Ένα ξύλινο γλυπτό - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού
03
ημέρες
15
ώρες
07
λεπτά
32
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 800 - € 900
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 137514 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ένα ξύλινο γλυπτό από την Ακτή Ελεφαντορίου, πολιτισμός Μπουλέ, με τίτλο «A wooden sculpture», με πληροφορίες προέλευσης από τον πωλητή.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Μια γλυπτική Βαουλέ από τη περιοχή Μπεόμι, Αβόρι, Ακτή Ελεφαντοστού.
Αυτή η ανθρωπομορφική ξύλινη μορφή απεικονίζει μια κλασική γυναικεία φιγούρα από τον πολιτισμό Baoulé (Baoulé). Αποτελεί το ιδεώδες ομορφιάς και ισορροπίας που χαρακτηρίζει αυτήν την παράδοση, πιθανότατα απεικονίζοντας ένα Blolo Bla (μυστική σύζυγος του μετά θάνατον) ή μια φιγούρα που συνδέεται με ένα ερωτηριώδιο θύρα.Η συνολική της στάση και αναλογίες μεταδίδουν σφιχτοδεμένη και αξιοπρεπή συμπεριφορά· η γυναίκα απεικονίζεται όρθια, το σώμα της ευθυγραμμισμένο σε αυστηρή κατακόρυφη γραμμή. Τα χέρια της λυγίζουν προς τα εμπρός ώστε και τα δύο χέρια να ακουμπάνε ολόισια πάνω σε την στρογγυλή κοιλιά της, τονίζοντας τη γονιμότητα. Τα πόδια της είναι κοντά, ισχυρά, και ελαφρώς λυγισμένα στους γόνατους. Οι γάμπες και οι μηροί της είναι καλοσχηματισμένα και σαρκώδη. Στέκεται σε μεγάλα, επίπεδα πέλματα βυθισμένα σε μια μικρή τεχνητή ξύλινη βάση. Το πρόσωπό της είναι ήρεμο και ενδοσκοπευτικό, με κεφάλι οβάλ. Τα αμυγδαοειδή μάτια είναι μεγάλα, υπερυψωμένα από βαριές βλεφαρίδες και λεπτά, τόξα φρυδιών σκαλισμένα σε ανάγλυφο.Η μύτη είναι μακριά, ίσια και λεπτή, και το στόμα φέρει καθορισμένα χείλη που προεξέχουν ελαφρώς προς τα έξω. Το χτένισμά της είναι εξαιρετικά λεπτομερές, και τα μαλλιά σμιλεύονται με μεγάλη κα refinement. Διαχωρίζεται σε διάφορα τμήματα ή πλεξούδες, βαθιά χαρακές με πολύ πυκνές οριζόντιες σειρές που συγκλίνουν πίσω από το κρανίο, σχηματίζοντας μικρούς κότσους ή ογκώδεις λοβούς στα πλάγια. Το κεφάλι στηρίζεται σε έναν μακρύ κυλινδρικό λαιμό—ένα σύμβολο ευγενείας—που διαθέτει ελαφρές οριζόντιες πτυχώσεις. Η γλυπτική φέρει αμέτρητες παραδοσιακές ανάγλυφες ουλές (κέλοϊδες) χαρακτηριστικές της τέχνης Baoulé. Γεωμετρικοί σχηματισμοί διακρίνονται στα μάγουλα (στις γωνίες του στόματος) και στο μέτωπο ανάμεσα στα φρύδια, καθώς και πολυάριθμα μοτίβα αρθρωμένα συμμετρικά στο άνω στήθος, την πλάτη και τους ώμους. Ως αξιοσημείωτο παράδειγμα ενός αρχικού διακόσμου, η μικρή αρνείται γύρω από τους γοφούς της ένα αυθεντικό αρχικό τελετουργικό ζωνάρι ή ζώνη, που αποτελείται από μια αλυσίδα χαντριών (ή φυτικών στοιχείων) που κρατά μια μικρή λαιμοδέσρα από ύφασμα ή πλεγμένες ίνες. Το ξύλο είναι σκούρο και ταλαιπωρημένο· το έργο σκαλίστηκε από σκληρό, βαρύ μονοξύλο. Η επιφάνεια εμφανίζει ένα πολύ βαθύ καφέ και μαύρο πατίνα από τη χρήση. Εναλλάσσεται ανάμεσα σε λείες, υποτονικά γυαλιστερές περιοχές στους συχνά χειριζόμενους ανάγλυφους χαρακτηρισμούς (σώμα, κοιλιά και μέτωπο) και σε πιο ματ, κρούστα και υφιστάμενες περιοχές στις κοιλότητες των γλυπτών μαλλιών και στις ουλές.
