Emilio Isgrò (1937) - Sans titre

Οι πιο έμπειροι συλλέκτες και εκτιμητές θα παρατηρήσουν μια απίστευτα σπάνια ιδιαιτερότητα σ’这个 έργο του δάσκαλου Emilio Isgrò, δηλαδή εκείνο το χρώμα της διαγραφής, αυτά τα λόγια που παραμένουν μερικώς ορατά μόνο για όποιον προσέχει και είναι περίεργος.

Αυτό είναι ένα διακριτικό χαρακτηριστικό γι’ αυτή τη σερλιγραφία που τυπώθηκε μόλις σε 40 αντίτυπα, που τη καθιστά ένα μοναδικό κομμάτι στον κύκλο ζωγραφικής του δασκάλου, ο οποίος συνήθως διαγράφει ολόκληρη τη λέξη ή την αφήνει ορατή, ενώ εδώ έχουμε την προσθήκη της «απόχρωσης της διαγραφής».

Ο Emilio Isgrò με τη διαγραφή υπήρξε μεγάλος προάγγελος της κοινοποίησης της υποβάθμισης και της παρακμής της λέξης, της γλώσσας, της αξίας που έχουν οι λέξεις, ένα φαινόμενο που σήμερα βιώνουμε περισσότερο από ποτέ.
Ο δάσκαλος άρχισε να καταγγέλλει το 1964 ό, τι τώρα είναι καθημερινό, φαβορί, σημειώνουμε αυτήν την έλλειψη αξίας της λέξης, με την αντίληψη ότι λειτουργεί ως αντικείμενο μεταφοράς ιδεών, με δυνατότητα ανάπτυξης σε όλες τις μορφές της, από τις τηλεοπτικές συζητήσεις, στα έντυπα δελτία ειδήσεων, μέσω της διάδοσης από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και στην ολοένα μικρότερη κοινωνία αναγνωστών που σχεδιάζουμε να δημιουργήσουμε.
Μικρότερες λέξεις, μικρότερη κουλτούρα κυκλοφορεί, αλλά αυτό, πέρα από κριτικά επιχειρήματα για την τέχνη, στις κοινωνικές προκλήσεις τι συνεπάγεται;
Η ικανότητα λογικής σκέψης, και θα προσέθετα την ικανότητα σκέψης με κριτικό και δικό της τρόπο, καθορίζεται από την ποσότητα και την ποιότητα των λεξιλογίων που κατέχει ο καθένας· δεν μπορούμε να σκεφτούμε πέρα από τις λέξεις που γνωρίζουμε, όπως δεν μπορεί να δομηθεί ένα σπίτι χωρίς όλα τα αναγκαία υλικά, όσο περισσότερο λείπει το υλικό, τόσο πιο ατελές, ασταθές και υλοποιήσιμο θα είναι το σπίτι.
Με τον περιορισμό των λέξεων περιορίζονται και οι έννοιες που μπορεί να δημιουργήσει κανείς και η ικανότητα να τις εκφράζει ή να εκφράζεται.
Κατανοώντας το αξίωμα ότι οι λιγότερες λέξεις ίσον λιγότερες σκέψεις, η δουλειά του Isgrò αποκτά εξαιρετικά υψηλή αξία πολιτιστικά και καλλιτεχνικά.
Ο κρύψιμος των λέξεων πίσω από τη διαγραφή αποτελεί ένα μέσο του δασκάλου για να γεννηθεί η περιέργεια του θεατή του έργου, ένας τρόπος να μας συμβουλεύσει να εξερευνήσουμε κάτω από τη λέξη, να φανταστούμε τι θα μπορούσε να υπάρχει σε σχέση με ό, τι αφήνεται «ελεύθερο» να διαβαστεί.
Ενα διανοητικό, ανακαλυπτικό, ερευνητικό, προβληματιστικό διαδικασία για τις λέξεις και τη διάταξή τους, σχεδόν σαν ο Isgrò να αναλαμβάνει τον παιδαγωγικό ρόλο ενός διδάσκαλου, καθώς και ενός διανοούμενου.
Αλλά ο Isgrò δεν είναι μόνο «δάσκαλος», είναι και δημιουργός νέων συντακτικών και μορφικών κανόνων, ένας ανάπτυξιακός αφηγήσεων νέων ιστοριών, αλλά και προσεκτικός σατιριστής, ο δάσκαλος είναι αυτό που θα έπρεπε να είναι ένας διανοούμενος, «αποανάψας τη συνείδηση».
Επομένως, ο Emilio Isgrò τοποθετείται στην ιστορία της τέχνης ως φρουρός του λόγου και, εκτεταμένα, του πολιτισμού, ένας ουσιώδης ρόλος που όλο και περισσότεροχρειάζονται.

Οι διαστάσεις του έργου είναι 80 x 60 εκ.

Ο αριθμός της έκδοσης μπορεί να μη συμφωνεί με τον αριθμό της φωτογραφίας.

Η προέλευση του έργου προέρχεται από τη γκαλερί Grafica Manzoni, η οποία εκδίδει το πιστοποιητικό γνησιότητας.