Pippo (XX) - Strings of Quiet Air

Στεγνές Ατμόσφαιρες της Ήσυχης Αέρα
Κάθομαι σε αυτήν την πορτοκαλιά πέτρα, ένα μοναχικό σπίρτο εναντίον της βελούδινης νύχτας. Η κιθάρα μου ανασαίνει μια βαθιά ανάσα, βαριά με το βάρος των αβασάνιστα λόγων. Ο τοίχος πίσω μου είναι ένας ουρανός που ξέχασε πώς να γίνει γαλανός. Κλίνω το πηγούνι προς το σκότεινο, αναζητώντας ένα αστέρι που καιγόταν πριν πολύ καιρό. Η γάτα μου είναι μια σιωπηρή άγκυρα σ’ αυτήν τη θάλασσα χρωμάτων. Είμαι μια γυναίκα με πινελιές, υμνώ ένα μελωδικό για μια καρδιά που σταμάτησε να ακούει. Περιμένω έναν ήχο που ποτέ δεν έρχεται.

* Διαστάσεις: 100 × 75 × 2.5 εκ. (Υ × Π × Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο ακρυλικό σε καμβάνο επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κολλάρισμα: Χωρίς κορνίζα (τα πλαϊνά έχουν βαφτεί, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογραφή στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με παρακολούθηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη:

Ο Pippo (γεννημένος στο Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται ανάμεσα στη σιωπηλή τοπογραφία της γεωμετρικής αφαίρεσης και του σουρεαλισμού. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις γαλήνιες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως ovat ομαλοποιούνται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα αντικείμενά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι μορφές του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι ασυμβίβαστες με προσωπείο. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να πατήσει στη σκηνή και να ζήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Δειλός και ενδοσπυφεριστής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο μυστήριο που συναντά κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα ευαίσθητων, ατμοσφαιρικών τόνων που διακόπτονται από αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι από σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και ακτινοβόλο φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.