Tijs Dragtsma (1992) - Stillness Before Wonder

Η Ησυχία Πριν τον Θαυμασμό ανοίγει σε μια πλατεία που θα μπορούσε να μην υπάρχει, και παρόλα αυτά αισθάνεται τόσο ονειρεμένη όσο και επινοημένη. Κλασικοί θόλοι στέκονται σε τέλεια σιγή, μια μαρμάρινη σφαίρα αιωρείται λίγο πάνω από το έδαφος σαν να την κρατά η σκέψη μόνο, και μια μονάχα φιγούρα χωρίς πρόσωπο παρακολουθεί από απόσταση, μικρή μπροστά στο βάρος αυτού που αντικρίζει.

Τίποτα σε αυτή τη σκηνή δεν ζωγραφίστηκε ή τυπώθηκε. Η εικόνα υπάρχει γιατί η επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού έχει αλλοιωθεί, τεμαχιστεί με ελεγχόμενες γρατζουνιές που ακονίζουν και ελευθερώνουν το φως καθώς το μάτι κινείται πάνω τους. Χωρίς χρώμα. Χωρίς μελάνι. Η πλατεία, οι θόλοι, ακόμα και η σφαίρα, όλα εξάγονται από το υλικό με αφαίρεση, όχι με προσθήκη.

Αυτό είναι το σημείο όπου το έργο βρίσκει τη σιωπηρή του δύναμη. Αλλάξτε τη θέση σας, ή αφήστε το φως του δωματίου να αλλάξει, και η σκηνή κινείται ανάμεσα σε διαύγεια και απουσία. Η σφαίρα φαίνεται να καθιερώνεται, στη συνέχεια να διαλύεται πίσω στο σκοτάδι. Η φιγούρα εμφανίζεται βέβαιη τη μια στιγμή, αβέβαιη την επόμενη, πολύ όπως η λογική όταν στέκεται μπροστά σε κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει πλήρως.

Από απέναντι στο δωμάτιο, το έργο διαβάζεται ως μια ενιαία μεγαλοπρεπής εικόνα, ήρεμη και αρχιτεκτονική. Πλησιάστε και γίνεται κάτι τελείως διαφορετικό, ένα πυκνό πεδίο γρατζουνιών, καθεμία μια μικρή συνειδητή ένδειξη που αποκτά νόημα μόνο από απόσταση. Από κοντά, δομή. Από μακριά, ησυχία.

Η σφαίρα είναι το ήσυχο κέντρο του κομματιού, ο λόγος που έχει στερεοποιηθεί, αιωρείται, απροσπέλαστη. Η φιγούρα που τη μελετά μεταφέρει την απομόνωση κάθε ανθρώπου που στάθηκε ποτέ μπροστά σε ένα ερώτημα πολύ μεγάλο για να απαντηθεί, μικρή σε έναν απέραντο χώρο, μόνη με το δικό της θαύμα.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch (Τέχνη με Γρατζουνιές) του Τijs Dragtsma, στην οποία η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί μέσω χρώματος ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποιες αλήθειες φαίνονται μόνο όταν έχει αφαιρεθεί η επιφάνεια."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά ελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που αγγίζουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μεμονωμένες ενέργειες. Λεπτές, εύθραυτες και σχεδόν βαρύτατες. Αυτό που έμοιαζε στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίκτυο γραμμών, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το όλον.

Το φως δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλώνται. Καθώς το φως αλλάζει πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα μένει καθαρή και ορισμένη. Από άλλη, απαλύνεται, οπισθοχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκότος από το οποίο προήλθε. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήρεμη ένταση του. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν μένει ποτέ ολόκληρα σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με οπτική γωνία και ατμόσφαιρα. Σε συγκεκριμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προβάλλει από το μαύρο. Άλλες φορές, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίθυρισμό μορφής. Εκείνη η κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, είναι όπου το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάιδεμα. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί συνεχώς η επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Το έργο μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς η σκληρότητα μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς ο ακριβής προσδιορισμός μπορεί να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Μερικά έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Με fascinates η αντίθεση. Μεταξύ ισχύος και φθοράς. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στη ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που διατηρεί την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν σχηματισμένο από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, πρόθεσή και ζωντανά.