παλκόνι απολιθωμένου ελαφιού - Απολιθωμένα τμήματα - megaloceros giganteus - 9 cm - 53 cm

Το Megaloceros giganteus, γνωστό και ως γιγάντιος ελάφι, ήταν ένα εντυπωσιακό εξαφανισμένο θηλαστικό που ζούσε στην Ευρασία και τη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου και του Ολόκαινου (περίπου 400.000 – 8.000 χρόνια πριν).
Το όνομα Megaloceros στα αρχαία Ελληνικά σημαίνει «μεγάλες/γιγάντια κέρατα».
Και πράγματι το χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτών των τεράστιων ζώων, που μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 2 μέτρα ύψος στους ώμους, ήταν τα κέρατα, τα οποία μπορούσαν να καλύψουν εντυπωσιακό πλάτος μέχρι 3,5 μέτρα και να ζυγίζουν μέχρι 90 κιλά.
Σε αντίθεση με ορισμένες θεωρίες του παρελθόντος, τα κέρατα δεν ήταν ένα «λάθος εξέλιξης» που οδήγησε στην εξαφάνισή τους, αλλά το αποτέλεσμα της σεξουαλικής επιλογής, τα οποία χρησιμοποιούσαν οι αρσενικοί σε ρι ritualistically διασταυρώσεις για να κυριαρχήσουν στους αντιπάλους και να προσελκύσουν τα θηλυκά. Η ετήσια τους ανάπτυξη απαιτούσε τεράστια ενεργειακή δαπάνη και πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων ασβεστίου.
Προτιμούσε ανοιχτά περιβάλλοντα, όπως λιβάδια και ανοιχτά δάση, και εξαπλώθηκε σε ευρεία γεωγραφική περιοχή, όχι μόνο στην Ιρλανδία, όπου έχουν βρεθεί πολλά από τα απολιθώματά του σε φλύσχη. Εξαφανίστηκε λόγω των ταχύτατων κλιματικών αλλαγών στο τέλος της τελευταίας παγετώδους περιόδου. Η σταδιακή εξάπλωση των δασών σε βάρος των ανοιχτών χώρων και η σπανιότητα φυτών πλούσιων σε ασβέστιο έκαναν δύσκολη τη διατήρηση της ανάπτυξης τόσο μεγάλων κέρατων, οδηγώντας έτσι στην απώλειά του.
Το σημερινό μας οικόπεδο παρουσιάζει ως κεντρικό ένα σημαντικό τμήμα κέρατος που έχει ως βάση ακριβώς το σημείο από όπου ξεκινούσε ο λαιμός του ζώου και αποκαλύπτει ολόκληρη τη εσωτερική δομή.
Απόλυτα ιδιαίτερο κομμάτι, πλούσιο σε γοητεία και μυστήριο, για αληθινούς λάτρεις των σπάνιων ανεύρεων ευρημάτων.
Η βάση δεν περιλαμβάνεται, κατασκευασμένο από ανακυκλωμένο υλικό και χρησιμοποιείται μόνο για φωτογραφικούς σκοπούς.
Καλή δημοπρασία.