Ένα ξύλινο γλυπτό - Ασαντί - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)
03
ημέρες
17
ώρες
38
λεπτά
37
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 150 - € 200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 137514 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ασάντι κούκλα, περιοχή Κουμάσι, Γκάνα.
Αυτό το ξύλινο γλυπτό είναι μια διάσημη Akua'ba (ή Akuaba) γυνδίνη-φερότητα από την κουλτούρα των Ashanti (Asante). Αυτό το ιδιαίτερα στιλιστικό τελετουργικό αντικείμενο ενσωματώνει το ιδανικό ομορφιάς και γονιμότητας της κοινότητας. Το εικονικό κεφάλι σε δίσκο θυμίζει έναν μεγάλο, επίπεδο δίσκο· το κεφάλι απεικονίζεται από έναν μεγάλο, τέλεια κυκλικό, πιεσμένο δίσκο — το απόλυτο σύμβολο ομορφιάς ανάμεσα στους Ashanti. Το πρόσωπο στο μέτωπο είναι επιμελώς πολύ ψηλό και έντονο. Τα στιλιζαρισμένα χαρακτηριστικά του προσώπου περιλαμβάνουν φρύδια που σχηματίζουν διαρκή ανυψωμένη γραμμή που καμπυλώνει προς τα μέσα στο κέντρο για να δημιουργήσει μια μακριά, ευθεία και πολύ λεπτή μύτη. Τα μάτια εικονίζονται ως μισοκλειστά αμύγδαλα. Το στόμα, εν τω μεταξύ, είναι ελάχιστο, τοποθετημένο στο πολύ κάτω μέρος του δίσκου. Οι άνω και οπίσθιες περιοχές του κρανιακού δίσκου είναι πλουσιοπάροχα διακοσμημένες με λεπτές γεωμετρικές τομές. Μπορεί κανείς να διακρίνει πλέξεις με σχηματισμό πλέγματος και παράλληλο σκίσιμο που αντιπροσωπεύει ένα τακτοποιημένο χτένισμα. Το κεφάλι στηρίζεται σε έναν κυλινδρικό λαιμό χαραγμένο με μια σειρά πτυχώσεων ή κανονικούς οριζόντιους δακτυλίους. Στην κουλτούρα των Ashanti, ένας λαιμός με δακτυλίδια αποτελεί ένδειξη υγείας, ευημερίας και φυσικής ομορφιάς. Ο κορμός είναι εξαιρετικά απλοποιημένος. Τα χέρια έχουν περιοριστεί σε δύο σφηνοειδείς, οριζόντιες προσάρτησεις που προέκτονται κάθετα από κάθε πλευρά του σώματος, χωρίς λεπτομερείς χέρια ή δάχτυλα. Το σώμα形成 ένα ομαλό, κυλινδρικό κορμό. Το στήθος φέρει δύο μικρές, διακριτικές κονοειδείς θηλές, και ο ομφάλιος λώρος απεικονίζεται από μια μικρή κυκλική προεξοχή σε ανάγλυφο. Ακριβώς πάνω από τον ομφάλιο λώρο, ένας ημπερισκομερής ζωφόρος χαραγμένος με μικρά ορθογώνια προσθέτει μια διακοσμητική λεπτομέρεια. Η στατνούλα δεν έχει πόδια. Το κάτω μέρος του σώματος διευρύνεται για να σχηματίσει μια επίπεδη, μακρία κυλινδρική βάση που εξασφαλίζει την ισορροπία και την κάθετη σταθερότητα του αντικειμένου. Χαραγμένο από ένα ενιαίο μπλοκ σκούρου μονοξυλικού ξύλου, το κούκλα έχει μια πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρη πατινά από τη χρήση. Η επιφάνεια έχει σατινένια όψη σε ορισμένα σημεία λόγω χειρισμού, αποκαλύπτοντας λίγα γλωσσάκια και περιοχές φθοράς σε πορτοκαλοκαφέ αποχρώσεων που αποκαλύπτουν το φυσικό χρώμα του βάθους ξύλου (ιδιαίτερα στη βάση και στην κορυφή του δίσκου).
