Τεράστιο ελάφι που έχει εξαφανιστεί. - Απολιθωμένα τμήματα - megaloceros giganteus - 10 cm - 55 cm

Ο Megaloceros giganteus (Megaloceros giganteus), γνωστός και ως γιγάντιος ελάφος, ήταν ένας επιβλητικός απολιθωμένος ελάφι που έζησε στην Ευρασία και τη Βόρεια Αφρική κατά την Πλειστόκαινο και το Ολόκαινο (περίπου 400.000–8.000 χρόνια πριν).
Το όνομα Megaloceros στα αρχαία ελληνικά σημαίνει "από κέρατα γιγάντια".
Και πράγματι το διακριτικό χαρακτηριστικό αυτών των τεράστιων ζώων, που μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και 2 μέτρα ύψους στον ώμο, ήταν τα κέρατα, τα οποία μπορούσαν να απλωθούν μέχρι 3,5 μέτρα πλάτους και να ζυγίζουν μέχρι 90 κιλά.
Σε αντίθεση με ορισμένες παλιότερες θεωρίες, τα κέρατα δεν ήταν ένα "εvolutive λάθος" που προκάλεσε την εξαφάνισή τους, αλλά αποτέλεσαν αποτέλεσμα της σεξουαλικής επιλογής, χρησιμοποιούμενα από τα αρσενικά σε ρυθμιζόμενες μάχες για να κυριαρχήσουν στους αντιπάλους και να προσελκύσουν τις θηλυκές.
Η ετήσια ανάπτυξή τους απαιτούσε τεράστια ενεργειακή δαπάνη και πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων ασβεστίου.
Προτιμούσε ανοιχτά περιβάλλοντα, όπως λιβάδια και ανοιχτά δάση, και απλωνόταν σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, όχι μόνο στην Ιρλανδία, όπου έχουν βρεθεί πολλά απολιθώματα σε βάλτους.
Εξαφανίστηκε λόγω των ραγδαίων κλιματικών αλλαγών στα τέλη της τελευταίας περιόδου παγετώνων.
Η προοδευτική εξάπλωση των δασών σε βάρος των ανοιχτών χώρων και η έλλειψη φυτών πλούσιων σε ασβέστιο έκαναν δύσκολο να στηριχθεί η ανάπτυξη κέρατων τόσο μεγάλων, οδηγώντας έτσι στην εξαφάνισή του.
Το παρόν τεμάχιο παρουσιάζει ένα σημαντικό τμήμα κέρατος, με τη βάση ακριβώς στο σημείο από το οποίο αρχίζει να διακλαδίζεται από την κεφαλή του ζώου και αποκαλύπτει ολόκληρη τη δομή του.
Πολύ ιδιαίτερο, γεμάτο γοητεία και μυστήριο, για αληθινούς λάτρεις του σπάνιου υλικού.
Η βάση δεν συμπεριλαμβάνεται, είναι κατασκευασμένη από ανακυκλωμένο υλικό και χρησιμοποιείται μόνο για φωτογραφικούς σκοπούς.
Καλό άνοιγμα δημοπρασίας.