Raúl Martínez Ildeforn (1933-2006) - Uvas y vino

Pictura Galeria παρουσιάζει αυτή τη великолепная obra de arte perteneciente a Raúl Martínez, η οποία απεικονίζει ένα ποτήρι κόκκινο κρασί δίπλα σε μια συστάδα πράσινα σταφύλια πάνω σε ένα wooden τραπέζι, αποκαλώντας τη συγκομιδή, την αφθονία της γης και την ήρεμη απόλαυση του να σταματάς στα μικρά στιγμιότυπα. Η ζωγραφιά ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 46x38x4 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 30x23 εκ.
· Υπέρωλο σε ξύλο, υπογεγραμμένο στο χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (included στο δημοπρατήριο ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιορνίν (Girona).

Σημείωση: Οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot. Ψευδής απεικόνιση σε mockup καθοδηγητικό· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο ως προς το χρώμα, το κλίμα και τις λεπτομέρειες.

Το έργο θα αφήνεται με επαγγελματικό τρόπο από έναν εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υψηλής ποιότητας υλικά για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος του επαγγελματικού συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια φυσική τοπία νεκρή με σοφή και κομψότητα, με κεντρικό ρόλο ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και μια συστάδα πράσινων σταφυλιών τοποθετημένα πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι. Η σκηνή οικοδομείται από απλά στοιχεία, αλλά φορτωμένα με νόημα, ικανά να evoke τη χαρά μιας ήσυχης παύσης, την αφθονία της γης και την παράδοση συνδεδεμένη με το κρασί. Το υπόβαθρο από ξύλινες σανίες, με ζεστές αποχρώσεις και ρουστίκ εμφάνιση, περιβάλλει το σύνολο σε μια προσωπική, ήρεμη και φιλόξενη ατμόσφαιρα.

Το ποτήρι καταλαμβάνει την αριστερή ζώνη της σύνθεσης και υψώνεται με μια λεπτή και στυλιζαρισμένη γραμμή. Η κάθετη παρουσία του αντιπαραβάλλεται με τη χαμηλότερη και εκτεινόμενη διάταξη της βύσσης, δημιουργώντας ισορροπία οπτικά πολύ ελκυστική. Ο κώδων, ελαφρώς ανοιχτός στην κορυφή, περιέχει ένα κρασί με σκούρο κόκκινο χρώμα, έντονο και βαθύ, ο τόνος του εισάγει μια νότα πλούτου απέναντι στο πράσινο των φρούτων και τα καφέ του περιβάλλοντος.

Το κρασί παρουσιάζει ένα φάσμα αποχρώσεων που καλύπτει από βουργουνδικούς έως σχεδόν μαύρους τόνους στα πιο βαθιά σημεία του. Κοντά στα περιθώρια εμφανίζονται πιο φωτεινοί κοκκινωποί αντικατοπτρισμοί, που υποδηλώνουν τη διαφάνεια του υγρού και τη διάβαση του φωτός μέσω του γυαλιού. Αυτή η διακύμανση δίνει στο ποτό μια ζωντανή και βελούδινη εμφάνιση, ενισχύοντας την άμεση σύνδεση με το άρωμα, τη γεύση και τη ζεστασιά ενός ποτηριού απολαυσμένου αργά.

Το επάνω μέρος του ποτηριού περιέχει πολυάριθμα φωτεινά αντικατοπτρίσματα που ορίζουν τη διαφάνειά του. Μικρές λευκές και γκρι αποχρώσεις διατρέχουν το χείλος και τα πλευρά του κρυστάλλου, δείχνοντας πώς το φως διασπάται όταν περνά η επιφάνειά του. Αυτές οι λεπτομέρειες προσθέτουν ευαισθησία και ελαφρότητα στο αντικείμενο, δημιουργώντας έναν όμορφο αντίθεση με την σταθερή και οργανική παρουσία των σταφυλιών.

Ο στενός μίσχος του ποτηριού κατεβαίνει σε μια βάση στρογυλεμένη που στηρίζεται σταθερά επάνω στο τραπέζι. Το κομψό του σχήμα εισάγει έντονο αίσθημα κομψότητας και κάθετης θέασης. Η βάση φαίνεται ορισμένη μέσω απαλά φωτεινών και σκιασμένων ζωνών που επιτρέπουν να κατανοηθεί το πάχος και η διαφάνεια του κρυστάλλου, ενώ η σκιά που προβάλλεται πάνω από το ξύλο βοηθά να ενοποιηθεί το ποτήρι στο χώρο.

