Montiel-1985 - "ALTA MAR"

Στην απεραντοσύνη του ωκεανού, όπου ο ορίζοντας διαλύεται ανάμεσα σε νερό και ουρανό, αυτό το πλοίο προχωρά σαν μεταφορά της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν πλέει μόνο πάνω στα κύματα· διανύει επίσης αβέβαιους τόπους της μνήμης, του χρόνου και της μοίρας.

Το σκάφος του, σημαδεμένο από τη φθορά, μιλά για συσσωρευμένες περιπέτειες, για καταιγίδες που ξεπεράστηκαν και σιωπές που μοιράζονται με τη θάλασσα. Η ύλη αποκαλύπτει τα ιχνηλατήματα της εμπειρίας, θυμίζοντάς μας ότι κάθε μεταμόρφωση αφήνει ένα σημάδι και ότι κάθε ουλή περιέχει μια ιστορία.

Η θάλασσα, παρουσιασμένη ως ζωντανή και μεταβαλλόμενη δύναμη, συμβολίζει ό,τι ξεφεύγει από τον έλεγχό μας: τους κύκλους της φύσης, τις κινήσεις της ζωής και τα αόρατα ρεύματα που κατευθύνουν τα βήματά μας. Με αυτήν τη μεγαλοπρέπεια, το πλοίο μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης, μια επίδειξη της ανθρώπινης βούλησης να συνεχίσει βαδίζοντας μπροστά ακόμη και όταν η πορεία δεν φαίνεται απόλυτα ορατή.

Η σελήνη κρεμασμένη απόσταση λειτουργεί ως σημείο προσανατολισμού και περισυλλογής. Είναι η σιωπηλή παρουσία του αγνώστου, το απαλό φως που συντροφεύει όσους διασχίζουν τη νύχτα αναζητώντας νόημα.

Alta Mar είναι μια προβληματισμός για το εσωτερικό ταξίδι. Μια πρόσκληση να αναγνωρίσουμε ότι, όπως και αυτό το πλοίο, όλοι είμαστε σώματα σε κίνηση: χτισμένα από τις εμπειρίες μας, ωθούμενα από τα όνειρά μας και στηριγμένα στην ελπίδα να φτάσουμε σε νέες ακτές.