Klaus vom Bruch (1952) - Götterdämmerung

Klaus vom Bruch: Kleine Götterdämmerung, 1992

Αντικείμενο από καουτσούκ με βιτρινωτή κεραμωτή κεφαλή από μπρούτζο. Περίπου 10 × 10 × 13 cm. Έκδοση 50.

Ένα χερούλι καουτσούκ σε μέγεθος χεριού με κεφαλή από μπρούντζο που προβάλλει από αυτό. Το αντικείμενο έχει την φιγούρα ενός μετασχηματιστή — μια βάση και ένα ιστός, η στοιχειώδης μορφή κάθε ραδιοφώνου, κάθε ραντάρ σταθμού, κάθε κινητής συσκευής — μειωμένη μέχρι το σημείο όπου τίποτα δεν απομένει παρά το δείγμα εκπομπής. Το υλικό του αντιτίθεται σε αυτό που φαίνεται: το καουτσούκ είναι το υλικό μόνωσης και απόσβεσης, η ουσία που χρησιμοποιείται να απορροφά σήματα αντί να τα εκπέμπει. Ο κεραυνός κάθεται σε ένα σώμα που δεν μπορεί να μεταδώσει.

Ο τίτλος φέρει την ίδια διπλή αιχμηρότητα. Η Γκότερντεμερούγκ της Βαλχάλα του Βάγκνερ είναι το καύσιμο της πόλης της λύτρωσης, το τέλος μιας τάξης που πίστευε ότι ήταν αιώνια — και μέχρι το 1992 είχε ήδη καταστεί ο τυπικός γερμανικός συντομογραφικός όρος για οποιαδήποτε κατάρρευση ενός συστήματος. Ο Klaus vom Bruch ανέπτυξε το έργο του από την εικόνα του Ψυχρού Πολέμου: στρατιωτικά πλάνα, αεροσκάφη, οθόνες ραντάρ, ο τεχνολογικός εξοπλισμός μέσω του οποίου τα δύο μπλοκ παρακολουθούσαν ο ένας τον άλλο και απευθύνονταν στους δικούς τους πληθυσμούς. Οι βίντεο ταινίες του τέλους της δεκαετίας του 1970 και των αρχών της δεκαετίας του 1980 έκοψαν τα ευρήματα αυτά σε κοντινά, εμμονικά κύματα, συχνά με το πρόσωπο του ίδιου του καλλιτέχνη ενσωματωμένο στην μοντάζ, ώστε ο θεατής να βλέπει τη μηχανή της μετάδοσης την ίδια στιγμή που βλέπει τη μετάδοση.

Κατασκευασμένο τρία χρόνια μετά την πτώση του Τείχους και ένα χρόνο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης — και αμέσως μετά το πρώτο πόλεμο που μεταδόθηκε ζωντανά ως ρεκόρ ραντάρ και κάμερας — αυτό το μικρό αντικείμενο κρατά ολόκληρο εκείνο τον μηχανισμό στην παλάμη του χεριού. Ο μετασχηματιστής έχει γίνει ένα γοητευτικό βαρύ χαρτί; η δύση των θεών έχει γίνει ένα αντικείμενο γραφείου. Είναι ένα αστείο με ένα πολύ ψυχρό κέντρο, το οποίο χαρακτηρίζει το έργο vom Bruch: το σημείο δεν είναι ποτέ η νοσταλγία για τον Ψυχρό Πόλεμο αλλά η παρατήρηση ότι η μέσα μαζική ενημέρωση επιβίωσε τις ιδεολογίες που εξυπηρετούσε.

Klaus vom Bruch (γεν. 1952 στο Κολωνία) φοίτησε από το 1975 ως το 1976 στο California Institute of the Arts υπό τον John Baldessari και τον Bruce Nauman, και στη συνέχεια φιλοσοφία, ιστορία της τέχνης και αιγυπτιολογία στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας μέχρι το 1981. Παρήγαγε τις πρώτες του βιντεοταινίες το 1975 και έγινε, μαζί με τους Marcel Odenbach και Ulrike Rosenbach, μια από τις σημαίνουσες φιγούρες της πρώτης γενιάς γερμανικής βίντεο τέχνης, του κέντρου της οποίας αυτές οι χρονιές ήταν η Κολωνία. [Προσθέστε δύο ή τρία επαληθεύσιμα εκθέματα και συλλογές εδώ — δείτε σημείωση παρακάτω.]

Υπογεγραμμένο και αριθμημένο εσωτερικά από έκδοση 50.

Κατάσταση: Καλή

Προέλευση: Έκδοση Helga Maria Klosterfelde