Pippo - Reverie in Black

Ονειρικό σκηνικό στο μαύρο

Κάθομαι μόνή, τα μάτια κλειστά απέναντι στον κόσμο, ένα τσιγάρο κρατημένο ελαφρά στα χείλη μου σαν να ελπίζουν οι λέξεις να ακολουθήσουν τον καπνό στη σιωπή. Το μαύρο φόρεμά μου απλώνεται γύρω μου σαν σιγανός αποχαιρετισμός· ο βαθύς ντεκολτέ του ανοίγει προς μια σκιώδης σκιά που αντικατοπτρίζει τα πάντα πίσω μου. Ένα καπέλο με φαρδύ γείσο με καλύπτει με σκιά, το πράσινο κορδόνι του είναι η μόνη τρυφερότητα που επιτρέπω στον εαυτό μου σήμερα.

Δίπλα μου, ένα λευκό φλυτζάνι ψύχεται ανέγγιχτο κοντά στα πεσμένα άνθη πορτοκαλιάς. Μεγαλεύουσες, μελαγχολικές πινελιές του πινέλου χτίζουν το γύρω σκοτάδι σε κάτι που σχεδόν ανασαίνει, ενώ το απαλό μου δέρμα λάμπει μέσα σε αυτό, απίστευτα ακίνητο.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Τεχνική: Πρωτότυπο ακρυλικό σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο κάδρο (έτοιμο για ανάρτηση).
* Κάδρο: Χωρίς πλαίσιο (τα πλαϊνά έχουν ζωγραφιστεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο).
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Άφησε πίσω επιτυχημένη καριέρα στον τομέα του γραφικού σχεδιασμού για να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική, κι εγκαταστάθηκε κοντά στις γαλήνιες ακτές της Λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Εμπλέκεται με τα υποκείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, με νοητικά βήματα μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, όταν εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό για ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν έχουν πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να γίνει όποιος θέλει», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει επίσης τον καλλιτέχνη. Απομονωμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα από διακριτικούς, ατμοσφαιρικούς τόνους που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo εξασκεί μια γλώσσα ευέλικτης οικονομίας. Οι ζωγραφιές του—γεμάτες σιωπηλά ζώα, γερά σκιά, και λαμπρό φως—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.