Μενταγιόν με μετεωρίτη Αλεταϊ. Ενσωματωμένος χρυσός. Χωρίς κατώτατο όριο τιμής!!! Μετεωρίτης σιδήρου - 4 g

Δαχτυλίδι Aletai με στερέωση φύλλου χρυσού, επικάλυψη ρητίνης.
Η πρώτη μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρόλιθος σιδήρου παγκοσμίως (74 τόνοι) βρέθηκε στην επαρχία Aletai, στην κινεζική περιοχή των Ουιγούρων, το επόμενο καλοκαίρι του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε υπό την ψευδή πρόφαση της «προστασίας».
Ένα χρόνο και μισό αργότερα, οι ανακαλύψαντες τον μετεωρίτη — ο Χάϊλατι Άισα και ο Τζιερχενγκ Χαμουντέρ, δύο οδηγοί υπηκοότητας Καζάχου — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε η υπόθεση, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση σχετικά με την κυριότητα αντικειμένων διαστημικής προέλευσης, όπως ανέφερε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι του βοσκότοπού όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης επίσης ισχυρίστηκαν την κυριότητα, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Τα τρία μέρη δήλωσαν ότι είχαν υπάρξει οι πρώτοι που βρήκαν τον μεταλλικό μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να εκδώσουν σωστή απόφαση, διότι το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της κυριότητας που ορίζει ότι η κυριότητα κάποιου αντικειμένου δικαιολογείται από αυτόν που την αξιώνει πριν από κάποιον άλλο.
Ο Χάϊλατι προέρχεται από τον νομό Qinghe της Aletai, το μέρος όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος σε νίτρο μετεωρίτης σιδήρου της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλα». Ξεκινούσε από μόνος του πάθος για τους μετεωρίτες και είχε συζευχθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιερχενγκ, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεών του.
Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάϊλατι έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν άλλον φαν του μετεωρίτη. Ο άνθρωπος είπε στον Χάϊλατι ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε αλπική περιοχή κοντά στην Aletai και εξέφρασε την επιθυμία να συμμετάσχει στην έρευνα.
Μία εννιάμελής ομάδα φανατικών μετεωρίτων ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που φερόταν ότι προέρχονταν από το διάστημα. Ο Ζανγκ Μπαολίν, εμπειρογνώμονας σε μετεωρίτες από το Πλανητάριο της Πεκίνου, και ο συλλέκτης μετεωρίτων Λεϊ Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέδωσε άκαρπους.Πριν οι εννέα άνδρες διαχωριστούν, είχαν κατ’ όμοιο λόγο συνάψει προφορική συμφωνία με τον Χάϊλατι και τον Τζιερχενγκ να συνεχίσουν την έρευνα.
«Ο Ζανγκ Μπαολίν είπε ότι πιθανόν θα πάρουμε ένα μεγάλο βραβείο εάν το βρούμεμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάϊλατι. Ζώντας μια καθημερινή ζωή, ο Χάϊλατι και ο Τζιερχενγκ θεώρησαν την έρευνα ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.
Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιερχενγκ στο Southern Weekly.
Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά φανταστικούς φαν μετεωρίτων που απέμειναν, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο της Πεκίνου ότι ο άνδρας που είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στο Ακαδημία Κινέζων Επιστημών ως τον «πρώτο ερευνητή» του.
Οι ειδικοί του Πλανητάριου της Πεκίνου προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα λέγοντας «ξέρουμε ότι το βρήκατε και οι δύο» και τους εξέδωσαν ένα πιστοποιητικό λίγο αργότερα.
Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επισημοποιήθηκε ως ο τέταρτος σε μέγεθος μετεωρίτης σιδήρου παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί μέρος του ίδιου μετεωροειδή με το «Ασημένιο Καμήλι».
Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση απέσυρε τον μετεωρίτη από τη βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να διασφαλίσει μια καλύτερη προστασία του.
Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάϊλατι και ο Τζιερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψάντες τον μετεωρίτη σιδήρου, υποστηρίζοντας ότι ο Γραμματέας του Κόμματος της Aletai, ο Sun Jianguo, τον είχε ήδη εντοπίσει ήδη το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις για αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον δικηγόρο τους, Ζάνγκ Μινγκ, ο Χάϊλατι και ο Τζιερχενγκ, κανένα κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, να καταλάβει ή να συντηρήσει μετεωρίτες.
Όσον αφορά την αμοιβή τους, η τοπική κυβέρνηση αρνήθηκε να δώσει στους Χάϊλατι και Τζιερχενγκ παρά μόνο 5.000 γιουάν έκαστος λόγω της «συναισθηματικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άνδρες αξιολόγησαν την αμοιβή ως ανεπαρκή και αντέδρασαν στην πρόταση.
Ο συλλέκτης μετεωριτών Λεϊ Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο της Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάϊλατι και τον Τζιερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν απασχοληθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, συνεπώς δεν θα έπρεπε να αξιώσουν την κυριότητα. Ο Χάϊλατι και ο Τζιερχενγκ αρνήθηκαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχθηκαν ότι είχαν δεχθεί ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο της Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους έρευνας.
Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι επιχειρηματίες Τζουμάν και Κεντζιμπέκε Ρεμαζάν προέβαλαν τώρα ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον μετεωρίτη σιδήρου ήδη από το 1986 και έτσι και αυτοί διεκδίκησαν την κυριότητα.
Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα προμήθειας γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Κινγκουό, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Πράγματι, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κρατικής κυριότητας των μετεωρίτων πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παραλυθεί. Ο φανατικός του μετεωρίτη Λιού Ξιν είπε στα έντυπα ότι χρειάζονται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεί κανείς ένα μετεωρίτη,
«Οι ερευνητές θα τραυματιστούν εάν οι μετεωρίτες που είναι δύσκολο να βρούνταρ βρεθούν απλώς να αρπαχτούν από την κυβέρνηση.»
«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον ερευνητή», δήλωσε ο Λιού Ξιν.