Pippo - Two at the Edge of Blue

Δύο στην άκρη του Μπλε

Κάθομαι δίπλα σου, ωστόσο η θάλασσα μας κρατά και τους δύο σιωπηλά. Δύο φιγούρες, οι πλάτες στραμμένες στον κόσμο, μοιράζονται ένα μικρό τραπέζι σε μια ηλιοκαμμένη βεράντα όπου το κρασί λάμπει απαλώς κόκκινο πάνω από πράσινο τζάμι. Ένας πιστός σκύλος μας περιμένει στο πλευρό μας, υπομονετικός όσο η παλίρροια. Το τουρκουάζ νερό απλώνεται ατελείωτα, συναντώντας έναν παλμόν του ουρανού πάνω από μια μακρινή, σκονισμένη ακτή. Το χέρι του καλλιτέχνη γίνεται αισθητό σε κάθε ανάγλυφο της ιμπάστο - παχιές, τρυφερές πινελιές που κάνουν τον ωκεανό να αναπνέει. Ακόμη και το φως πονά ήσυχα εδώ.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Τεχνική: Πρωτότυπο ακρυλικό σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα‑και‑μόνο‑του πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο να κρεμαστεί).
* Κορνίνα: Χωρίς κορνίζα (τα πλαϊνά είναι βαμμένα, εξωτερική κορνίζα δεν περιλαμβάνεται)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαβαίνουν το ήσυχο τοπίο ανάμεσα στην γεωμετρική αφηρημένη τέχνη και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, κατοικεί κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του διαφαίνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδυματολογημένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει τον καλλιτέχνη επίσης. Ντροπαλός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί μη ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα υποτονικών, ατμοσφαιρικών τόνων που διακοπανώνται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, ευκρινείς σκιές και φλεγόμενο φως—είναι όχι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.