Giuliano Ottaviani in Lastra Argento - Γλυπτό, "Abbraccio" - 7 cm - .800 silver

συλλογή «Αγκάλιασμα» του Ottaviani, Γλυπτό σε πλάκα από λεπτοκομμένο ασήμι. Σύνθεση πλάκας: στίξη αργύρου R 800, δηλαδή κράμα, με χαλκό, καλύπτεται από πλάκα από ασήμι 800/°°° και από ηλεκτρολυτικό επίχρισμα μέχρι ασήμι 1000/°°°.Έργο κατατεθειμένο από το Studio Ottaviani. Έμβλημα του στούντιο αριστερά (ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΜΙΜΗΣΕΙΣ) στους στίκους αργύρου υπάρχει η βαρύτητα/μάζα. Συνθήκες: το έργο σε άριστη κατάσταση· όλα πρωτότυπα· Διαστάσεις: περί 7x10x5 εκ., το έργο θα σταλεί σε χαρτοκιβώτιο τριών κλιμάκων αντιδιάτρητο και αντικραδασμικό με ασφάλιση.

Δεδομένου ότι είναι αντικείμενο εποχής, ένα αυθεντικό vintage κομμάτι, μπορεί να παρουσιάζει ελαφριές ενδείξεις του χρόνου, απόλυτα φυσιολογικές και χαρακτηριστικές της ιστορίας του.

Οι παραδόσεις των προϊόντων αναλαμβάνονται μόνο από μεταφορείς Top όπως UPS, DHL και BRT, με εγγύηση παράδοσης και ασφάλισης. Οι τιμοκαταλόγοι είναι δημόσιοι διαδικτυακά.

Ο Giuliano Ottaviani γεννήθηκε στο Foligno (Περugia). Ήδη από τη νεότητά του φαινόταν η κλίση του στις εφαρμοσμένες τέχνες με εκρηκτική δημιουργικότητα και αξιοσημείωτη τεχνική αρτιότητα· γι’ αυτούς τους λόγους φοίτησε στη Σχολή Τέχνης στο Perugia και, υπό την κριτική ματιά του M° Domenico Purificato, απέκτησε πτυχίο από την Ακαδημία Καλών Τεχνών Brera του Μιλάνου.

Το ασήμι επενδεδυμένο είναι ένα υλικό που αποτελείται από βάση μετάλλου φθηνότερου (όπως χαλκός, ορείχαλκος, μπρούντζος ή αλουμίνιο) επικαλυμμένη με στρώμα καθαρού αργύρου με περιεκτικότητα 800‰ ή 925‰.

Μετά το ντεμπούτο του με την πρώτη ατομική έκθεση στο Μιλάνο, σε ηλικία μόλις 17 ετών, μετακινήθηκε στοχεύοντας προς την Ελβετία και στη Ζυρίχη ο μεγάλος γκαλερίστα Her Bolag θέλησε να αγοράσει ορισμένα από τα έργα του για τη ιδιωτική του συλλογή. Μέχρι το 1976 ο Ottaviani διέτρεχε την Ιταλία και την Ελβετία, και οι χώρες αυτές βλέπουν να αυξάνονται, με περισσότερες ατομικές εκθέσεις, η επιθυμία του να επιτευχθεί πλήρως στον καλλιτεχνικό χώρο· τίποτα δεν απέτρεψε τα αιτήματα να συνεχίσει τη διδασκαλία της ζωγραφικής και της γλυπτικής, που εξασκούσε για λίγο, αφιερώνοντας τη ζωή του σε συνεχή και απόλυτη δέσμευση στην αναζήτηση ιδεών και μορφών.

Πολύτιμες ικανοποιήσεις σημάδεψαν το πέρασμα του Giuliano Ottaviani: στο Παρίσι, αφού τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστημών και Γραμμάτων, 1ο βραβείο, ο μοναδικός Ιταλός, έγινε συνθέτης πολλών τοιχογραφιών σε διάσημη αίθουσα μόδας; οι γκαλελέριες της γαλλικής πρωτεύουσας τον διεκδικούν για ατομικές εκθέσεις: Gallerie du Pack Royal, Gallerie Robin.