"Οι φιγούρες Akuaba με κεφάλι σε δίσκο παραμένουν από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές στην Αφρικανική Τέχνη. Οι Akua’ba χρησιμοποιούνται σε ποικίλα πλαίσια· κυρίως, όμως, τελούνται αγιασμένες από ιερείς και μεταφέρονται από γυναίκες που ελπίζουν να μείνουν έγκυες. Το επίπεδο, δισκοειδές κεφάλι αποτελεί μια έντονα υπερτιμημένη συνήθεια του ιδανικού ομορφιάς των Ακαν: ένα ψηλό, ωοειδές μέτωπο, ελαφρώς επίπεδο στην πράξη από ήπια διαμόρφωση των μαλακών κρανιακών οστών ενός μωρού. Το επίπεδο σχήμα του γλυπτού εξυπηρετεί και πρακτικό σκοπό, αφού οι γυναίκες φέρνουν τα γλυπτά στη ράχη τους, τυλιγμένα στη φούστα τους, θυμίζοντας τον τρόπο που μεταφέρονται τα μωρά. Οι δακτύλιοι στον λαιμό της φιγούρας αποτελούν πρότυπη συνήθεια για τους γύρους του λίπους, ένα σημάδι ομορφιάς, υγείας και ευημερίας στην κουλτούρα των Akan. Το ευαίσθητο στόμα της φιγούρας είναι μικρό και τοποθετημένο χαμηλά στο πρόσωπο. Οι μικρές ουλές που διακρίνονται λίγο κάτω από τα μάτια αυτής της φιγούρας αναφέρονται σε τοπική ιατρική πρακτική ως προστασία κατά των σπασμών. Οι περισσότερες akua ba έχουν αφηρημένα οριζόντια χέρια και έναν κυλινδρικό κορμό με απλές ενδείξεις των μαστών και του ομφαλού· ο κορμός τελειώνει σε μια βάση αντί για ανθρώπινα πόδια. Το στυλ αυτής της γλυπτικής είναι σπάνιο ανάμεσα σε άλλα υπάρχοντα παραδείγματα akua ba λόγω του μινιμαλιστικού φυσικού σώματος, χεριών και ποδιών. Οι φιγούρες με πλήρες σώμα όπως αυτή θεωρούνται πιθανώς μια πρόσφατη καινοτομία του 20ού αιώνα εν within the akua ba γλυπτική παράδοση...κτλ, κτλ" Πηγή MET Museum, Νέα Υόρκη
Βιβλιογραφία (επιλογή)
Akua'ba: Asante Fertility Dolls, Gainesville 1998.
Cole, Herbert M.; Ross, Doran H.: The Arts of Ghana. Los Angeles 1977.
Garrard, Timothy F.: Akan Weights and the Gold Trade. London 1980.
Ross, Doran H.: Wrapped in Pride: Ghanaian Kente and African American Identity. UCLA 1998.
Weller, Malcolm P.: “Ashanti fertility dolls (Akua’ba)”, in: The British Journal of Psychiatry (2012).
Sieber, Roy; Herreman, Frank: Hair in African Art and Culture. New York 2000.
The Golden Stool: Regalia of the Asantehene, New York 1987.
Icons: Ideals and Power in the Art of Africa, Washington D.C. 1989.
L'Art Africain, Paris 1988.
Africa Explores: 20th Century African Art, New York 1991.
Μερικές από τις πληροφορίες είναι GENERATED by τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Ενορχηστρωτής: Ouro
M*A*Z*1*5*4*3*3*3*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νομίμως. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παρείχαν τη τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και δικαιούται να πουλήσει/εξάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλους τους γνωστούς σχετικά με την προέλευση του αντικειμένου πληροφορίες στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι κάθε απαραίτητη άδεια έχει/θα ληφθεί. Ο πωλητής θα ενημερώσει άμεσα τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτησή τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΑσάντι κούκλα, περιοχή Κουμάσι, Γκάνα.