“Τα γλυπτά Baule από την Ακτή Ελεφαντοστού είναι διάσημα για τη λεπτή τέχνη τους και τη βαθιά πολιτιστική σημασία τους. Αυτά τα έργα συχνά απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες ή μάσκες και εξυπηρετούν διάφορους ρόλους μέσα στην κοινωνία Baoulé, από πνευματικοί διαμεσολαβητές μέχρι εκφραστές της ομορφιάς και των ηθικών αρετών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η προσωπογραφή μάσκα (Mblo) της Moya Yanso, που εγκολπώνει την παράδοση γλυπτικής Baule. Τέτοιες μάσκες χρησιμοποιούνται σε παραστάσεις που τιμούν άτομα, γιορτάζουν την ομορφιά και μεταφέρουν ηθικές αξίες. Χαρακτηρίζονται από ήρεμες εκφράσεις, λεπτομερή σχεδίαση και αρμονικές αναλογίες, αντανακλώντας τα αισθητικά ιδεώδη των Baoulé.” Πηγή: Khan Academy
“Επιπλέον, οι φιγούρες Baule γλυπτών, συχνά αναφερόμενες ως πνευματικοί σύντροφοι (blolo bla για θηλυκές φιγούρες και blolo bian για αρσενικές), διατηρούνται σε ιδιωτικούς χώρους και σπάνια εμφανίζονται σε άλλους. Αυτές οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν ιδεατές σύντροφους από τον πνευματικό κόσμο και πιστεύεται ότι επηρεάζουν τις γήινές σχέσεις και τη ευημερία.” Πηγή: JSTOR
"Για το δυτικό μάτι, η ουσία του Baule στυλ είναι μια ισορροπημένη ασυμμετρία που ζωντανεύει, ενώ συγχρόνως προτείνει σταθερότητα και ηρεμία. [...] Για έναν ιστορικό της τέχνης, το πιο συνεπές χαρακτηριστικό της Baule τέχνης, και ένα που εκφράζεται σε μια μεγάλη ποικιλία τύπων αντικειμένων Baule, είναι μια μορφή ήρεμης εγκράτειας. Τα πρόσωπα έχουν προς τα κάτω βλέμματα και οι φιγούρες συνήθως κρατούν τα χέρια τους απέναντι στο σώμα, ώστε οι Δυτικοί να αισθάνονται ότι το κλίμα της πλειονότητας της κλασικής Baule τέχνης είναι ενδοσκοπικό.” Σουζάν Βόγκλ.
Σε σύγκριση από το ίδιο εργαστήριο η πιο διάσημη φιγούρα Asie Usu, που αντίθετα με τις Blolo φιγούρες, συχνά δείχνει μια έντονη θυσία και είναι πολύ πιο σπάνια, αν και στιλιστικά αδιάκριτες. (Συλλογή Robert Rubin Αφρικανικής Τέχνης).
Βιβλιογραφία:
Βόγκλ, Σούζαν M. Baule: Αφρικανική Τέχνη, Δυτικά Μάτια. Yale University Press, 1997.
Κερτσάχι, Ζακ, Ζαν-Λουί Πονδρα, και Λουσιέν Στεφάν. Τέχνη της Αφρικής: Η Τριχιλιετής Ιστορία. Harry N. Abrams, 1995.
Ρόμπινς, Ουόρεν M., και Νάνσι Ίνωγκν Νούτερ. Αφρικανική Τέχνη σε Αμερικανικές Συλλογές. Smithsonian Institution Press, 1989.
Γκότλιμπ, Άλμα, και Φίλιπ Γκρέιαμ. Παράλληλοι Κόσμοι: Ένας Ανθρωπολόγος και Ένας Συγγραφέας Συνάντηση την Αφρική. University of Chicago Press, 1993.
Ζαχαν, Ντομινίκ. Η Θρησκεία, Πνευματικότητα και Σκέψη της Παραδοσιακής Αφρικής. University of Chicago Press, 1979.
Φάγκ, Ουίλιαμ. Αφρικάνικη Γλυπτική. Collins, 1965.