Στην Ιταλία είναι επίμονος στην προβολή των έργων του στην Αμάλφι Coast: από το Positano ώς το Ravello, η Αμάλφι τον φιλοξενεί στα Υδραγωγεία της Δημοκρατίας, και σε αυτή την περίσταση δοκιμάζει την εικονογράφηση του βιβλίου «Masamoeòòp do Amalfi» κατόπιν αιτήματος του Δήμου. Θα παρευρεθεί για οκτώ χρόνια με ατομικές εκθέσεις.

Το 1988 η πόλη της Νάντης ζητά την παρουσία του για τα 200 χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης και στηρίζεται μια μεγάλη έκθεση προς τιμήν του γεγονότος, και τα έργα του «Masaniello di Amalfi» εκτίθενται σε αυτή την περίσταση ως μαρτυρία της γαργανικής επανάστασης της Νάπολης. Η τέχνη του τον οδήγησε να γίνει ευρωπαίος υπήκοος εκθέτοντας στη Γερμανία σε Κολωνία, Νυρεμβέργη και άλλες γερμανικές πόλεις· ετησίως εναλλάσσονταν 6-8 ατομικές εκθέσεις και, περισσότερο από ιδιωτικές γκαλερί, τα έργα του εκτέθηκαν σε κέντρα που διέθεταν οι διάφοροι δήμοι και επαρχίες που τίμησαν τη φιλοξενία του καλλιτέχνη προσφέροντας στο κοινό την ευρεία δημιουργικότητά του.

Η δραστηριότητα του Δασκάλου Ottaviani δεν περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική και τη γλυπτική, αλλά εκτείνεται σε κοσμηματοποιία και σχέδιο εσωτερικού εξοπλισμού, στον αστικό εξοπλισμό με την κατασκευή μνημειακών γλυπτών από 2 έως 6 μέτρα ύψος, εξωτερικά με πολυτελή τεχνοτροπία και εσωτερικά με μεγάλη κοινωνική χρήση. Επίσης, υπόγειοι χώροι στάθμευσης για οχήματα και εκθεσιακά στηρίγματα σε πολλαπλά επίπεδα για παρουσίαση διαφόρων ειδών: τέχνη, μόδα και λαϊκή παράδοση κάθε περιοχής. Στη δεκαετία του ’80 ο Δάσκαλος Ottaviani ίδρυσε μια ευρωπαϊκή ομάδα που εργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων και οργάνωσε διεθνείς εκθέσεις υψηλού επιπέδου. Στη Γαλλία, ο καλλιτέχνης εκθέτει σε διάφορες πόλεις: η Λιον προσκαλείται στις δημοτικές αίθουσες, το Beaulieu sur Mer προσκαλείται στην έκθεση της Γλυπτικής Μνημείου σε πολλές εκδόσεις, και στο Charlieu ο κ. Ottaviani υλοποιεί, στο δημοτικό μουσείο, ένα τοιχογραφικό έργο οκτώ μέτρων και τελειώνει ένα θερινό μάθημα γλυπτικής προσκεκλημένος από το ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Επίσης, το Καννών καλεί τη δουλειά του: Καννέ, Αντίβ, Βαλαιρού, Biot, Le Luc, Saint-Jean, Cap d’Ail βλέπουν συνεχείς ατομικές εκθέσεις και η φημισμένη γκαλερί της Νίκαιας «Quadrige» εκθέτει μόνιμα τα έργα του. Τα έργα του καλλιτέχνη έχουν παρουσιαστεί σχεδόν σε όλες τις ιταλικές πόλεις: από το περίφημο Θέατρο Rendano στην Κοζέντσα, στην αίθουσα εκθέσεων της Taormina, από το Παλάτι Barberini στην Ρώμη, τη Γκαλερία La Loggia στην Ουντίνο, από τη Γκαλερία Percorsi d’arte στη Βενετία μέχρι τη Γκαλερία Le Muse στη Μπολόνια, και πολλές άλλες πόλεις με σημαντικές παρουσίες όπως το καζίνο του Σανρόμο και για οκτώ χρόνια ακόμη σε πολλές πόλεις της Costa Smeralda στην Σαρδηνία. Η Ευρώπη έχει γίνει πλέον πεδίο περιορισμένο για τις προοπτικές του M° Ottaviani και η δραστηριότητά του φτάνει στην Αμερική. Τον προσκαλεί επίσημα η Νέα Υόρκη University και τον φιλοξενεί με μεγάλη ατομική έκθεση. Ακολουθούν το Λος Άντζελες, το Laguna Beach και πολλές ακόμη. Το μεγαλύτερο και πιο τιμημένο κεντρικό πυρηνικό κέντρο του κόσμου, το Fermilab του Σικάγο, τον προσκαλεί να εκτελέσει δημόσια ένα μεγαλοπρεπές πανό διαστάσεων 2 μ. x 20 σε μια παράσταση με τίτλο «Συμβίωση σε Συμφωνία», μια νέα ιδέα: να συνδυάσει τη μουσική με τη ζωγραφική. Δύο αξιόλογοι καλλιτέχνες, ένας πιανίστας και μια βιολιίστα, συνοδεύουν τον Μάστερ Ottaviani σε μια συναυλία κλασικής μουσικής.