Αυτό το ξύλινο γλυπτό είναι μια διάσημη Akua'ba (ή Akuaba) γυνδίνη-φερότητα από την κουλτούρα των Ashanti (Asante). Αυτό το ιδιαίτερα στιλιστικό τελετουργικό αντικείμενο ενσωματώνει το ιδανικό ομορφιάς και γονιμότητας της κοινότητας. Το εικονικό κεφάλι σε δίσκο θυμίζει έναν μεγάλο, επίπεδο δίσκο· το κεφάλι απεικονίζεται από έναν μεγάλο, τέλεια κυκλικό, πιεσμένο δίσκο — το απόλυτο σύμβολο ομορφιάς ανάμεσα στους Ashanti. Το πρόσωπο στο μέτωπο είναι επιμελώς πολύ ψηλό και έντονο. Τα στιλιζαρισμένα χαρακτηριστικά του προσώπου περιλαμβάνουν φρύδια που σχηματίζουν διαρκή ανυψωμένη γραμμή που καμπυλώνει προς τα μέσα στο κέντρο για να δημιουργήσει μια μακριά, ευθεία και πολύ λεπτή μύτη. Τα μάτια εικονίζονται ως μισοκλειστά αμύγδαλα. Το στόμα, εν τω μεταξύ, είναι ελάχιστο, τοποθετημένο στο πολύ κάτω μέρος του δίσκου. Οι άνω και οπίσθιες περιοχές του κρανιακού δίσκου είναι πλουσιοπάροχα διακοσμημένες με λεπτές γεωμετρικές τομές. Μπορεί κανείς να διακρίνει πλέξεις με σχηματισμό πλέγματος και παράλληλο σκίσιμο που αντιπροσωπεύει ένα τακτοποιημένο χτένισμα. Το κεφάλι στηρίζεται σε έναν κυλινδρικό λαιμό χαραγμένο με μια σειρά πτυχώσεων ή κανονικούς οριζόντιους δακτυλίους. Στην κουλτούρα των Ashanti, ένας λαιμός με δακτυλίδια αποτελεί ένδειξη υγείας, ευημερίας και φυσικής ομορφιάς. Ο κορμός είναι εξαιρετικά απλοποιημένος. Τα χέρια έχουν περιοριστεί σε δύο σφηνοειδείς, οριζόντιες προσάρτησεις που προέκτονται κάθετα από κάθε πλευρά του σώματος, χωρίς λεπτομερείς χέρια ή δάχτυλα. Το σώμα形成 ένα ομαλό, κυλινδρικό κορμό. Το στήθος φέρει δύο μικρές, διακριτικές κονοειδείς θηλές, και ο ομφάλιος λώρος απεικονίζεται από μια μικρή κυκλική προεξοχή σε ανάγλυφο. Ακριβώς πάνω από τον ομφάλιο λώρο, ένας ημπερισκομερής ζωφόρος χαραγμένος με μικρά ορθογώνια προσθέτει μια διακοσμητική λεπτομέρεια. Η στατνούλα δεν έχει πόδια. Το κάτω μέρος του σώματος διευρύνεται για να σχηματίσει μια επίπεδη, μακρία κυλινδρική βάση που εξασφαλίζει την ισορροπία και την κάθετη σταθερότητα του αντικειμένου. Χαραγμένο από ένα ενιαίο μπλοκ σκούρου μονοξυλικού ξύλου, το κούκλα έχει μια πολύ σκούρα, σχεδόν μαύρη πατινά από τη χρήση. Η επιφάνεια έχει σατινένια όψη σε ορισμένα σημεία λόγω χειρισμού, αποκαλύπτοντας λίγα γλωσσάκια και περιοχές φθοράς σε πορτοκαλοκαφέ αποχρώσεων που αποκαλύπτουν το φυσικό χρώμα του βάθους ξύλου (ιδιαίτερα στη βάση και στην κορυφή του δίσκου).
