοξικά με μια ανυπόφορη και πολύτιμη ειρωνεία.
Το έργο του έχει εκτεθεί παγκοσμίως σε ιδιωτικές γκαλερί και δημόσια μουσεία: Τορίνο, Μιλάνο, Μπολόνια, Μπολζάνο, Παρίσι, Κολωνία, Σίδνεϋ, Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Μαϊόρκα, Βρυξέλλες. Τα έργα του ανήκουν σε συλλογές διαφόρων μουσείων, συμπεριλαμβανομένης της Galleria d’Arte Moderna di Torino.
..