Pippo - Two Hats by the Sea

Δύο Καπέλα στη Θάλασσα

Κάθομαι πλάι σου, μα κάτι τεράστιο και ακάθοριστο διαπερνά μεταξύ μας, ευρύ σαν το τιρκουάζ νερό μπροστά στα μάτια μας. Κοιτάμε τη θάλασσα μαζί, οι σκιές μας απλώνονται μακριές και γαλάζιες πάνω σε αχρώτους λίθινους πλακίδες, σαν οι φιγούρες μας να έχουν συνομιλίες που οι φωνές μας δεν μπορούν. Δύο ποτά μένουν ακίνητα πάνω στο μικρό λευκό τραπέζι. Το ευρύ καπέλο σου σε καλύπτει· το δικό μου έχει μια μικρή κλίση, φθαρμένο. Το χέρι του ζωγράφου κινείται σε παχιές, τρυφερές πινελιές, η θαλάσσια απόχρωση του τιρκουάζ χτιστεί σε στρωτές αύλακες χρωμάτων, φωτεινές και επώδυνες, το φως σχεδόν τόσο απαλό που δεν αντέχεται.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Αcrylic original σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κουφώματα: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Η αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεννηθείς στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Μαγιόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως εξομαλύνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νοιώθει σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια βυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στο πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά δεν έχουν ονόματα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ ορατού και αόρατου ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Φειδωλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακεκομένων από αποφασιτικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—είναι όχι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες πόθου και χάρης.