Giuliano Ottaviani opera in lastra argento 800 - Γλυπτό, ''Tre Dee'' - 34 cm - .800 silver

Απίθανη αυθεντική γλυπτική του Ottaviani, στήλη ρολόι σε λωρίδα επάργυρου λαμαρισμένου φύλλου. Σύνθεση της λαμαρίνας: σφράγιση αργύρου R 800, δηλαδή κράμα, με μεικτό χαλκό, επικαλυμμένο από στρώμα καθαρού αργύρου 800‰ και από ηλεκτρολυτική επικάλυψη αργύρου 1000‰. Έργο κατατεθειμένο στο Studio Ottaviani. Σφραγίδα του στούντιο αριστερά (ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ) στα σφραγίσματα αργύρου είναι εμφανής η χρωμογραμμή.

Όροι: το έργο βρίσκεται σε άριστη κατάσταση· το έργο θα αποσταλεί σε κουτί από τρεις κυμάτους κύματος για αντοχή σε διάτρηση και κρούση με ασφάλεια.

Καθώς πρόκειται για αντικείμενο εποχής, ένα αυθεντικό κομμάτι βίντεντζ, μπορεί να εμφανίσει ήπιες ενδείξεις φθοράς του χρόνου, απολύτως φυσιολογικές και χαρακτηριστικές της ιστορίας του.

Η παράδοση των προϊόντων γίνεται από μεταφορείς Top όπως UPS, DHL και BRT, με εγγύηση παράδοσης και ασφάλιση. Οι τιμοκατάλογοι είναι δημόσιοι διαδικτυακά.

Το λαμαρισμένο ασήμι είναι ένα υλικό που αποτελείται από μια βάση μετάλλου φθηνότερου (όπως χαλκός, ορειχάλκι, μπρούντζος ή αλουμίνιο) επενδεδυμένη με στρώμα καθαρού αργύρου συνήθως με τίτλο 800‰ ή 925‰.

Ο Giuliano Ottaviani γεννήθηκε στη Foligno (Perugia). Ήδη σε νεαρή ηλικία διακρινόταν η προδιάθεσή του στις εφαρμοσμένες τέχνες με εκρηκτική δημιουργικότητα και σημαντικό τεχνικό δεξιοτεχνία. Γι’ αυτό φοίτησε στη Σχολή Τέχνης στο Perugia και, κάτω από την κριτική ματιά του M° Domenico Purificato, απέκτησε το δίπλωμα από τη Σχολή Καλών Τεχνών Brera στο Μιλάνο.

Μετά το ντεμπούτο με την πρώτη ατομική εκθέση στο Μιλάνο σε ηλικία 17 ετών, στράφηκε προς την Ελβετία και στη Ζυρίχη ο μεγάλος γκαλερίστας Her Bolag ήθελε να αγοράσει ορισμένα έργα του για τη ιδιωτική συλλογή του. Μέχρι το 1976 ο Ottaviani μοιράζεται ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελβετία, χώρες που βλέπουν την ανάπτυξή του με περισσότερες ατομικές εκθέσεις, και η επιθυμία να εξελιχθεί πλήρως στον καλλιτεχνικό τομέα παραμερίζει τις αιτήσεις συνέχισης διδασκαλίας της ζωγραφικής και της γλυπτικής, την οποία άσκησε για σύντομο χρονικό διάστημα, αφιερώνοντας τη ζωή του σε μια σταθερή και ολική δέσμευση για την αναζήτηση ιδεών και μορφών.

Πολλές είναι οι ικανοποιήσεις που σημάδεψαν τον δρόμο του Giuliano Ottaviani, ένα πλούσιο μονοπάτι επιτυχιών: στο Παρίσι, μετά τη βράβευσή του με το Χρυσό Μετάλλιο της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστημών και Γραμμάτων, πρώτο βραβείο, ο μοναδικός Ιταλός, γίνεται δημιουργός πολλών φρεσκών σε ένα γνωστό κομμάτι μόδας· οι γκαλερί της γαλλικής πρωτεύουσας τον διεκδικούν για ατομικές εκθέσεις: Gallerie du Pack Royal, Gallerie Robin.