Δεξιά βρίσκεται η συστάδα των σταφυλιών, τοποθετημένη με φυσικό τρόπο πάνω στην επιφάνεια. Τα φρούτα συγκεντρώνονται σχηματίζοντας έναν συμπαγή όγκο, αν και ορισμένα διαχωρίζονται ελαφρώς και προχωρούν προς το μπροστινό επίπεδο. Αυτή η ανομοιομορφία αποφεύγει κάθε στερεότητα και μεταδίδει την αίσθηση ότι η συστάδα μόλις τοποθετήθηκε πάνω στο τραπέζι, διατηρώντας τη φυσικότητα μιας καθημερινής κίνησης.

Κάθε σταφύλι έχει στρογγυλό σχήμα και προσεκτικά διαφοροποιημένο όγκο. Οι πράσινες αποχρώσεις ελιάς, κιτρινισμένοι και γκρι-γκρι συνδυάζονται με σκιές πιο σκούρες για να δώσουν σώμα σε κάθε φρούτο. Σε πολλά εμφανίζονται μικρά φωτεινά σημεία που υποδηλώνουν μια λεία και λαμπερή επιφάνεια, σαν το φρούτο να είναι φρέσκο και να διατηρεί ακόμα τη φωτεινότητα της πρόσφατης σοδειάς.

Τα σταφύλια πλησιέστερα στο φως υιοθετούν ανοιχτότερές πράσινες και χρυσές αποχρώσεις, ενώ αυτά στο εσωτερικό της συστάδας καλύπτονται από βαθιά σκιά. Αυτή η εναλλαγή επιτρέπει τη διάκριση των φρούτων μεμονωμένα και ταυτόχρονα τη διατήρηση της ενότητας του συνόλου. Οι σκοτεινές κενές ανάμεσά τους έρευνα την μορφή τους και δημιουργούν μια ελκυστική αίσθηση βάθους.

Δύο σταφύλια έχουν αποκοπεί από τη συστάδα και ξεκουράζονται ανεξάρτητα στην μπροστινή ζώνη. Ένα παραμένει κοντά στην κύρια ομάδα, ενώ το άλλο appears πιο απομονωμένο πάνω στο τραπέζι. Το τελευταίο μετατρέπεται σε ένα μικρό σημείο ενδιαφέροντος που διασπά την ομοιομορφία του χώρου και κατευθύνει το βλέμμα προς το κέντρο χαμηλότερα της σκηνής. Η παρουσία του προσφέρει φυσικότητα και φαίνεται να υπαινίσσεται ότι κάποιος μόλις έπιασε ή άρχισε να απολαμβάνει το φρούτο.

Ο μίσχος της συστάδας υψώνεται διακριτικά πάνω από τα σταφύλια με μια αφυδατωμένη, καμπυλωτή και ανομοιογενή μορφή. Οι γήινοι και κοκκινωποί τόνοι του αντίκεινται στη στρογγυλότητα και φρεσκάδα των καρπών. Αυτή η λεπτομέρεια θυμάται την φυτική προέλευση των σταφυλιών και συνδέει άμεσα με το αμπέλι, το πεδίο και τη συγκομιδή, προσθέτοντας στη σκηνή μια διακριτική αναφορά στον φυσικό κύκλο από τον οποίο προέρχεται το κρασί.

Η σκιά που προβάλλεται από τη συστάδα επεκτείνεται προς τα δεξιά και ενισχύει το οπτικό της βάρος. Η της χρωματική της σκιά αντίκειται έντονα στα φωτεινά πράσινα των φρούτων και βοηθά να οριστεί ο όγκος του συνόλου. Η σκιά δεν εμφανίζεται ως μία απόλυτα ομοιόμορφη μορφή, αλλά διατηρεί μικρές μεταβολές λόγω της διάταξης κάθε σταφυλιού, προσφέροντας ρεαλισμό και πλούτο στη σκηνή.