"Οι φιγούρες Akuaba με κεφάλι σε δίσκο παραμένουν από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές στην Αφρικανική Τέχνη. Οι Akua’ba χρησιμοποιούνται σε ποικίλα πλαίσια· κυρίως, όμως, τελούνται αγιασμένες από ιερείς και μεταφέρονται από γυναίκες που ελπίζουν να μείνουν έγκυες. Το επίπεδο, δισκοειδές κεφάλι αποτελεί μια έντονα υπερτιμημένη συνήθεια του ιδανικού ομορφιάς των Ακαν: ένα ψηλό, ωοειδές μέτωπο, ελαφρώς επίπεδο στην πράξη από ήπια διαμόρφωση των μαλακών κρανιακών οστών ενός μωρού. Το επίπεδο σχήμα του γλυπτού εξυπηρετεί και πρακτικό σκοπό, αφού οι γυναίκες φέρνουν τα γλυπτά στη ράχη τους, τυλιγμένα στη φούστα τους, θυμίζοντας τον τρόπο που μεταφέρονται τα μωρά. Οι δακτύλιοι στον λαιμό της φιγούρας αποτελούν πρότυπη συνήθεια για τους γύρους του λίπους, ένα σημάδι ομορφιάς, υγείας και ευημερίας στην κουλτούρα των Akan. Το ευαίσθητο στόμα της φιγούρας είναι μικρό και τοποθετημένο χαμηλά στο πρόσωπο. Οι μικρές ουλές που διακρίνονται λίγο κάτω από τα μάτια αυτής της φιγούρας αναφέρονται σε τοπική ιατρική πρακτική ως προστασία κατά των σπασμών. Οι περισσότερες akua ba έχουν αφηρημένα οριζόντια χέρια και έναν κυλινδρικό κορμό με απλές ενδείξεις των μαστών και του ομφαλού· ο κορμός τελειώνει σε μια βάση αντί για ανθρώπινα πόδια. Το στυλ αυτής της γλυπτικής είναι σπάνιο ανάμεσα σε άλλα υπάρχοντα παραδείγματα akua ba λόγω του μινιμαλιστικού φυσικού σώματος, χεριών και ποδιών. Οι φιγούρες με πλήρες σώμα όπως αυτή θεωρούνται πιθανώς μια πρόσφατη καινοτομία του 20ού αιώνα εν within the akua ba γλυπτική παράδοση...κτλ, κτλ" Πηγή MET Museum, Νέα Υόρκη
Βιβλιογραφία (επιλογή)
Akua'ba: Asante Fertility Dolls, Gainesville 1998.
Cole, Herbert M.; Ross, Doran H.: The Arts of Ghana. Los Angeles 1977.
Garrard, Timothy F.: Akan Weights and the Gold Trade. London 1980.
Ross, Doran H.: Wrapped in Pride: Ghanaian Kente and African American Identity. UCLA 1998.
Weller, Malcolm P.: “Ashanti fertility dolls (Akua’ba)”, in: The British Journal of Psychiatry (2012).
Sieber, Roy; Herreman, Frank: Hair in African Art and Culture. New York 2000.
The Golden Stool: Regalia of the Asantehene, New York 1987.
Icons: Ideals and Power in the Art of Africa, Washington D.C. 1989.
L'Art Africain, Paris 1988.
Africa Explores: 20th Century African Art, New York 1991.
Μερικές από τις πληροφορίες είναι GENERATED by τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Ενορχηστρωτής: Ouro
M*A*Z*1*5*4*3*3*3*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νομίμως. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παρείχαν τη τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και δικαιούται να πουλήσει/εξάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλους τους γνωστούς σχετικά με την προέλευση του αντικειμένου πληροφορίες στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι κάθε απαραίτητη άδεια έχει/θα ληφθεί. Ο πωλητής θα ενημερώσει άμεσα τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτησή τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ashanti
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
32 cm
Βάρος
230 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
