Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joãn Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει ένα από τα εικονογραφήσεις που δημιούργησε αρχικά ο Miró για να εικονογραφήσει το ποιητικό βιβλίο «Parler Seul» (**) (Μιλά μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Γίνεται σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γραμματικής.
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikés:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 cm
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 cm
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000ex.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετικό (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ τεθεί σε κάδρο ή εκτεθεί, και διαφυλάσσεται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα διαχειριστεί με προσοχή και θα πακεταριστεί σε επίπεδη χαρτόνι, ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επιπλέον πλήρες ασφαλιστήριο αξίας του τελικού αξίας του έργου, με πλήρη επιστροφή σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στην Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja παρά την θέληση των γονέων του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνωρίστηκε με τους φού μορφές και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άνθρωπο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή πόλη στην περιφέρεια Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην διανοητική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι του χρόνια μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Υπερρεαλισμό.
Ο ενθουσιασμός για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αφήσει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά της γλυπτικής και της κεραμικής, έως τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα του στη μορφή του τοπίου Mont-roig πρωτίστως και στη Μαγιόρκα αργότερα θα αποδειχτεί καθοριστική στην τέχνη του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το σκηνικό ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, στην συνεχείς αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη προσαρτημένου σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις φόρμες και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτό το αντίθετο της δυνάμεως θα τον οδηγήσει στην δημιουργία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσες που τον κατατάσσει ως έναν από τους πιο επιρρεπείς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στον λίθο με ελάχιστα προετοιμασμένα σκίτσα, φέρνουν την ευρηματική ζωτικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 έγχρωμες, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στην Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja παρά την θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβες και τους κυβιστές.
Τα τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στη διανοητική ανησυχία που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε στα είκοσι του χρόνια μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Υπερρεαλισμό.
Ο ενθουσιασμός για τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του '40. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στο έργο της γλυπτικής και της κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζική σύνδεση με το τοπίο του Mont-roig πρώτα και μετά με αυτό της Μαγιόρκα θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, για μια συνεχή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, χωρίς ένταξη σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εμφανίσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτό το αντίθετο των δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία ενός μοναδικού και ιδιαίτερα προσωπικού γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και αμυδρά μορφές εικόνες του Miró, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προπαρασκευαστικά σκίτσα, φέρνουν τον εφευρετικό παλμό των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, από τις οποίες 49 είναι έγχρωμες, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.