Το τραπέζι εμφανίζεται ως ένας ευρύς, απλός και ελαφρώς γηραλέος επιφάνειας. Οι ώχρες, μπεζ και καφέ αποχρώσεις δημιουργούν μια θερμή βάση που εναρμονίζεται με το υπόβαθρο. Οι μικρές σφραγίδες, ανομοιομορφίες και μεταβολές χρώματος που φαίνονται στο ξύλο προσδίδουν χαρακτήρα και υποδηλώνουν τη φθορά του χρόνου, σαν ένα παλιό τραπέζι που χρησιμοποιήθηκε για χρόνια σε συναντήσεις, γεύματα και οικογενειακές γιορτές.

Στο κάτω μέρος, το χείλος του τραπεζιού φαίνεται πιο σκουρόχρωμο και παρουσιάζει μικρές ίχνη φθοράς. Αυτή η οριζόντια ζώνη κλείνει οπτικά τη σύνθεση και ενισχύει την αίσθηση βάθους. Οι ατέλειές της προσδίδουν αυθεντικότητα στο περιβάλλον και αντιπαραβάλλονται με τη λεπτότητα του ποτηριού και τη φρεσκάδα των σταφυλιών, δημιουργώντας έναν διάλογο μεταξύ του εκλεκτού και του αγροτικού.

Το φόντο αποτελείται από μεγάλες κάθετες σανίες από ξύλο που γεμίζουν ολόκληρο τον χώρο. Οι νεύρες, οι γροθιές και οι αλλαγές τόνον τους μετατρέπουν αυτή την επιφάνεια σε ένα εκφραστικό στοιχείο καθ’ εαυτό. Οι φυσικοί σχεδιασμοί του ξύλου εισάγουν έναν κάθετο ρυθμό που συντροφεύει τη σιλουέτα της κούπας και, ταυτόχρονα, παρέχει ένα ζεστό και διακριτικό σκηνικό που επιτρέπει να ξεχωρίζουν τα κύρια αντικείμενα.

Οι αποχρώσεις καφέ του φόντου ποικίλλουν από χρυσές και κοκκινωπές περιοχές έως πιο γκριζωπές και σκούρες περιοχές. Αυτή η χρωματική πλούτος αποτρέπει το ξύλο από το να φαίνεται επίπεδο και συμβάλλει στη δημιουργία μιας αγροτικής, παραδοσιακής και φιλόξενης ατμόσφαιρας. Οι κάθετες γραμμές των σανίων φέρνουν τάξη και σταθερότητα, ενώ οι κυματιστές τους νεύρες εισάγουν μια απαλή κίνηση που ζωντανεύει τον χώρο χωρίς να αφαιρεί την πρωτότυπη φυσία.

Οι χρωματιστές αποχρώσεις φαίνονται να έρχονται από τον χώρο πάνω αριστερά, χτυπώντας με μεγαλύτερη ένταση πάνω στο ποτήρι και τα κοντινά σταφύλια. Το φως δημιουργεί μικρούς λαμπυρίζοντες στιγμιαίους πάνω στο κρύσταλλο, φ ilumina την επιφάνεια των καρπών και αφήνει το δεξιό πλευρό της συστάδας σε πιο βαθιά σκιά. Αυτή η διαδρομή φωτισμού οδηγεί το βλέμμα φυσικά από το ποτήρι στο φρούτο, συνδέοντας οπτικά τα δύο στοιχεία.

Η σχέση ανάμεσα στο ποτήρι και τα σταφύλια αποτελεί ουσιώδες σημείο για να κατανοηθεί το νόημα του έργου. Και τα δύο αντικείμενα μοιράζονται την ίδια πηγή και αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές στιγμές μιας μεταμόρφωσης: το φρούτο που μόλις μαζεύτηκε και το ποτό που προέρχεται από αυτό. Η εγγύτητα ανάμεσα τους δημιουργεί μια άμεση σύνδεση με τη συγκομιδή, τα οινοποιεία, την παράδοση της οινοποιίας και την υπομονετική εργασία που μετατρέπει τον καρπό της γης σε κρασί.