Μερικές από τις πληροφορίες είναι παραγόμενες από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Αναφέροντας: Μάκαρι
M*A*Z*1*5*7*4*7*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παράσχει τη τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που γνωρίζουν για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι θα διευθετηθούν όλα τα απαραίτητα άδειες που χρειάζονται ή θα χορηγηθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜια γλυπτική Βαουλέ από τη περιοχή Μπεόμι, Αβόρι, Ακτή Ελεφαντοστού.
Αυτή η ανθρωπομορφική ξύλινη μορφή απεικονίζει μια κλασική γυναικεία φιγούρα από τον πολιτισμό Baoulé (Baoulé). Αποτελεί το ιδεώδες ομορφιάς και ισορροπίας που χαρακτηρίζει αυτήν την παράδοση, πιθανότατα απεικονίζοντας ένα Blolo Bla (μυστική σύζυγος του μετά θάνατον) ή μια φιγούρα που συνδέεται με ένα ερωτηριώδιο θύρα.Η συνολική της στάση και αναλογίες μεταδίδουν σφιχτοδεμένη και αξιοπρεπή συμπεριφορά· η γυναίκα απεικονίζεται όρθια, το σώμα της ευθυγραμμισμένο σε αυστηρή κατακόρυφη γραμμή. Τα χέρια της λυγίζουν προς τα εμπρός ώστε και τα δύο χέρια να ακουμπάνε ολόισια πάνω σε την στρογγυλή κοιλιά της, τονίζοντας τη γονιμότητα. Τα πόδια της είναι κοντά, ισχυρά, και ελαφρώς λυγισμένα στους γόνατους. Οι γάμπες και οι μηροί της είναι καλοσχηματισμένα και σαρκώδη. Στέκεται σε μεγάλα, επίπεδα πέλματα βυθισμένα σε μια μικρή τεχνητή ξύλινη βάση. Το πρόσωπό της είναι ήρεμο και ενδοσκοπευτικό, με κεφάλι οβάλ. Τα αμυγδαοειδή μάτια είναι μεγάλα, υπερυψωμένα από βαριές βλεφαρίδες και λεπτά, τόξα φρυδιών σκαλισμένα σε ανάγλυφο.Η μύτη είναι μακριά, ίσια και λεπτή, και το στόμα φέρει καθορισμένα χείλη που προεξέχουν ελαφρώς προς τα έξω. Το χτένισμά της είναι εξαιρετικά λεπτομερές, και τα μαλλιά σμιλεύονται με μεγάλη κα refinement. Διαχωρίζεται σε διάφορα τμήματα ή πλεξούδες, βαθιά χαρακές με πολύ πυκνές οριζόντιες σειρές που συγκλίνουν πίσω από το κρανίο, σχηματίζοντας μικρούς κότσους ή ογκώδεις λοβούς στα πλάγια. Το κεφάλι στηρίζεται σε έναν μακρύ κυλινδρικό λαιμό—ένα σύμβολο ευγενείας—που διαθέτει ελαφρές οριζόντιες πτυχώσεις. Η γλυπτική φέρει αμέτρητες παραδοσιακές ανάγλυφες ουλές (κέλοϊδες) χαρακτηριστικές της τέχνης Baoulé. Γεωμετρικοί σχηματισμοί διακρίνονται στα μάγουλα (στις γωνίες του στόματος) και στο μέτωπο ανάμεσα στα φρύδια, καθώς και πολυάριθμα μοτίβα αρθρωμένα συμμετρικά στο άνω στήθος, την πλάτη και τους ώμους. Ως αξιοσημείωτο παράδειγμα ενός αρχικού διακόσμου, η μικρή αρνείται γύρω από τους γοφούς της ένα αυθεντικό αρχικό τελετουργικό ζωνάρι ή ζώνη, που αποτελείται από μια αλυσίδα χαντριών (ή φυτικών στοιχείων) που κρατά μια μικρή λαιμοδέσρα από ύφασμα ή πλεγμένες ίνες. Το ξύλο είναι σκούρο και ταλαιπωρημένο· το έργο σκαλίστηκε από σκληρό, βαρύ μονοξύλο. Η επιφάνεια εμφανίζει ένα πολύ βαθύ καφέ και μαύρο πατίνα από τη χρήση. Εναλλάσσεται ανάμεσα σε λείες, υποτονικά γυαλιστερές περιοχές στους συχνά χειριζόμενους ανάγλυφους χαρακτηρισμούς (σώμα, κοιλιά και μέτωπο) και σε πιο ματ, κρούστα και υφιστάμενες περιοχές στις κοιλότητες των γλυπτών μαλλιών και στις ουλές.
