Anton Kaestner - #397 - M - " Vertical #4 ".

#397 - M - "Vertical #4".
Πρωτότυπο μοναδικό έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το γαλλικό εργαστήριο στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικού πάνω σε πλακέ plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Πρόκειται για ένα αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, με λαμπερή γυαλιστερή απόδοση που μοιάζει με επικάλυψη ρητίνης και είναι μοναδική.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 εκ. χωρίς κάδρα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας, γερμανικής μάρκας Nielsen, αλουμινένιος, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο ποσό 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τη μορφωτική πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που επηρέασε τη seed για το τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετραδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αλήθειων της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τη σχετικότητα, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Οπου και να πήγαινα, βυθισόμουν στη ντόπια σκηνή τέχνης και συνδιαλεγόμουν με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τη έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά σιγά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογισμού για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στο εσωτερικό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική προοπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπιτικά σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και ψεκασμούς στην πίσω πλευρά επαναχρησιμοποιημένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που θεωρώ ευπρόσδεκτο. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -οτιδήποτε πηγαίνει για την βραχυκύκλωση της λογικής! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση, που συνοψίζει τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, προσδίδοντας σε κάθε έργο μια ασκητική ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «μη αναγκαίες ανάγκες», δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου επίτηδες απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «πνευματικοποίηση / πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των οπτικών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για τη «ζωή στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστορας SF Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν ολόκληρα αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα από το οποίο μπορείς να ρίξεις την ίδια σου τη σκιά, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο» θα παρακινήσει και τους θεατές να επιδοθούν στα δικά τους ενδοσκοπικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όρια μου, που με πιέζει να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.
Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπε».

Anton Kaestner