Clifford Hall (1904-1973) - San Marco Square

Η πλατεία Σαν Μάρκο στη Βενετία. Λιθότυπία σε καμβά πάνω σε πινακίδα. Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο 1948. Διαστάσεις χωρίς κάδρο 30x41 εκ. Περιλαμβάνει κάδρο 42x53 εκ. Το έργο περιλαμβάνει περιγραφές και πολλαπλές ετικέτες έκθεσης στην πίσω πλευρά.

Clifford Hall, ROI, NS, (24 Ιανουαρίου 1904 – 25 Δεκεμβρίου 1973) ήταν ένας Βρετανός ζωγράφος σκηνών δρόμου και μποέμικη ζωή. Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες περιόδους μετά τον πόλεμο του ήταν εκείνη όπου οι άνθρωποι ήταν σε διαφορετικό βαθμό ντυμένοι με μια πετσέτα ή μια κουβέρτα. Κάποιοι στρέφουν ή κρύβουν το πρόσωπό τους από τον θεατή.

Ο Clifford Eric Martin Hall γεννήθηκε στο Γουάντσγουορθ του Λονδίνου και πέρασε την παιδική του ηλικία στο Ριτσμοντ, αρχικά στην Sheen Avenue και αργότερα στο Mount Arras Road. Σπούδασε αρχικά στο Elm Tree House School, μετά στο Richmond Hill School από το 1914 και αργότερα στο King's College School στο Wimbledon. Τη δεκαετία του 1920 μελέτησε στο Richmond Art School υπό τον Charles Wheeler και στο Putney Art School υπό τον Stanley Anderson. Από το 1925 ως το 1927 φοίτησε στις Royal Academy Schools, όπου κέρδισε scholarship Landseer και άρχισε να αναλαμβάνει πορτραίτα, έτσι χρηματοδότησε τις σπουδές και τη στέγασή του στο Twickenham. Επηρεάστηκε από τους Charles Sims και Walter Sickert. Από το 1928 ζούσε στο Παρίσι, όπου shares ένα εργαστήριο στο Malakoff με τον Edwin John, γιο του Augustus John. Μέσω του John γνωρίστηκε με τη γειτονιά Montparnasse. Σπούδασε με τον André Lhote.

Ο Hall επέστρεψε στη δεκαετία του 1930 στην Αγγλία, όπου φιλοτέχνησε τοπικές σκηνές στο Soho και σε άλλες περιοχές. Από το 1940 ζωγράφιζε τρεις φορές τον Quentin Crisp, αλλά η τρέχουσα διεύθυνση διαμονής δύο από τα έργα αυτά είναι άγνωστη. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο προσχώρησε σε έναν στρατιωτικό τομέα ARP κοντά στο Lots Road, Chelsea, και υπέβαλε ατομικές συνεισφορές στο War Artists Advisory Committee. Τον Μάιο του 1941 πραγματοποιήθηκε μια έκθεση με τους πολεμικούς πίνακες του Clifford Hall, με τίτλο «Bombs On Chelsea», στην Leger Gallery στην Old Bond Street, Λονδίνο, W1. Μερικά από τα σκίτσα της περιόδου αυτής που απεικονίζουν τις συνέπειες των βομβαρδισμών βρίσκονται στη συλλογή του Imperial War Museum. Το έργο του συμπεριλήφθηκε επίσης σε διαγωνισμό ζωγραφικής κατά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948.

Το πλέον χαρακτηριστικό έργο του Hall προέρχεται από τη μεταγενέστερη ζωή του, όταν από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 άρχισε να ζωγραφίζει πορτρέτα γυναικών που ήταν σχεδόν καλυμμένες από πετσέτες ή άλλα υφάσματα, με το πρόσωπο κρυμμένο. Τα έργα αυτά αντικατοπτρίζουν τα πολλά παλαιότερα έργα του όπου οι γυναίκες φαίνονται με το κεφάλι προς τα κάτω, το μαλλί να χτενίζεται, ώστε το μαλλί να καλύπτει το πρόσωπο, ή με την πλάτη προς τον θεατή, τα οποία εκείνος είχε εναλλάσσει με συμβατικά πορτρέτα ολόκληρου του προσώπου.

Το περιεχόμενο του ατελιέ του Hall πωλήθηκε μεταθανάτια το 1982 από τον Christie’s στο Λονδίνο και οι ζωγραφιές του έγιναν έτσι αρκετά διαδεδομένες. Βρίσκονται σε πολλές βρετανικές ιδρυματικές συλλογές, ορισμένες ξένες συλλογές και εμφανίζονται συχνά σε δημοπρασίες.

Εκθέσεις
Ο Hall εξέθεσε με τη Royal Society of Portrait Painters, τη Royal Academy, το Royal Institute of Oil Painters (ROI), το New English Art Club, τη Royal Society of British Artists, το London Group, την National Society of Painters, Sculptors and Printmakers (NS), και την Chelsea Art Society (CAS). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν μέλος των διοικητικών οργάνων τριών από αυτές τις καλλιτεχνικές ενώσεις: ROI, NS και CAS.

Όσον αφορά τα γκαλερί, είχε ατομική έκθεση στην Beaux Arts Gallery της Helen Lessore το 1935 και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στα Roland, Browse and Delbanco (1946, 1947, 1950), Anthony d’Offay Gallery, Ashgrove Gallery, Redfern Gallery, Goupil Gallery και Leicester Galleries (1952). Το 1977 διοργανώθηκε εορταστική έκθεση στην Belgrave Gallery. Ακόμη φιλοξενήθηκαν τρεις εκθέσεις με τα έργα του Hall στην Belgrave Gallery το 1982, 1989 και 1997."