Jacob Rueff - De Conceptu Et Generatione Hominis - 1580

Η Αναγέννηση στην Οβστρεττική Γέννηση του Jacob Rueff: Η πρώτη εικονογραφημένη έκδοση του De conceptu et generatione hominis από τον Jost Amman

ΣΗΜΕΙΩΜΑΚΑ ΡΥΘΜΙΣΤΗ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

“Ένας τίτλος που αρχίζει με σύλληψη και τελειώνει με καθήκον: το βιβλίο του Rueff δεν αφορά απλώς τη γέννηση, αλλά την οργάνωση της γέννας σε γνώση. η μήτρα γίνεται ορατό πεδίο· το έμβρυο, θέμα διαγραμμάτων· και η τυπωμένη εικόνα, εργαλείο επιβίωσης. Η έκδοση του 1580 από τον Amman παραμένει περιζήτητη στη ιατρική βιβλιογραφία για ό,τι περιγράφει ο Garrison-Morton με τον χαρακτηρισμό “οι πρώτες πραγματικές απεικονίσεις σε βιβλίο μαιευτικής.”

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

RUEFF, Jacob. De conceptu et generatione hominis. De matrice et eius partibus, nec non de conditione infantis in utero, et gravidarum cura et officio…
Φρανκφούρτη εμπρός από τη Μάιν: Sigmund Feyerabend, για Georg Rab / Corvinus, 1580.

Τετράγωνο, 14,5 × 19,5 εκ. 4to. a⁴ A–Z⁴ a–b⁴ = 100 φύλλα· αυτή η αντίτυπο [4], 98 από 100 φύλλα, ελλείποντα φύλλα 44 και 47. Σύγχρονο μαλακό ελεφαντόδοντο δέρμα. Εικονογραφημένο σε όλο το κείμενο με χαρακτικά του Jost Amman, συμπεριλαμβανομένης της γυναικείας ανατομίας, της μήτρας, των προβολών του εμβρύου, σκηνών τοκετού, οδοντωτή ιατρικά εργαλεία, εργαλεία γυναικολογίας, δίδυμα συνδεδεμένα, και ανώματοι τοκετοί.

Η πρώτη εικονογραφημένη έκδοση από τον Jost Amman του διακριτού μαιευτικού πραγματεία του Rueff.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο Jacob Rueff στο De conceptu et generatione hominis αποτελεί ένα από τα πρωταγωνιστικά βιβλία στην ιστορία της τυπωμένης μαιευτικής. Γιατρός και χειρουργός από τη Ζυρίχη, ο Rueff είχε την ευθύνη της εκπαίδευσης και εξέτασης μαίας, και το βιβλίο του προέκυψε από αυτή την πολιτική και ιατρική ευθύνη. Μεταχειρίζεται τη σύλληψη, την ανάπτυξη του εμβρύου, την ανατομία της μήτρας, την εγκυμοσύνη, τον τοκετό, το θηλασμό, τη φροντίδα μητέρας και βρέφους, την αρεσία στη στείρωση, τις αποβολές, τις παθήσεις της μήτρας, τον δύσκολο τοκετό, εργαλεία, και τερατώδη ή δυσμορφικά τοκετοαίματα. Σε αυτό το πνεύμα, ο τίτλος είναι ακριβής στην επιδίωξή του: όχι απλώς ένα εγχειρίδιο τοκετού, αλλά μια πλήρης αναγεννησιακή ανατομία της ανθρώπινης γέννησης.

Το έργο ανήκει στην παράδοση που εγκαινίασε ο Rosengarten Eucharius Rösslin, ωστόσο ο Rueff διευρύνεται σημαντικά το πεδίο. Παλαιότερα βιβλία μαιευτικής παρείχαν συμβουλές· ο Rueff δίνει συμβουλές, ανατομία, εργαλεία, θέσεις εμβρύου, ανώματες προβολές, και χειρουργικές επιλογές. Οι Heirs of Hippocrates από το Πανεπιστήμιο του Ιowa επισημαίνουν το εύρος της αντιμετώπισης του Rueff, από τη διατροφή και τον τοκετό του εμβρύου μέχρι τους όγκους της μήτρας και τα δυσμορφικά τοκετά, και παρατηρούν ότι αρκετά χαρακτικά προέρχονται από τους Rösslin, Ryff και Vesalius, τους οποίους ο Rueff ευχαριστεί.

