Antonio Giovanni Lanzirotti - Γλυπτό, Arianna e Satiro - 24 cm - Πήλινο

Antonio Giovanni Lanzirotti (Νάπολη, 9 Μαΐου 1830 – 1921)
Η σκλάβα, Musée des Beaux-Arts Jules Chéret, Νίκαια
Βιογραφία
Σπούδασε στο Παλάermo μέχρι το 1848, όταν εντάχθηκε στην σοσιαλιστική/επαναστατική κίνηση της Σικελίας το 1848 αγωνιζόμενος υπό τον γενναίο Ignazio Ribotti. Η εξέγερση κατεστάλη, συνελήφθη στο Castel Sant'Elmo στη Νάπολη, όπου κατά τη φυλάκιση αρχικά καταδικάστηκε σε θάνατο και αργότερα έλαβε χάρη. Εξορίστηκε από το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και μετέβη στο Τορίνο, όπου για ένα χρόνο εξυπηρέτησε ως πυροβολητής.
Ακολούθως μετακόμισε στο Παρίσι για να εργαστεί κάτω από τον Joseph Michel Ange Pollet. Το πρώτο του έργο ήταν Η εκπαίδευση του Μάκκου (Bacco), εκτεθειμένο στην Παγκόσμια Έκθεση του 1855 στο Παρίσι.
Το 1860 εντάχθηκε στο Garibaldi κίνημα, συνελήφθη στην Κάπο Κορσί, φυλακίστηκε δύο μήνες στη Gaeta, μετά επέστρεψε στο Παρίσι. Εκεί ολοκλήρωσε: Amore punito, La danza, il mausoleo del conte Tyzhieviez, Una bagnante, που εκτέθηκε στο Salon, Il piacere, La Follia και πολλούς βουβαίνους/πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένων των Cassagnac, M. Girardin, του δόκτορα Armand Trousseau, του συγγραφέα Pierre Beaumarchais, του βασιλιά Umberto I.
Το 1863 γύρισε στο Τορίνο, όπου ο βασιλιάς Vittorio Emanuele II ανέθεσε τα αγάλματα του Conte Verde και του Duca Vittorio Amedeo I. Άλλα έργα του περιλαμβάνουν τα αγάλματα La pensierosa, εύρημα στο Λονδίνο, και La schiava, που πωλήθηκε στο μουσείο της Νίκαιας.
Lanzirotti ανήκε σε πολλές ακαδημίες, τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών των Αγίων Μαυρίτσιο και Λαζάρο, τον Ταγματικό Τάγμα του Κόρνο της Ιταλίας και το Τάγμα της Ισαβέλλας τη Κάττολικα.
στις δαπάνες αποστολής συμπεριλαμβάνονται
μεταφορά με διεθνή μεταφορέα
επιμελής συσκευασία σε ξύλο κατόπιν παραγγελίας
ασφάλιση