Antoni Tapies - Memòria Personal

Λιθογραφικό πόστερ του Antoni Tàpies (*).
Αυτό το έργο δημιουργήθηκε με αφορμή την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στην Erker Galerie St. Gallen μεταξύ 1988 και 1989.
Δημιουργήθηκε σε χαρτί λιθογραφίας υψηλής μονογραφής.
Έκδοση πολυτελείας περιορισμένη σε 700 αντίτυπα.

Ειδικές πληροφορίες:

Διαστάσεις: 74 x 54 cm
Έτος: 1988
Κατάσταση: Εξαιρετική (το παρόν έργο δεν έχει ποτέ τεθεί σε κάδρο ούτε παρουσιάστηκε δημόσια, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι" αυτό προσφέρεται σε πολύ καλή κατάσταση).
Προέλευση: Ιδιωτική Συλλογή.

Το έργο θα μεταχειριστείται προσεκτικά και θα πακεταριστεί σε συσκευασία από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα παραδοθεί με πιστοποίηση και αριθμό ιχνηλάτησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς επιβάρυνση για τον αγοραστή.

(*) Ο Antoni Tàpies γεννήθηκε το 1923 στη Βαρκελώνη (Ισπανία). Σπουδάζει τη νομική επιστήμη και σχέδιο ταυτόχρονα στη Σχολή Valls (1943). Η στρατιωτική εξέγερση υπό τον γενικό Φράγκο από το Μαρόκο απλώνεται σε ολόκληρη την Ισπανία και οδηγεί στον Εμφύλιο Πόλεμο. Ο Antoni Tapiès, αντίπαλος του εσωτερικού με τον δικτάτορα, επισημαίνεται οριστικά από αυτόν τον φριχτό πόλεμο.
Το 1948 είναι συνιδρυτής της ομάδας ”Dau al Set” και του ομώνυμου περιοδικού. Γνωρίζει τον Joan Miró. Μετά από μια περίοδο παραγωγής σουρεαλιστικών έργων, ο Tapiès ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία και την ανατολική τέχνη, ειδικά την καλλιγραφία. Ο Tàpies μετατρέπει ποικίλα υλικά, συχνά τα φτωχότερα, σε ζωγραφικά σήματα.
Η πρώτη ατομική του έκθεση οργανώνεται το 1950. Ο καλλιτέχνης ενσωματώνει χρώματα και οστά σε συμπαγείς μάζες με κόλλα, άμμο και γύψο, που θα γίνουν «τοιχοί που θα μαρτυρούν το μαρτύριο του λαού μας». Ο Tapiès χρησιμοποιεί εφημερίδες, κομμάτια σχοινιών σε κολάζ με κοινωνικό προμηνύοντα νόημα.
Το 1951, στο Παρίσι, γνωρίζει τον Braque, τον Picasso, ανακαλύπτει τη χρήση της αδιάκριτης τέχνης με τους Dubuffet και Fautrier και τα συγγράμματα του Michel Tapié. Ο καλλιτέχνης στρέφεται προς πιο εικονογραφικά συνθέσεις προς το τέλος της δεκαετίας του 1960. Το σταυρός αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο σημάδι στο έργο του, είτε στη ζωγραφική είτε στη χαρακτική, πολλά έργα που αναπτύσσει παράλληλα. Οι σχισμένες και γρατζουνισμένες συνθέσεις του συνεχίζουν να εκφράζουν κριτική στάση. Οι αποτυπώσεις και τα αποτυπώματα αποκαλύπτουν εσωτερική περισυλλογή.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Tapiès πραγματοποιεί «εγκαταστάσεις» και επιδίδεται στην τέχνη της κεραμικής και του μωσαϊκού. Από το 1962 μεγάλα μουσεία οργανώνουν αναδρομικές εκδόσεις της δουλειάς του (Hanover το 1962, Βιέννη το 1968, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού το 1973, περιοδεύουσα αναδρομική στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1988…).
Ο Antoni Tapiès είναι ο δημιουργός αρκετών συγγραφών με σκέψεις για την τέχνη: “Πρακτική της τέχνης” (1970), “Η Τέχνη εναντίον της Αισθητικής” (1974). Ο Antoni Tapiès ζούσε και εργαζόταν στη Βαρκελώνη, πόλη όπου βρίσκεται το Ίδρυμά του, που ιδρύθηκε το 1984. Ο καλλιτέχνης πέθανε στις 6 Φεβρουάριου 2012, σε ηλικία 88 ετών.