Pierre Conard - La peur en Dauphiné - 1904

1 τόμος 8vo με ή half-chagrin, 279 σελίδες - Εξωτερικά φθορές, εσωτερικό φρέσκο - Ευχάριστο αντίτυπο.

--------

La Peur en Dauphiné (juillet-août 1789) είναι ένα έργο του Pierre Conard, που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1904 από la Société nouvelle de librairie et d'édition (G. Bellais) στη σειρά « Bibliothèque d'histoire moderne ». Η αρχική έκδοση αποτελείται από 282 σελίδες, ένα προσχέδιο και έναν χάρτη μαχαιρωμένο έξω από το κείμενο.

Περιεχόμενα

Το έργο αφορά τη Μεγάλη Φόβος στην παλιά επαρχία Ντουφίν κατά τις κρίσιμες εβδομάδες Ιουλίου και Αυγούστου του 1789.

Ο Pierre Conard ανασυνθέτει με μεγάλη ακρίβεια:
- τη γένεση φημών που ανακοίνωναν την άφιξη «ληστών»·
- τη διάδοση του πανικού από χωρίο σε χωριό·
- τη κινητοποίηση των αγροτικών κοινοτήτων, που οργάνωσαν πολιτοφυλακές και επιτήρησαν τους δρόμους·
- τις αντιδράσεις κατά τα φεουδαλικά δικαιώματα και τα φρούρια·
- τους συνδέσμους ανάμεσα σε αυτή τη μεταβολή της φοβίας και στους πρώτους αναστατώσεις της Γαλλικής Επανάστασης.
Μια καινοτόμος μέθοδος

Ο Κονάρδ είναι ένας από τους πρώτους ιστορικούς που εφαρμόζουν μια μέθοδο μικροϊστορίας της περιοχής στην Επανάσταση. Διαλογίζει συστηματικά τα δημοτικά, επαρχιακά και δικαστικά αρχεία για να καθιερώσει μια χρονογραμμή σχεδόν κατά ώρα της εξάπλωσης του πανικού.

Στην πρόλογό του διατυπώνει μια ορόσημο-θέση: η Μεγάλη Φόβος δεν προκύπτει ούτε από συνωμοσία ούτε από μυστηριώδες φαινόμενο, αλλά από τη σταδιακή εξάπλωση φημών από κοινότητα σε κοινότητα. Αυτή η υπόθεση θα ασκήσει μακροχρόνια επιρροή στις μελλοντικές έρευνες.

Απόδοση / κριτική

Με τη δημοσίευσή της, το έργο προσελήφθη από τους ιστορικούς. Στο Revue d'histoire moderne et contemporaine, ο Philippe Sagnac χαρακτηρίζει ως «μοντέλο έρευνας και κριτικής», τονίζοντας την ακρίβεια της έρευνας και την ποιότητα της αξιοποίησης των αρχείων.

Ιστοριογραφική σημασία

Η Peur en Dauphiné θεωρείται πρωτότυπη μελέτη για τη Μεγάλη Φόβο του 1789. Λειτουργεί ως βάση στα έργα του Georges Lefebvre, του οποίου το La Grande Peur de 1789 (1932) παραμένει η κλασική σύνθεση επί του θέματος. Οι ιστορικοί συνεχίζουν να επικαλούνται τον Κονάρντ ως αναφορά για τη μελέτη της περιφερειακής εξέτασης γεγονότων της Επανάστασης.

Συμφέρον σήμερα

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά τη δημοσίευσή της, αυτό το έργο παραμένει βασική ανάγνωση για:
- την ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης·
- τη μελέτη μαζικών πανικών και φημών·
- την κοινωνική και αγροτική ιστορία της Ντουφίν·
- την κατανόηση των γεγονότων που οδήγησαν στην κατάργηση των προνομίων στη νύχτα της 4ης Αυγούστου 1789.

--------

1 τόμος 8-16 σελ. σελίδες σε ημι-χρατζίν, 279 σελίδες—εξωτερικά φθορές, εσωτερικά φρέσκο—Ευχάριστο αντίτυπο.

