René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre





21 € | ||
|---|---|---|
16 € | ||
11 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 137810 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
René Magritte (1898-1967), (d´apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα σε εκτύπωση
Η λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένη από τη μαύρη σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερά της πέτρας και με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο της MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
René Magritte, ο φημισμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του το 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αίνιγμα Orb, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση και οικειότητας αλλά και βαθιάς ξενιτιάς. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, παραβαίνει τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανατρεπτική ατμόσφαιρα, καθώς αποτελούν μέρος αυτού του παράξενου σκηνικού. Ο Magritte χρησιμοποιεί επιδέξια αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι αληθινό, τι φαντάζεται, και την ίδια τη φύση της αναπαράστασης.
René Magritte (1898-1967), (d´apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κύριο Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα σε εκτύπωση
Η λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένη από τη μαύρη σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερά της πέτρας και με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο της MAGRITTE Foundation (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
René Magritte, ο φημισμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του το 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· αιωρείται απλώς στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αίνιγμα Orb, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση και οικειότητας αλλά και βαθιάς ξενιτιάς. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, παραβαίνει τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανατρεπτική ατμόσφαιρα, καθώς αποτελούν μέρος αυτού του παράξενου σκηνικού. Ο Magritte χρησιμοποιεί επιδέξια αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι αληθινό, τι φαντάζεται, και την ίδια τη φύση της αναπαράστασης.

