Tijs Dragtsma (1992) - Neither Bowed Nor Broken

Ο Όχι Θλιμμένος Ούτε Σπασμένος είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την αντίσταση, την ταυτότητα και το βάρος του να στέκεσαι σταθερός.

Ο Γουίλιαμ Γουάλας (William Wallace) από τον Μελ Γκίμπσον ξεπροβάλλει από το χάος. Όχι μέσα από χρώμα, όχι μέσα από εκτύπωση, όχι μέσα από μελάνι. Το φάντασμα εμφανίζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί, αποκαλύπτεται μόνο εκεί όπου το φως εντοπίζει τα σημάδια και τους δίνει μορφή. Εκεί που το φως δεν φτάνει, εξαφανίζεται πίσω στο σκότος.

Ο τίτλος δεν αποτελεί δήλωση νίκης. Είναι δήλωση για τη στάση. Για το πώς φαίνεται ένας άνθρωπος όταν έχει αντιμετωπίσει τα πάντα και έχει επιλέξει να μηSubmit. Το μακιγιάζ στο πρόσωπο, το φθαρμένο ύφασμα, η λαβή στο λαβή του σπαθιού, αυτά δεν είναι σύμβολα επιθετικότητας. Είναι σύμβολα παρουσίας. Κάποιου που έχει αποφασίσει να παραμείνει.

Αυτή η ποιότητα είναι inseparable από το μέσο. Η εικόνα υπάρχει γιατί η επιφάνεια έχει αλλοιωθεί. Όχι κτισμένη, αλλά worn down. Αυτό που βλέπεις είναι ό,τι αφαιρέθηκε. Με τον τρόπο αυτό η εργασία και το θέμα της μοιράζονται την ίδια λογική: μορφή αποκαλυπτόμενη μέσω πίεσης, μέσω ελεγχόμενης φθοράς, μέσω σημαδιών που δεν εξαφανίζονται.

Από απόσταση, το φ figure είναι μεγαλοπρεπές. Μια σιλουέτα που αναδύεται από το μαύρο. Κοντά, η επιφάνεια γίνεται ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, καθεμιά τους πιάνει το φως από διαφορετική γωνία. Καθώς ο θεατής κινείται, ο Γουάλας μετακινείται ανάμεσα σε διαύγεια και έλλειψη, ανάμεσα σε παρουσία και σκιά.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Ντραχτσμα, στην οποία η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Δεν προχωρά μπροστά. Απλώς αρνείται να πατήσει πίσω."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο σε κοντινή απόσταση το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ατομικά σημάδια. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν αβάσταχτη. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, καθεμιά τους μια σκόπιμη κίνηση, καθεμιά ζωτικής σημασίας για το σύνολο.

Το φως δίνει σε αυτό το έργο τη ζωή του. Το μαύρο υπόβαθρο απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω στην Επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μία γωνία το φαινομενικά εμφανίζεται καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, απαλύνεται, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκοτάδι από όπου ήρθε. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και ανεξίτηλη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω του αλληλεπιδράση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχος μορφής. Είναι μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξάλειψη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνειά του φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, ένα ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντραχτσμα (Tijs Dragtsma), ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με οδηγεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα στατικό στυλ, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναισθήμα προσεγγίζονται μαζί.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μετατρέπεται σε οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που παραμένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κατέχει την προσοχή, να προσκαλεί προβληματισμό και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από την περιέργεια, την ακρίβεια και το φιλοδόξια να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.