Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Jo aban Miró (*)
Αυτό το έργο αντιγράφει μία από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσουν το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Δημιουργήθηκε πάνω σε χαρτί Vellum από βαμβάκι υψηλής αράδας.
Υπογεγραμμένη σε πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο ανάποδο της σελίδας.
Συμπεριλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Ειδικά χαρακτηριστικά:

- Διαστάσεις στήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαίσιο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματική φάκελο τέχνης, γι’ αυτό διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα μεταχειριστεί με προσοχή και θα πακεταριστεί σε επίπεδο τετράγωνο συσκευασίας από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα γίνεται με πιστοποιημένο αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και ο Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην περιφέρεια Baix Camp, θα αποτελέσει την αντίστιξη στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Η ώθηση του αφηρημένου εξπρεσιονισμού τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλα Μαλόρ, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josef Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Mallorca αργότερα θα είναι καθοριστική για το έργο του. ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφές έρευνας του. Ο Miró φεύγει από τον κλασσικισμό, προς μια συνεχώς αναζητούμενη παγκόσμια και αγνή δημιουργία, μη συνδεδεμένη με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενα στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, μέσω της πλαστικής πράξης ο Joan Miró δείχνει την αντίρρησή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και ασύνθετες εικόνες του Miró, που σχεδιάστηκαν απευθείας πάνω σε πέτρα με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν το εφεύρετικό ορμή των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Ήταν στην Ακαδημία La Llotja κατά της θέλησης των γονέων του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φωβιστές και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εξέθεσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στο Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά γλυπτικής και κεραμικής, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Mallorca αργότερα θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον της φύσης θα αποτελέσει το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφές έρευνας του. Ο Miró απομακρύνεται από τον ακαδημαϊσμό, προς την συνεχώς αναζητούμενη ενιαία και καθαρή δουλειά, χωρίς αποδοχή σε κανένα καθορισμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, είναι μέσω του πλαστικού έργου όπου ο Joan Miró δείχνει την ανυπακοή του και μια μεγάλη ευαισθησία σε πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση των δυνάμεων τον οδηγεί στη δημιουργία μιας μοναδικής και προσωπικής γλώσσας που τον καθιστά έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και ακατέργαστες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφεύρεση της ελεύθερης μορφής των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έγχρωμες, εκ των οποίων οι 18 είναι hors-texte.