Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 11

SOLY CISSÉ

Στις κολάζ και τους πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες ταλαιπωρημένους από τους αμφιβολίες και αντιμέτωπους με τα κέφια μιας Φύσης που έχει εκτροχιαστεί από τον Άνθρωπο. Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφικό έργο... Η τέχνη του επεκτείνεται σε διάφορα μέσα· κολάζ, πίνακες, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Σε κάθε ένα από τα έργα του διακρίνονται, ως κεντρικός άξονας, οι υβριδικοί του όντα, τα ζώα του, τα πνεύματά του, εικονογράμματα, γκραφίτι και σιλουέτες Σενουφό. Σχηματοποιούνται μορφές, παγιδευμένες στην κίνηση του συγχωνευόμενου χρώματος, στα όρια της απεικόνισης.
Ανεπίτρεπτες μορφές και χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα στάδιο μη προσδιορισμένο (όχι πριν, ούτε μετά;) της ανθρωπότητας. Παιδιά, ζώα, όλοι πανοπλατούνται διαγώνια, τα προσωπά τους μισοσχέδια. Ζωγραφίζει, γλυπτικά, διαμορφώνει το kraft, τον πηλό, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρές γραφιστικών, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνους, άγνωστους δρόμους. Κατοικείται από έναν υγιή θυμό, αρκετά σίγουρος για τις επιρροές του ώστε να μην τις κατονομάζει. Ακουμπισμένος στον κόσμο της πόλης, είναι από αυτούς που μπορούν ήρεμα να απορρίψουν τη λέξη «αφρικανός», χωρίς μετανάστευση ή μεταμέλεια, αφού η Αφρική σήμερα είναι μέσα του, ως παράγοντας νεωτερικότητας. Η γραμμή, αποφασισμένη από τον Cissé, νευρική, ευκίνητη, παίρνει το κάρφωμα όπου το είχαν αφήσει οι μακρινοί προγονοί του. Γρήγορα, συλλαμβάνει το ον από το ελάττωμα, οι μορφές γεννιούνται έτσι από το άμορφο χωρίς να το βιάζουν. Απλώς ένα νεύμα στον προορισμό.

Το έργο του Soly Cissé διακρίνεται για τη μοναδική, αυθόρμητη γραφή του. Στα κολάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχητικοί ή προστατευτικοί χαρακτήρες δεν αποκαλύπτουν τις θεότητες μίας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σ’ αυτόν μια σαφής βούληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο πιο βαθιά μπαίνεις στο μικρόκοσμό του που κατοικείται από πνεύματα και τέρατα, τόσο πιο έντονες αναδεικνύονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε βαθιά μπλε και έντονο κίτρινο. Είναι μέσα από τη βραδέα και ήρεμη ανακάλυψη της γλώσσας του οπτικού του λόγου που αρμονία επανέρχεται σταδιακά, ισορροπώντας τη συνοχή του.

«Υπάρχει χωρίς αμφιβολία εκεί ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που πηγαίνει κατευθείαν στη ρίζα του.»

Philippe Dagen (Le Monde)