Anton Kaestner - #387 - M - " Chromatic MR12 ".

#387 - M - "Chromatic MR12".
Μοναδικό τεμάχιο, πρωτότυπο έργο του Αντον Κάεστνερ, απευθείας από το Παριζιάνικο εργαστήριο.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε πάστα πιξεγλάς 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, όπου η λαμπερή πλευρά “glossy”, κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντζ 17,3 × 12,6 × 0,12 / 44 × 32 × 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας μάρκας Nielsen, γερμανική κατασκευή από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντζ 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) προτεινόμενος και διαθέσιμος κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο φέρει υπογραφή στην πίσω πλευρά.
Το συνοδεύει ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Αντον Κάεστνερ είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που βασίζεται στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biografía / Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο του τόπου μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, χειρωνακτικός τεχνίτης & καλλιτέχνης,whose influence planted the seed for what would eventually become my life's passion.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρνήθηκα αρχικά τη μη-φιγροερευνητική ζωγραφική και τον αφαιρετικό εξπρεσιονισμό. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν οπτικό πεδίο, φέρνοντάς με σε μια ευρεία γκάμα πολιτιστικών επιρροών. Ανεξάρτητα από το πού πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και αλληλοεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρόλο που η προσοχή μου ήταν στραμμένη στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα Μέρος μου, σιωπηλά ναρκωμένη κάτω από την επιφάνεια. Σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για εμένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοήθηκα από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα τον χώρο εργασίας μου στο Παρίσι και ξεκίνησα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023 ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Καλλιτεχνικό CV
Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και ψεκάσματα στο πίσω μέρος επαναχρησιμοποιημένου εξωτυπωμένου πιξεγλάς, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα”—οτιδήποτε πάει—να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “αδιαπραγμάτευτες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “αισθήματα” ούτε “θεωρητική αντίληψη”, αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “ταχεία κατανάλωση” ούτε “διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνειδητοποίησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι ένα αναζήτηση της “ζωής στο κέντρο της ζωής”, το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Αλαν Νταμαζίου.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα της stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλέξιγκλας δίνει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να αντιληφθεί τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων τμημάτων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο διαγωνισμός μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκοπική πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη διαρκή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι καθημερινό επάγγελμα, εξερεύνηση, μια μέθοδος να πυροδοτεί ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγαν ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή άσκηση πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Αντον Κάεστνερ.