sofia pereira - Só eu sei a dor! - Δεκαετία του 2020

Αυτός ο πίνακας χρησιμοποιεί την ειρωνεία για να αμφισβητήσει την κουλτούρα πραξίας στην Πορτογαλία και τον τρόπο με τον οποίο ορισμένες εμπειρίες βίας και εξευτελισμού συνήθως εξομοιώνονται.

Σε πρώτο πλάνο, ένα ζευγάρι παπούτσια επίσημης γυναικείας φοιτητικής ενδυμασίας παρουσιάζει μια κόκκινη κηλίδα στο πόδι, ενώ η φράση «Μόνο Εγώ Ξέρω τον Πόνο» φαίνεται αρχικά να παραπέμπει στην κοινότοπη ιδέα ότι η μεγαλύτερη δυσκολία της ακαδημαϊκής ζωής είναι η φυσική ενόχληση που προκαλεί το παπούτσι.

Ωστόσο, αυτή η ανάγνωση αποδεικνύεται απλώς ένα προσχηματικό βλέμμα. Η πραγματική αφήγηση βρίσκεται στην πανεπιστημιακή κάπα, όπου μάτια και σπείρες κρύβονται ανάμεσα στις πτυχώσεις του υφάσματος. Αυτά τα στοιχεία συμβολίζουν όλες τις ιστορίες κακοποίησης, εξευτελισμού και ψυχικής βίας που χαρακτήρισαν, επί δεκαετίες, την πορτογαλέζικη πραξιακή παράδοση. Τα μάτια αντιπροσωπεύουν τα φωνή πλέον θύματα, τους μάρτυρες που τα είδαν όλα και τη συλλογική μνήμη αυτών των επεισοδίων· οι σπείρες θυμίζουν κύκλους επανάληψης, χειραγώγησης και διαιώνισης πρακτικών που συνεχίζουν να δικαιολογούνται στο όνομα της παράδοσης.

Με τη συμβολή της αντίθεσης ανάμεσα στην φαινομενικά επιφανειακή οδύνη και το αόρατο βάρος των συναισθηματικών τραυμάτων, το έργο καταγγέλλει τη διευκόλυνση με την οποία ελαχιστοποιούνται οι βαθιά σημαίνουσες εμπειρίες. Ο τίτλος μετατρέπεται, έτσι, σε σφοδρή κριτική: ο πραγματικός πόνος ποτέ δεν ήταν αυτός των παπουτσιών, αλλά αυτός που παρέμεινε κρυμμένος κάτω από την κάπα, αόρατος στα μάτια εκείνων που προτιμούν να μην τον αναγνωρίσουν.

Μορφή: A4
* Χαρτί: Couché Mate 350 g/m²
* Κατάσταση: Τέλεια.