Anton Kaestner - #441 - S - " Purple Red ".

#441 - S - « Purple Red ".
Μοναδικό κομμάτι, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Οξείδιο σε σπρέι πάνω σε πλέξιγκλας 3 mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο ζωγραμμένο σε πολλές στρώσεις χρωμάτων και/ή σπρέι, με λαμπερή τελική υφή «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδικό.

Δ dimensions : Ίντσες 11,6 × 8,1 × 0,12 / 29,5 × 20,6 × 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και την πολιτιστική πλούσια της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμήθηκε στην οικογένειά μου, και ήταν ο αγαπημένος μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω με ιδιωτικό τρόπο, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με προσέλκυσε ο μη-εικονογραφικός πίνακας και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια επιθυμία για πνευματικά υλικά καθώς συνέπιπταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διεξήγαγα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύνησαν την προοπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική became μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ελευθερωθώ από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούργιο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, δεσμεύτηκα πλήρως στην ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023 εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Εικαστικό CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτική προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρωστικά και σπρέι πάνω στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτυλιγμένου πλέξιγλας, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά ενισχυτικά ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματικές»—οτιδήποτε πηγαίνει για να διανοίξει τον λόγο !—να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέπτες που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφανοτήτες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αδιάλυτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «πάθηση» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχύτητα κατανάλωσης» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση «ζωής στο κέντρο της ζωής», «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μετα-σημαντικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εξολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλέξιγκλας δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλειπόντων στοιχείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο συνδυασμός «λεπτομερειών για το κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να embark on their own introspective journeys.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και επιθυμώ να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε καινούργια δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που μου ωθούν προς τη βελτίωση των ικανοτήτων μου και την περαιτέρω εξερεύνηση των όσων μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή χειρονακτική τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να προξενήσει ουσιαστικούς διαλόγους.

Όπως έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner