Πιάτο - Πορσελάνη - Βαθύ πιάτο Ginori Docc

Κατασκευή: Ginori Doccia (Sesto Fiorentino, Ιταλία). Εποχή: Τέλος του 18ου αιώνα (περίοδος Λουδοβίκος XVI / Διευθυντήριο, περί τα 1770–1790). Τύπος: Βαθύ πιάτο / πιάτο σούπα. Υλικό: Πορσελάνη σε μάζα χαρακτηριστικά ονομάζεται "masso bastardo". Διαστάσεις: Διαμέτρου 24 εκ.; Ύψος 3 εκ. Βάρος: 303 g. Σήματα και ακρωνύμια στην πλάτη: Σήμα αστερισμού ασύμμετρου έξι ακτίνων σε μπλε κάτω από γυάλινο κάλυμμα· αριθμός σειράς "12" κόκκινος πάνω από το γυάλινο κάλυμμα, γραμμένος με το χέρι από τον διακοσμητή. Χαρακτηριστικά Εικαστικά και Στυλιστικά Το πιάτο φέρει το διάσημο περίγραμμα με ασύμμετρο και μυτερό σχήμα με το προφίλ φινιρισμένο σε χρώμα πορφυρό. Η τέντα κοσμείται με απαιτητική ανάγλυφη λεία εργασία που απεικονίζει το μοτίβο από καλαθοπλεκτό (στυλ Ozier ή Αρχαία Ginori). Η ζωγραφική διακόσμηση, ολόκληρη χειροποίητη σε πολυχρωμία, εικονογραφεί το κλασικό μοτίβο "στο μπουκέτο" (γνωστό και ως διακόσμηση με τουλίπα). Στο κέντρο του cavetto διακρίνεται ένα κύριο άνθος με σμάλτο, περιτριγυρισμένο συμμετρικά στο περίγραμμα από τέσσερα μικρότερα μπουκέτα και διασκορπισμένα κλαδάκια. Η εξαιρετική σχέση ανάμεσα στις διαστάσεις και το βάρος των μόλις 303 g αποτελεί ξεκάθαρη και πολύτιμη μαρτυρία της πορσελάνης της εποχής. Αυτή η δομική ελαφρότητα μαρτυρεί την εξαιρετική τεχνική ικανότητα των τροχιστών της κατασκευαστικής μονάδας στο μορφοποίημα ελάχιστων παχών. Κατάσταση Διατήρησης Άριστη κατάσταση διατήρησης δομικά. Το αντικείμενο είναι τέλεια ακέραιο. Ο επαγγελματικός έλεγχος με έλεγχο φιλμ προσπίπτον επί του φαινομένου αποκλείει ύπαρξη ραγισμάτων, ρωγμών που διαπερνούν, σφαίρισμα ή καλύψεις αποκατάστασης, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη ακεραιότητα της πάστας και της πινέτας διακόσμησης. Το περιμετρικό προφίλ σε χρώμα πορφυρό εμφανίζεται σε εξαιρετικές συνθήκες και χωρίς ελαττώματα. Σημειώνονται μόνο ήπια και κανονικά ίχνη φθοράς από χρήση με στίψιμο πάνω στην βιτρίνα του cavetto εσωτερικού, πλήρως συνεπή με την ηλικία και τη χρήση της εποχής. Υπάρχουν μικροσκοπικά και αρχικά σημεία μαύρης κηλίδωσης από την καύση, μικροί κρατήρες (pinholes) και περίσσεια σμάλτου στον κύκλο στήριξης (πόδι), τυπικά τεχνικά ελαττώματα που συνδέονται με το ψήσιμο της μάζας "masso bastardo" σε ξύλινους φούρνους του 18ου αιώνα, τα οποία εξασφαλίζουν την αυθεντικότητά του.