Το Πριγκιπάτο του Μονακό τον φιλοξενεί επανειλημμένα για να εκτελέσει τις παραστάσεις του στο ΜοντεΚάρλο και η περιοδεία συνεχίζεται επίσης στην Ιταλία. Η Λιγουρία είναι η ιταλική περιφέρεια που προσκαλεί πολλές φορές τον Giuliano Ottaviani στα ζωντανά του χωριά: Spotorno, Savona, Celle Ligure, Loano, Varazze και άλλα. Για τη σημαντική συνεισφορά του στο χώρο της τέχνης το 1991 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Francesco Cossiga του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας. Η ευρεία του δραστηριότητα ξεπερνά τα όρια και στη νομισματική και φιλοτελική: εκτελεί κατόπιν παραγγελίας μελανογραφικές μπρούτζινες νομισματικές με βαρύτητα για Τράπεζες και Ιερές Ινστιτούτα, και για τα Εκατό χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Eugenio Montale δημιουργεί τη σφραγίδα ταχυδρομικής υπηρεσίας του Πολιτειακού Εκδοτικού Οργανισμού της Ιταλίας. Από το 1997 ο M° Ottaviani αφιερώσει τον χρόνο και τη σημαντική δημιουργικότητά του στον κοινωνικό χώρο: στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας του δίνεται η ευκαιρία να διδάξει γλυπτική σε παιδιά του δρόμου, τα λεγόμενα pichadores, νέοι που λόγω του ότι γεννήθηκαν φτωχοί γίνονται κοινωνικά αποκλεισμένοι και διαπράττουν αδικήματα, δίκην τοπικού νόμου. Η αποκατάσταση αυτών των παιδιών έχει οδηγήσει τις διάφορες δημοτικές αρχές να τιμήσουν το έργο του Ottaviani προσφέροντας την ίδρυση της πρώτης Ottaviani Ακαδημίας στη Βραζιλία. Η ίδια κίνηση θα ακολουθήσει στο προσεχές μέλλον και σε άλλες πόλεις της Βραζιλίας και με πιθανότητα και στην Ιταλία.

Το 1998 σημειώθηκε ένα σημαντικό σημείο καμπής για τη δραστηριότητα του Giuliano Ottaviani, νικητή σε διεθνή διαγωνισμό γλυπτών, ο οποίος είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει μαρμάρινο γλυπτό ύψους 5 μ. στην Κίνα, στην Changchun, τιμή ήταν ο πρώτος Ιταλός που είχε γλυπτό σε μόνιμη έκθεση σε κινεζική πλατεία. Στη συνέχεια εκθέτει στο World Art Museum China Millennium Monument για το έτος της Ιταλίας στην Κίνα 2006, όπου θα μείνουν μόνιμα 13 μεγάλα μνημειακά έργα στην συλλογή του Μουσείου. Η κινεζική περιοδεία συνεχίζεται στο Shanghai, όπου η πόλη αποκτά πλήθος έργων για τη δημόσια συλλογή. Μετά το Shanghai μετακινείται πάλι στη Βραζιλία για την έκθεση στο Μουσείο της πόλης Salvador.

Το βιογραφικό του βρίσκεται κατατεθειμένο σε αρχεία σε: Φλωρεντία, Ινστιτούτο Κουνστφορισιχς στη Φλωρεντία, Παρίσι, Beaubourg, κέντρο Pompidour.
Είναι εγγεγραμμένος στη Γενική Εθνική Αρχή Τέχνης και Σύγχρονης – Ρώμη.