Στην Ιταλία τα έργα του τακτικά εκτίθενται στην Αμαλφιτική Ακτή: από το Positano ως το Ravello, η Αμάλφι τον φιλοξενεί στα Ναυπηγεία της Δημοκρατίας, και σε αυτή την περίσταση διαπραγματεύεται την εικονογράφηση του βιβλίου ‘Masamoeòòp do Amalfi’ κατόπιν αίτησης του ίδιου του Δήμου. Θα παρευρεθεί για οκτώ χρόνια με ατομικές εκθέσεις.

Το 1988 η πόλη της Νάντης ζητά την παρουσία του για την εορτή της διπλής εκατονταετίας της Γαλλικής Επανάστασης και στήνεται μια μεγάλη έκθεση στη μνήμη του γεγονότος, και τα έργα του ‘Masaniello di Amalfi’ παρουσιάζονται σε αυτή την περίσταση ως μαρτυρία της Νάπολης εξεγέρθησης. Η τέχνη του τον οδηγεί να γίνει ευρωπαίος πολίτης, εκθέτοντας στη Γερμανία σε Κολωνία, Νυμφαρία και άλλες γερμανικές πόλεις· ετησίως επικαρπιάζονταν 6-8 ατομικές εκθέσεις και, αντί για ιδιωτικές γκαλερί, τα έργα του εκτίθεντο σε κέντρα που τους επετράπησαν από τους Δήμους και τις επαρχίες να φιλοξενήσουν τον καλλιτέχνη προτείνοντας στο κοινό τη μεγάλη του δημιουργικότητα.

Η εργασία του Μεγάλου Ottaviani δεν περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική και τη γλυπτική, αλλά επεκτείνεται στη ρογεργία και στο design εσωτερικών επίπλων, στη δημοτική διακόσμηση με τη δημιουργία μνημειακών γλυπτών διαστάσεων από 2 έως 6 μέτρα ύψος, εξωτερικά με εξαιρετική τεχνική και εσωτερικά με μεγάλη κοινωνική αξία.Επιπλέον, υπόγειοι χώρους πάρκινγκ για οχήματα και περίπτερα πολλαπλών επιπέδων για την παρουσίαση πολλών διαφορετικών ειδών: τέχνη, μόδα και λαογραφικά είδη απ’ όλες τις περιοχές. Στη δεκαετία του ’80 ο Μαέστρος Ottaviani ίδρυσε μια Ευρωπαϊκή ομάδα στην οποία συμμετέχουν πολλοί καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων, και οργάνωσε διεθνείς εκθέσεις υψηλού επιπέδου. Στη Γαλλία, ο καλλιτέχνης παρουσιάζεται σε διάφορες πόλεις: η Λυών τον φιλοξενεί σε δημοτικά αίθρια, το Beaulieu sur Mer τον προσκαλεί στην περιοδεία γλυπτικής Monumentale σε διάφορες εκδόσεις, και στο Charlieu ο M° Ottaviani δημιουργεί, στο δημοτικό μουσείο, ένα μωσαϊκό μήκους 10 x 20 μέτρων και διεξάγει καλοκαιρινά μαθήματα γλυπτικής προσκεκλημένος από το ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο. Η Γαλάζια Ακτή επίσης αξιοποιεί το έργο του: Κάννες, Αντίμπ, Βαλαύρις, Biot, Le Luc, Sain Janet, Cap d’Ail βλέπουν τη συνέχεια ατομικών εκθέσεων και η φιλότιμη γκαλερί της Νίκαιας “Quadrige” παρουσιάζει μόνιμα τα έργα του. Τα έργα του καλλιτέχνη είχαν παρουσιαστεί σχεδόν σε όλες τις ιταλικές πόλεις: από το διακεκριμένο Θέατρο Rendano στην Κοζέντσα, τη αίθουσα εκθέσεων Taormina, από το Palazzo Barberini στη Ρώμη, μέχρι τη Γκαλερί La Loggia στην Ουντινέ, από τη Γκαλερία Percorsi d’arte στη Βενετία μέχρι τη Γκαλερί Le Muse στην Μπολόνια, και πολλές άλλες σημαντικές τοποθεσίες όπως το Καζίνο του Σαν Ρέμο, και για 8 ακόμα χρόνια σε πολλές πόλεις της Costa Smeralda στη Σαρδηνία. Η Ευρώπη πλέον έχει περιορισμένο πεδίο για τις προοπτικές του M° Ottaviani και η δραστηριότητά του φτάνει μέχρι την Αμερική. Τον προσκαλεί επίσημα η New York University και τον φιλοξενεί με μια μεγάλη ατομική έκθεση. Ακολουθούν το Λος Άντζελες, η Laguna Beach και πολλές ακόμα. Το μεγαλύτερο και πιο επιφανές κεντρικό πυρηνικό κέντρο του κόσμου, το Fermilab του Σικάγο, τον προσκαλεί να εκτελέσει δημοσίως ένα γιγαντιαίο έργο ύψους 2 μ. x 20 μ. σε μια παράσταση με τίτλο “Simbiosi in Concerto”, μια νέα του ιδέα: ν’ ακουμπήσει τη μουσική με τη ζωγραφική. Δύο εξαίρετοι καλλιτέχνες, πιανιστής και βιολίστα, συνοδεύουν τον Μαέστρο Ottaviani, πραγματοποιώντας συναυλία κλασικής μουσικής.