--------

La Peur en Dauphiné (July–August 1789) είναι ένα έργο του Pierre Conard, που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1904 από la Société nouvelle de librairie et d'édition (G. Bellais) στη σειρά « Bibliothèque d'histoire moderne ». Η αρχική έκδοση αποτελείται από 282 σελίδες, ένα σχέδιο και έναν χάρτη που εκδόθηκαν χωριστά.

Περιεχόμενα

Το βιβλίο αφιερώνεται στον Μεγάλο Φόβο στην πρώην επαρχία Ντουφίν κατά τις κρίσιμες εβδομάδες Ιουλίου και Αυγούστου του 1789.

Ο Pierre Conard ανασυνθέτει με μεγάλη ακρίβεια:
- την ανάδυση φημών που προαναγγέλλουν την άφιξη «ληστών»·
- τη διάδοση του πανικού από χωριό σε χωριό·
- τη μα mobilización των αγροτικών κοινοτήτων, που οργάνωσαν πολιτοφυλακές και περιπολούσαν τους δρόμους·
- τις αντιδράσεις κατά τα φεουδαλικά δικαιώματα και τα κάστρα·
- τους συνδέσμους μεταξύ αυτού του κύματος φόβου και των πρώτων αναστατώσεων της Γαλλικής Επανάστασης.
Μια Καινοτόμος Μέθοδος

Ο Κονάρντ είναι ένας από τους πρώτους ιστορικούς που εφαρμόζουν μια μέθοδο μικροϊστορίας της περιοχής στην Επανάσταση. Διαλογίζει συστηματικά τα αρχεία δήμων, περιφερειών και δικαστικά αρχεία για να καθιερώσει μια χρονολογία σχεδόν κατά ώρα για το πώς εξάπλωσε ο πανικός.

Ο Κονάρντ είναι ένας από τους πρώτους ιστορικούς που εφαρμόζουν μια περιφερειακή προσέγγιση μικροϊστορίας στην Επανάσταση. Διασώζεται συστηματικά μέσα από τα δημοτικά, επαρχιακά και δικαστικά αρχεία για να καθιερώσει μια χρονολογία σχεδόν κατά ώρα για το πώς εξάπλωσε ο πανικός.

Στον πρόλογό του προτείνει μια ορόσημη θέση: ο Μεγάλος Φόβος προέκυψε ούτε από συνωμοσία ούτε από μυστηριώδες φαινόμενο, αλλά από τη σταδιακή εξάπλωση φημών από κοινότητα σε κοινότητα. Αυτή η υπόθεση θα έχει μακροχρόνια επιρροή στις επόμενες έρευνες.

Αποδοχή / Υποδοχή

Με τη δημοσίευσή της, το βιβλίο επαινέθηκε από τους ιστορικούς. Στο Revue d’histoire moderne et contemporaine, ο Philippe Sagnac το περιγράφει ως «μοντέλο έρευνας και κριτικής», επισημαίνοντας την ακρίβεια της έρευνας και την ποιότητα της χρήσης των αρχείων.

Ιστοριογραφική Σημασία

Το La Peur en Dauphiné θεωρείται πρωτοποριακή μελέτη για τον Μεγάλο Φόβο του 1789. Λειτουργεί ως βάση για το έργο του Georges Lefebvre, του οποίου το La Grande Peur de 1789 (1932) παραμένει η κλασική σύνθεση επί του θέματος. Οι ιστορικοί συνεχίζουν να επικαλούνται τον Κονάρντ ως αναφορά για την περιφερειακή μελέτη των επαναστατικών γεγονότων.

Τρέχουσα Σημασία

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά τη δημοσίευσή της, αυτό το έργο παραμένει ουσιώδης ανάγνωση για:
- την ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης·
- τη μελέτη μαζικών πανικών και φημών·
- την κοινωνική και αγροτική ιστορία του Ντουφίν·
- την κατανόηση των γεγονότων που οδήγησαν στην κατάργηση των προνομίων στην νύχτα της 4ης Αυγούστου 1789.