Tijs Dragtsma (1992) - Touching the sun

Αγγίζοντας τον ήλιο είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης με θέμα τη φιλοδοξία, τον κίνδυνο και την ανθρώπινη άρνηση να μείνει κανείς στο σκοτάδι.

Μια φιγούρα γέρνει προς μια κοχλάζουσα ροή φεγγαριού, χέρια πεταχτά, σώμα καμπυλωμένο όπως ενός χορευτή σε πλήρες άνοιγμα. Το φως χύνεται με μακριές διαγώνιες γραμμές, γεμίζοντας τον καμβά γύρω από τη σκιά. Η ίδια η φιγούρα παραμένει μαύρη. Όσο μακριά κι αν φτάνει, το φως δεν μπαίνει πλήρως μέσα της. Αυτή η ένταση είναι ολόκληρη η ιστορία.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Το φως οικοδομείται από ελεγχόμενες γρατσουνιές σε διαφανές ακρυλικό γυαλί, μια κατευθυνόμενη θύελλα γραμμών που φλογίζει και σβήνει καθώς κινείται ο θεατής. Η φιγούρα υπάρχει ως καθαρή έλλειψη μέσα σε αυτήν, ένα μη-σημασμένο σχήμα στο κέντρο όλων όσων λάμπουν. Από απόσταση η κίνηση φαίνεται θριαμβευτική. Πλησίασε και το φως γίνεται υφή από λεπτές φθορές, και το προκειμένο σώμα μιατρή κενή οπή σε αυτήν, και το έργο γίνεται πιο ήσυχο, σχεδόν προειδοποιητικό.

Η παλιά αφήγηση λέει ότι το αγόρι πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο και ο ήλιος το πήρε. Εξιστορείται ως προειδοποίηση, αλλά επιβιώνει ως φιλοδοξία, διότι ο καθένας καταλαβαίνει γιατί συνέχισε να σκαρφαλώνει. Αυτή η φιγούρα συγκρατεί ακριβώς αυτή τη στιγμή, τεντωμένη ανάμεσα στην επιθυμία για φως και στο να παραμείνουμε αυτό που είμαστε, ένα σχήμα που το φως περιβάλλει αλλά ποτέ δεν γεμίζει.

Το Touching the sun συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφανείας αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιοι επιδιώκουν τη ζεστασιά. Κάποιοι επιδιώκουν ακόμη και το ίδιο το κάψιμο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά αποκαλύπτεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατσουνιές που πιάνουν το φως και αποκαλύπτουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και με πληρότητα παρουσίας. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ξεχωριστά σημάδια. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Τι φαινόταν σαν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, κάθε μια μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνία η φιγούρα παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από την άλλη μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Κάτω από ένα εστιακό κατευθυνόμενο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Τι κάνει αυτό το μέσο τόσο μαγευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της γρατσουνιάς είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί συνθέτουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω τη τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η εργασία μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα από το TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσα από την έλλειψη, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Το κοινό σε αυτά συνδέεται με μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με μαγεύει ο αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις ενοποιούνται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλόδοξο σκοπό να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.