Η έκδοση του 1580 από το Φρανκφούρτη είναι ιδιαίτερα επιθυμητή για το οπτικό της πρόγραμμα από τον Jost Amman, έναν από τους πιο παραγωγικούς και εκλεπτυσμένους γερμανικο-ελβετικού σχεδιαστικούς ρεπερτορίους του τέλους του 16ου αιώνα. Τα χαρακτικά του Amman μετατρέπουν το ιατρικό κείμενο του Rueff σε θέατρο διδασκαλίας της μαιευτικής: η σκαμμένη καρέκλα του τοκετού, η αίθουσα γέννας, οι θέσεις εμβρύου εντός μήτρας, εργαλεία γυναικολογίας, συνδεδεμένα δίδυμα, και ασυνήθεις τοκετοί παρουσιάζονται με μια δύναμη που είναι ταυτόχρονα κλινική και εμβληματική. Το British Museum καταγράφει την έκδοση του 1580 του Φρανκφούρτης ως εικονογραφημένη με χαρακτικά Amman που απεικονίζουν γυναικείου ανατομία, μήτρα, σκηνές τοκετού, έμβρυα, forceps και γυναικολογικά εργαλεία, συνδεδεμένα δίδυμα, και άλλες ανωμαλίες τοκετού.

Η κοινωνική σημασία του βιβλίου είναι εξίσου βαθιά. Ο Rueff έγραψε σε μια στιγμή που ο τοκετός, παραδοσιακά governed από γυναικείες εμπειρίες και πρακτική μαίας, ερχόταν ολοένα και περισσότερο υπό την παρακολούθηση ανδρών πολιτικών ιατρών, χειρουργών και ανατόμων. Ωστόσο, το βιβλίο δεν γράφτηκε εναντίον της μαίας όσο γύρω από αυτήν: για να εκπαιδεύσει, να διορθώσει και να στηρίξει την σε στιγμές κινδύνου. Μια μεταγενέστερη αγγλική υποδοχή διατήρησε αυτή την πρόθεση όταν το έργο του Rueff κυκλοφόρησε ως The Expert Midwife το 1637, ρητά προορισμένο για το “γενικό όφελος και το καλό” του έθνους και προσανατολισμένο προς τους κινδύνους του τοκετού.

Η δική του προσέγγιση, όπως μεταδίδεται στην αγγλική παράδοση, δίνει στο βιβλίο τη σημαντικότερη ανθρώπινη νότα: “τα κόμματα μου κληροδοτώ σε όλες τις σπουδαίες ταπεινές και συγκρατημένες γυναίκες,” και σε όσες ασκούν “φαρμακευτική ή χειρουργική τέχνη,” για χρήση σε ανάγκη “τόσο για τη μητέρα, το παιδί και τη μαία.” Λίγες φράσεις αποτυπώνουν καλύτερα την διπλή ταυτότητα του βιβλίου: μορφωμένο, ανατομικό και αρσενικό στην τυπωμένη εξουσία του· πρακτικό, οικιακό και επείγον στο κόσμο που εξυπηρετούσε.

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Αρχικοί επιγραφικοί στο τίτλο σελίδας. Επανάληψη υμένα σχολιασμένων επιστρώσεων από τον πρώιμο 19ο αιώνα.

ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Τετράπτυχο σε σύγχρονο μαλακό δέρμα ελεφαντόδοντο. Κείμενο ατελές, με 98 από 100 φύλλα παρόντα· ελλείποντα φύλλα 44 και 47. Ο τίτλος λεκιάζει, με πρώιμες εγγραφές και επαναλαμβανόμενους παλιούς υγρούς σφραγίδες. Λεκές, αποτυπώματα χειρισμών, φθορές περιφερεικών και βλάβη φύλλων, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας σε ατομικά φύλλα. Δέσιμο με φθορά λόγω ηλικίας συνεπεία χρήσης.

Οι φωτογραφίες θα πρέπει να συμβουλεύεται κανείς, καθώς συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της έκθεσης κατάστασης.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η σημασία του τίτλου Rueff βρίσκεται στην αλληλουχία των θεμάτων: σύλληψη, γένεση, μήτρα, το έμβρυο εν ζωή στην μήτρα, και το καθήκον φροντίδας απέναντι σε εγκύους. Πρόκειται για έναν προγραμματικό τίτλο που καθορίζει το αναπαραγωγικό σώμα ως πεδίο προς γνωσιμο, απεικόνιση, οργάνωση και βοήθεια.

Στην ιατρική ιστορία, πρόκειται για τον κόσμο πριν τη σύγχρονη μαιευτική αλλά μετά από την τελετουργική παραδοσιακή μαία: ένα μεταβατικό πεδίο όπου η ανατομία, η πολιτειακή ρύθμιση, η χειρουργική παρέμβαση, και η γυναικεία πρακτική συγκλίνουν. Στην ιστορία της βιογραφίας, η 1580 έκδοση αποτελεί ορόσημο διότι οι εικόνες του Amman καθιστούν ορατή τη μαιευτική ως τυπωμένο επιστημονικό πεδίο. Στην ιστορία των γυναικείων σωμάτων, αποτελεί και έγγραφο φροντίδας και ελέγχου: ένα εγχειρίδιο που αποβλέπει στη μείωση του κινδύνου, αλλά ταυτόχρονα καταγράφει την αυξανόμενη εξουσία της μορφωμένης ιατρικής πάνω στη γέννα.