“Τα γλυπτά Baule από την Ακτή Ελεφαντοστού είναι διάσημα για τη λεπτή τέχνη τους και τη βαθιά πολιτιστική σημασία τους. Αυτά τα έργα συχνά απεικονίζουν ανθρώπινες φιγούρες ή μάσκες και εξυπηρετούν διάφορους ρόλους μέσα στην κοινωνία Baoulé, από πνευματικοί διαμεσολαβητές μέχρι εκφραστές της ομορφιάς και των ηθικών αρετών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η προσωπογραφή μάσκα (Mblo) της Moya Yanso, που εγκολπώνει την παράδοση γλυπτικής Baule. Τέτοιες μάσκες χρησιμοποιούνται σε παραστάσεις που τιμούν άτομα, γιορτάζουν την ομορφιά και μεταφέρουν ηθικές αξίες. Χαρακτηρίζονται από ήρεμες εκφράσεις, λεπτομερή σχεδίαση και αρμονικές αναλογίες, αντανακλώντας τα αισθητικά ιδεώδη των Baoulé.” Πηγή: Khan Academy
“Επιπλέον, οι φιγούρες Baule γλυπτών, συχνά αναφερόμενες ως πνευματικοί σύντροφοι (blolo bla για θηλυκές φιγούρες και blolo bian για αρσενικές), διατηρούνται σε ιδιωτικούς χώρους και σπάνια εμφανίζονται σε άλλους. Αυτές οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν ιδεατές σύντροφους από τον πνευματικό κόσμο και πιστεύεται ότι επηρεάζουν τις γήινές σχέσεις και τη ευημερία.” Πηγή: JSTOR
"Για το δυτικό μάτι, η ουσία του Baule στυλ είναι μια ισορροπημένη ασυμμετρία που ζωντανεύει, ενώ συγχρόνως προτείνει σταθερότητα και ηρεμία. [...] Για έναν ιστορικό της τέχνης, το πιο συνεπές χαρακτηριστικό της Baule τέχνης, και ένα που εκφράζεται σε μια μεγάλη ποικιλία τύπων αντικειμένων Baule, είναι μια μορφή ήρεμης εγκράτειας. Τα πρόσωπα έχουν προς τα κάτω βλέμματα και οι φιγούρες συνήθως κρατούν τα χέρια τους απέναντι στο σώμα, ώστε οι Δυτικοί να αισθάνονται ότι το κλίμα της πλειονότητας της κλασικής Baule τέχνης είναι ενδοσκοπικό.” Σουζάν Βόγκλ.
Σε σύγκριση από το ίδιο εργαστήριο η πιο διάσημη φιγούρα Asie Usu, που αντίθετα με τις Blolo φιγούρες, συχνά δείχνει μια έντονη θυσία και είναι πολύ πιο σπάνια, αν και στιλιστικά αδιάκριτες. (Συλλογή Robert Rubin Αφρικανικής Τέχνης).
Βιβλιογραφία:
Βόγκλ, Σούζαν M. Baule: Αφρικανική Τέχνη, Δυτικά Μάτια. Yale University Press, 1997.
Κερτσάχι, Ζακ, Ζαν-Λουί Πονδρα, και Λουσιέν Στεφάν. Τέχνη της Αφρικής: Η Τριχιλιετής Ιστορία. Harry N. Abrams, 1995.
Ρόμπινς, Ουόρεν M., και Νάνσι Ίνωγκν Νούτερ. Αφρικανική Τέχνη σε Αμερικανικές Συλλογές. Smithsonian Institution Press, 1989.
Γκότλιμπ, Άλμα, και Φίλιπ Γκρέιαμ. Παράλληλοι Κόσμοι: Ένας Ανθρωπολόγος και Ένας Συγγραφέας Συνάντηση την Αφρική. University of Chicago Press, 1993.
Ζαχαν, Ντομινίκ. Η Θρησκεία, Πνευματικότητα και Σκέψη της Παραδοσιακής Αφρικής. University of Chicago Press, 1979.
Φάγκ, Ουίλιαμ. Αφρικάνικη Γλυπτική. Collins, 1965.
Μερικές από τις πληροφορίες είναι παραγόμενες από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Αναφέροντας: Μάκαρι
M*A*Z*1*5*7*4*7*
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παράσχει τη τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που γνωρίζουν για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι θα διευθετηθούν όλα τα απαραίτητα άδειες που χρειάζονται ή θα χορηγηθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Baule
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
56 cm
Βάρος
2.1 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
