Anton Kaestner - #412 - S - " Sanguine #2 ".

#412 - S - " Sanguine #2 ".
Αντικείμενο μοναδικό, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί ψηφιακή εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, το λαμπερό του αποτέλεσμα “glossy”, παρόμοιο με την εφαρμογή ανάδυνας ή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, κωδικός 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετη χρέωση 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργία εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αποθανών μου παππούς, τεχνίτης και καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε το σπόρο που θα γινόταν τελικά το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με καλύπτει η μη-εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια συμπάθεια για πνευματικά υλικά καθώς αντανάκλασαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το πραγματικά να γίνεις ένας καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την αντίληψή μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, εμβάθυνα στην τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπίδρα με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη μεταχείριση στη επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βίωνα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω μέσω αυθεντικών εμπειριών. Μέσω της τέχνης μου, από πάντα ελπίζω να προσεγγίσω τους άλλους με μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα τη δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας χώρο σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς κόκκους και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, λαμπερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε πάει να βγει στη σύντομη περιγραφή της λογικής! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτικές επιδράσεις που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «άλυτες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανότατα θα ανακαλυφθεί όταν σταματήσουμε σιωπηλά και στο φως.
Κρατάω τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε «διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της “ζωής στο κέντρο της ζωής”, le vif όπως θα έλεγε ο γαλλικός μεταφυσικός συγγραφέας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν απολύτως αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνίδι ανάμεσα στα «λεπτομέρειες για το κοντινό» και τη «στάση για το σύνολο» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν την δική τους εσωστρέφεια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.