Το Πριγκιπάτο του Μονακό τον φιλοξενεί επανειλημμένα για να πραγματοποιεί τις εμφανίσεις του στο Μόντε Κάρλο, και η περιοδεία συνεχίζεται και στην Ιταλία. Η Λιγουρία είναι η ιταλική περιφέρεια που προσκαλεί συχνότερα τον Giuliano Ottaviani στις όμορφες πόλεις της: Spotorno, Savona, Celle Ligure, Loano, Varazze και άλλες. Για την αξιόλογη συνεισφορά του στον καλλιτεχνικό χώρο το 1991 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Francesco Cossiga τον τίμησε με το παράσημο του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το εκτεταμένο του έργο φτάνει μέχρι τον χώρο της νομισματικής και γραμματολογίας: δημιουργεί κατά παραγγελία μετάλλια για Τράπεζες και ΙΕΡΑ Ιδρύματα, και για τον Αιώνα από τη γέννηση του ποιητή Eugenio Montale κάνει τη σφραγίδα για τη Γραμματεία του Ιταλικού Κράτους. Από το 1997 ο M° Ottaviani αφιερώνει τον χρόνο του και τη σημαντική δημιουργικότητά του στον κοινωνικό τομέα: στη Βραζιλία, Σάο Πάολο, του δίνεται η ευκαιρία να διδάξει γλυπτική σε παιδιά του δρόμου, τους πικάτσορς, νέους που λόγω της φτώχειας γεννιούνται περιθωριοποιημένα και διαπράττουν αδικίες τιμωρούμενες από τον τοπικό νόμο. Η ανάκαμψη αυτών των παιδιών οδήγησε τις διάφορες δημοτικές αρχές να τιμήσουν το έργο του Ottaviani προσφέροντας την ευκαιρία ίδρυσης της πρώτη Accademia Ottaviani στη Βραζιλία. Η ίδια πρωτοβουλία θα ακολουθήσει στο μέλλον και σε άλλες πόλεις της Βραζιλίας, και με μεγάλη πιθανότητα και στην Ιταλία.

Το 1998 σηματοδότησε μια πολύ σημαντική στροφή για τη δραστηριότητα του Giuliano Ottaviani, νικητή ενός διεθνούς διαγωνισμού γλυπτών, όπου είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα μαρμάρινο γλυπτό ύψους 5 μ., στην Κίνα, συγκεκριμένα στην Τσανγκτσούν, και τιμητικά έγινε ο πρώτος Ιταλός που έχει γλυπτό σε διαρκή θέση σε κινεζική πλατεία. Ακολούθως παρουσιάζεται στο World Art Museum China Millennium Monument με αφορμή τη χρονιά της Ιταλίας στην Κίνα το 2006, όπου μόνιμα θα παραμείξουν 13 μεγάλα μνημειακά έργα στη συλλογή του Μουσείου. Η κινεζική περιοδεία συνεχίζει στο Σανγκάη, όπου η πόλη προμηθεύει πολυάριθμα έργα για τη δημόσια συλλογή. Μετά το Σανγκάη μεταβαίνει ξανά στη Βραζιλία για την έκθεση στο Μουσείο της πόλης του Σαλαβαδόρ.

Το βιογραφικό του βρίσκεται κατατεθειμένο στα αρχεία στις: Φλωρέντια, Kunstoriches Institut στη Φλωρεντία, στο Παρίσι, Beaubourg, Κέντρο Pompidour.
Είναι γραμμένο στη Γενική Εθνική πινακίδα τέχνης μοντέρνας και σύγχρονης – Ρώμη.