Η σύνθεση διατηρεί μια πολύ προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στις κάθετες και οριζόντιες γραμμές. Το ποτήρι και τα τραπεζομάντιλα του φόντου εισάγουν ύψος, ενώ το τραπέζι και η διάταξη του ράβδους του ρακιού παρέχουν σταθερότητα. Αυτή η οργάνωση επιτρέπει στα στοιχεία να αναπνεύσουν εντός του χώρου και αποφεύγει το αποτέλεσμα υπερφόρτωσης, διατηρώντας μια ευχάριστη αίσθηση ηρεμίας και τάξης.

Η επιλογή χρωμάτων ενισχύει τον φιλόξενο χαρακτήρα του συνόλου. Οι ήπιες πράσινες αποχρώσεις των σταφυλιών συμπληρώνονται με το έντονο κόκκινο του κρασιού, ενώ τα καφέ και ώχρες της ξυλείας λειτουργούν ως μια θερμή περιβόλια. Η αντίθεση ανάμεσα στο κόκκινο και το πράσινο ελκύει άμεσα την προσοχή, αλλά παρουσιάζεται με αρμονικό τρόπο χάρη στους γήινους τόνους που κυριαρχούν στο περιβάλλον.

Πέρα από την καθημερινή του όψη, η σκηνή φέρει ένα ισχυρό συμβολικό στοιχείο. Τα σταφύλια παραδοσιακά συνδέονται με την αφθονία, τη γονιμότητα, την ευημερία και τους καρπούς της γης. Το ποτήρι κρασί, από την πλευρά του, μπορεί να αντιπροσωπεύει τη γιορτή, τη συνάντηση και την κοινή απόλαυση. Μαζί σχηματίζουν μια εικόνα που μιλά για γενναιοδωρία, απόλαυση και ευγνωμοσύνη για τα μικρά δώρα της ζωής.

Η απουσία ανθρώπινων μορφών εντείνει την ηρεμία της στιγμής, παρόλο που τα αντικείμενα φαίνονται να προαναγγέλλουν μια κοντινή παρουσία. Το κρασί σερβίρεται και το φρούτο παραμένει στην εμβέλεια του χεριού, σαν κάποιος να μόλις ετοίμασε αυτή τη φαινομενικά απλή δοκιμή και να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή. Αυτή η σιωπηρή αναμονή διεγείρει τη φαντασία και επιτρέπει την οικοδόμηση μιας ιστορίας γύρω από τη σκηνή.

Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς αυτό το σύνολο μέσα σε ένα εξοχικό σπίτι, σε ένα αμπελώνα ή σε ένα αγροτικό διαμέρισμα αργά το απόγευμα. Η ζεστασιά του ξύλου και το βάθος του κρασιού ενισχύουν τις ήρεμες συνομιλίες, τις οικείες συναντήσεις και τις στιγμές απόλαυσης χωρίς βιασύνη. Το έργο μεταδίδει έτσι μια αίσθηση καταφυγίου και οικειότητας, συνδεδεμένη με τις απλές απολαύσεις και τη φιλοξενία.

Ακόμη αποτυπώνεται μια ενδοσκόπηση για τη διέλευση του χρόνου. Το παλιό ξύλο θυμίζει τη διαμονή και τη μνήμη, ενώ τα φρέσκα σταφύλια αντιπροσωπεύουν το άμεσο και το εφήμερο. Το κρασί, καρπός μιας αργής και επίμονης διαδικασίας, ενώνοντας συμβολικά και τα δύο άκρα, μετατρέπεται σε μια εικόνα ωρίμανσης, αναμονής και μεταμόρφωσης.

Συνολικά, το έργο προσφέρει μια ζεστή, ισορροπημένη και βαθιά εμπνευσμένη φύση νεκρής φύσης, στην οποία ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και μια συστάδα πράσινων σταφυλιών σε ανάπαυση πάνω σε ένα τραπέζι ενώνονται με ένα φόντο από ξύλο. Η ένταση του κόκκινου, η φρεσκάδα του πράσινου και ο πλούτος των γήινων τονών δημιουργούν μια οικεία και ζεστή ατμόσφαιρα. Η σκηνή γιορτάζει την αφθονία της γης, την παράδοση του κρασιού και την απόλαυση του να σταματάς μπροστά στα πράγματα της καθημερινότητας, μεταδίδοντας γαλήνη, φιλοξενία και μια κομψή πρόσκληση να απολαύσεις τη στιγμή."